P O È M A T v M L... Im. 55Ç
Quam mihi conjunxit castiffima Mater Amoris,
Tolleret ut vacui taedia lenta tori:
Sorte mea laetus fortunatusque ferebar,
Teque iterum felix Conjuge vifus eram.
Sospite te vultu risit Fortuna benigno,
Haerebas lateri dum fociata meo.
Sospite te vitam reddebant mille beatam
Gaudia, legitimi deliciaeque tori.
Inque tuo amplexu, luctus abigente priores,
Hei mihi! dum licuit! vivere dulce fuit.
Connubii testor concordiâ foedera, & illam,
Quam laefit nullo rixa dolore, fidem.
Taedia tu studiis contraçta levare feveris,
Et poteras curas exhilarare meas.
Dulcibus officiis tibi devincire parentes,
Et confanguinei vincula grata chori;
Obsequiis carum tibi demeruisse maritum,
.
Conjugii fuerant normaque lexque tui.
Prima tibi virtus, fucatae nescia fraudis,
In Superos pietas intemerata fuit.
Integritasque, Pudorque, & nectar amabile morum,
Et nivea petus fimplicitate placens.
Innocuus candor, blandique modestia vultus,
Atque animi probitas semper aperta tui,
V v Cun
338 P. B. V.R M A N N I S E CV ND I.
Cun&orum poterant tibi conciliare favorem,
Ut de te doleant nil, nisi morte tua.
Non tibi tranquillae turbabant gaudia vitae,
Afpera quos fixae bella movere juvat.
Nec verfuta vafri fallacia pe$toris umquam,
Aut nocuit fuco subdola lingua suo:
Pacis amans tua mens clamofae jurgia 1itis.
Oderat, & laribus jufTit abefie meis.
Eemineae ridens nugacia ludicra turbae
Curabas nava sedulitate domum:
Unica spes fuerat tibi, laetum prole maritums
Cernere, & optati pignora: connubii.
Nam desolatos te fecundare penates - w
Spondebant uteri pondera prima tui.
Vota fefellerunt, nimis irrita, tanta foventem, -
Gaudia, quaeque fùos non habuere Deos.
Et castas Lucina preces averfa repellens
Ferre laboranti furda negavit opem.
Ipse tamen vacuas cunas plorasse Cupido:
Dicitur, orbatos, & Cytherea toros.
Unius ah conjux mihi tam cito flebilis anni,
Tu quoque Mater eras, si peperisse fat est.
Scilicet illud erat, quod, cum tibi vincula partus
!!iihya gravi folveret, ANNA, manu ». "
-".,... In»
P O É M A T V M. Lrn. III. 33)
Ingrueret tecto, feralia lumina quaffans,
Tifiphone, anguino crine, revincta caput;
IDiraque funereum, venturi nuncia fati,
Praecineret querulo murmure carmen avis.
Nec fatis heu tenerum pro viva prole cadaver
Edere, primitias fertilitatis, erat:
INi simul & natam Mater comitata, maritum
Linqueret. ah caro conftitit esse Patrem!
Siccine Lucinae primos perpeffa dolores,
Ut mox natali subriperere meo?
Quaeque mihi primam vitae lux contulit horam,
Illa eadem summam clauderet, A N N A, tibi?
Natalis funeste, malis obducte tenebris,
Et merito nigros inter habende dies!
Te neque puniceo splendens Tithonia cultu
Adtulit, aut roseis Lucifer ortus equis.
Tunc neque laeta Venus, nec fidere Jupiter aequo
Fulsit, at irato stella maligna polo.
Martis & adverfum Saturni adparuit astrum,
Candida nascenti nec mihi Parca fuit.
Hanccine, quam dulces mihi spes erat inter amicos
Atque hilari tecum ducere fronte diem;
Rapta mihi verno primaevae flore juventae
Debueras leto polluere, ANNA, tuo?
| V v 2 De
gro P. B v RM A N N I S E C v N D I
Deficit admonitu cafus mea Musa nefandi.
Strangulat inmenfus nam mea verba dolor.
Hic mihi nec folitae spirant in carmina vires.
Haeret in obtutu mens stupefacta mali.
Et confecta simul crudeli vu!neris ictu
Funere de tanto contumulata jacet.
Nam crebris- concufTa malis, & clade recent?
Saucia, jaéturis incubat aegra suis.
Artis & ingenii frangunt mala denfa vigorem,
Venaque curarum pondere torpet iners.
Justa reluétantes peragunt funesta Camenae.
Flebilis invitum Musa recufat epos.
Nec tamen hoc pietatis opus tibi, cara, negavit,
L Sera sed officio fungitur illa suo.
Da veniam, quod tarda tuam procedat ad urnam,.
Manibus inferias nec nisi lenta ferat.
Ter conatus eram ingrato dare dona fepulcro
Ultima, at offenfum ter pede limen erat.
Ter mihi tacta chelys, digitis ter muta relapsa est:
Ter manus invifum follicitavit ebur.
Non aliter gelidum projeçto ad Strymona pleçtro.
Eurydices Orpheus funere conticuit,
Et lacrimas sine voce dedit, sine carmine planctus,
Ncc valuit positae tangere fila lyrae.
-
-
-
P O È M A T V M Lrn. III.
341
At postquam angusto vox interelufa meatu
Per gemitus faétam reperit arta viam,.
Odrysiam increpuit citharam, si forte siceret
Flectere carminibus numina dura piis,
Eurydicenque suam superas educerc ad auras,
Et Stygio manes eripuisse lacu.
Mox ad pallentes Erebi fe contulit aedes,
Et tenebris Orci fqualida regna petit.
Abftulit at vanam nequidquam conjugis umbram.
Eurydice infernis non remeavit aquis.
Si nequiit Orpheus, si nec testudine Phoebus
Inachii quondam vertere fata Lini;
Aut Niobe amifTos fetus Sipyleia mater
Non potuit lacrimis si revocare suis:
Quid queror. infelix? Nella est revolubilis arte,
Si Lacheis curtam ruperit atra colum.
$ed neque felicis vitae statione relicta
Mortales velles, A N N A, redire vias.
Non etenim fedes penetrasti infausta filentum,
Sed colis Elyfium purior umbra nemus.
Et cum prole tua laetas agitante choreas
Ludis, & ad natae stat Pater usque latus.
Hic olim carumque Virum, Matremque videbis.
Hic iterum amplexu perfruar ipse tuo.
V. v. 3
4, P. E v RM A NN I SE C VN D I
A ss a vale, & veri ne defpice pignus amoris,
Ultima quod pietas confecrat: ANNA vale.-
At tu, qui magnum nutu moderaris Olympum,
Et regis arbitrio nostraque nosque tuo:
Quo me cumque vocant tandem tua jussa, sequamur,
Tristia five mihi, feu modo laeta paras.
Ne tamen haec cumulo accedat fors dira malorum,
Ut Patriae videam fata suprema meae.
Dum furit, & ferro Gallus graffatur & igne,
Et Batavam multo funere foedat humum;
Hanc utinam numquam contingat cernere stragem.
Hoftibus eveniat sed magis ifta feris!
Ante vel indoleam Libertatemque perire,
Sacra peregrinis & temerata focis,
T)a patria meliore frui, vitaeque perennis
Gaudia in aetheriis ducere vera locis.
?Meque tot exhaustum mortalis cafibus aevi
Redde, precor, foboli conjugibusque meis.
e oe éOéô{=
@πê[ë≈(vanaf:) )
êÓ ÖÏ ÄÚÏ L Ô, Á
?-
M A N I B v s A V G. V S T I S
L A V D A T I SS I M A E PRINCI PIS
MARIAE LVDOVICAE
v IDvA E Av RIA cA E,
E.T. C. E. T. C. ET C.
A V I R. O C L A. R IS S I:M O
JO AN N E SC HR ADE RO
HE ROICO. CAR MINE CELEBRATIS.
line ÉÉü É Éß Éü É exuvias, fragilesque ruinas,
Marmore sub Pario grata recondit humus.
Quidquid & egregia cari de Principe restat,
Servat honorato Frifia maesta finu.
Luget in obtutu memorandi funeris haerens
Religio, adtonitas dilacerata comas.
-
Adsidet & lapidi custos Probitasque, Fidesque,
Et lacrimis Virtus irrigat offa piis.
se, P. B v R M A N N I s E c v N D 1
y
Sed Mausoleis potiori laude superbit,
Pectoribus populi con umulata fui.
Non cineres, Lv dov 1 c a, tuos, manesque verendos
Deturpant Latiae barbara probra lyrae:
Bustave ferali bubones murmure vexant:
Anferis aut rauco rumpitur ore, quies.
Sed non fucatae praeconia debita famae
Nobile Sc HRADER1 pingit & ornat epos.
Eximias cantat facundiâ mascula dotes,
Nec finit obfcura nomina no&e premi.
Et laurum aeternam, nullo quae marceat aevo,
Conferit ad tumulum dextra perita tuum.
Quae Clarios, felix quos nutrit Frifia, vates
Perpetuae semper frondis honore tegat.
-.
NMusica, praeclari manibus formata Magistri,
Monstrato sequitur tramite turba Ducem.
Et virides spargunt ad faxa augusta corollas,
Lectaque de Pindi vertice ferta ferunt.
Fallor, an e sacro, pietate hac laeta, fepulcro
-
Tam bene laudatae Principis umbra favet?
-?
I N
Ó Ï Ä Ú Ï L Ô. 345
4uatanianisastat: sistairiassistaaaaaaaaa"
I N |F V N E R E
VIRI DOCTISSIMI, POËTAE EXIMII,
PE T R I V LA MINGII,
VIR VM CELEBERRIMIV M
JACOBVM PHILIPPVM DORVILLE.
uae mihi lugubrem V LAM IN G i litera mortem
Ädtulit, a lacrimis humida facta meis,
Funestos properare modos, & carmine tristi
Me jubet atratae plectra movere lyrae.
Hortatu pietas isto non indiget, ultro
Ploranti comites addimur ecce choro.
Et mea fe, passos folvens miseranda capillos
Adjungit querulo Musa, JA c o BE, tibi.
Ut fociam viduus fuspirat turtur ademtam,
Integrat & moestos ut Philomela fonos:
Aut velut albus olor, defectus morte propinquâ,
Concinit ad ripas, unda Caystra, tuas: .
ï Sic
f
346 P. B. V. R. M. A N N I S E C V N DI
Sic nos extinctum pariter deflemus amicum,
Rhenus & a lacrimis crescit & Ya piis.
Amstela, VLA MING vM toties mirate canentem 2
Fallor an adtonitas turbine fistis aquas.
Scilicet ille tuae modo maxima gloria ripae,
Amstela, praecipiti funere raptus obit.
Nec tibi tristis obit foli: tutela decusque
JNon leve Thefpiadum, dum cadit ille, cadit.
Pieridum VLAM ING vs amor, Phoebique voluptas
Et clarum Aonia nomen in arte jacet.
Hei mihi cur gravius magnis offenfa pöetis
Bella geris Clario, Parca profana, choro?
Cur non insulsos, & monstra pudenda, Vacerras
Tollis Avernali, trux Libitina, manu? -
Quin potius pereant animae, fine nomine, viles,
Et Bavii, quorum spifIa caterva, rudes.
Creber ab indocta veniet tibi plebe triumphus;
v Si libeat vates tollere, rarus erit.
Ipsa sub hoc tumuli faxo divina Poctis,
Et Venus, & Charitum triga sepulta jacent.
Plangite V LAMINGvM sociata voce sodales,
Turpe foret mutam nunc tacuisse chelyn;
Plangite, & alternis fletus confundite vestros,
Ultimaque in cineres munera ferte sacros,
For
-
P` O É M A T V M Lin. III. g,,;
Forfitan Elyfiis digniflimus incola campis
Laetetur memores nos supereffe fui.
Hic cum BRov KHvs I o conjunctas FRAN crvs ulnas
Tendit in amplexus, optime P ET RE, tuos:
Atque Hoo G s TR AT ANvs, (trinis par cura Poetis)
Obvius, at subito funere moestus, adest.
Salve igitur, quamvis te non mortalia tangant
Amplius, in placidis umbra recepta locis.
Orphea si quondam plorarunt Numina, certe
Ad tumulum flebunt Dique Deaeque tuum.
His ego, si Superis liceat comes ire Poëtae,
Addar, honoratis dona feramque rogis.
Nunc tantum lacrimas & flebile carmen amici
Accipe, quae focii figna dolentis erunt.
Mox quum vere novo, canas pertaefa pruinas,
Pinguis odorato flore nitebit humus;
Tunc violis myrtoque tuum decorare fepulcrum,
Et dabitur genio fundere thura tuo.
Interea Elyfios felix spatiare per hortos,
Otiaque a curis libera laetus age.
Inter & illustres animas nova gaudia vitae
In fortunata sede perennis habe.
Ò 1 9 19 ëÒïïï1 1 1.
ïx 2. - A ET,
348. P. B V RM A N N I SEC V N D F
(?) (??) (??) (?) () (??) (?) (?) (4) (4) (4)
Ä ÖÚ. Ï Ï.
V I R I A M P L I S S I M I
J O A N N I S v A.N DE POL L,
v R B IS A M S TE LA E D. xvir I. co N sv L1s,
ID E F V NC TI D. xv. OCT OB R. c IcIo c cx L. v.
Ò Ú v Ó Í i s
w
MARGARETHAE RENDORP,
T) E F. D. I II. S E P T. MD c cx x x.
SEPV LCRO INSCVLP TUM,
B. novies patriae decoratus fascibus Urbis
PoL L 1 vs hac, juncta Conjuge, condor humo.
Me tamen e tumulo furgens, velut altera Phoenix,
Amsteliis reddit stirps recidiva meis.
E P [.
p O É M A T V M Lib. III. y4s
??????????
ê ß Ú Ä Ï
SENIS OP TIMI ET V EN ERAND I
JACOBI CONY NENBERG,
DEFVNCTI p. vi. DECEMBR. c 131 occL vi.
AD T. Ú. x x x-Ú.
Sme probitatis amor, virtutis imago,
Candidus, antiqua fimplicitate, Senex;.
Functus & annoso CoNYNENBERGIvs aeVO,
Conditur hac, placida norte folutus, humo.
Mens pia, corporeae vinclis jam libera molis,
Aetheriae felix incola sedis agit.
Nobile par Fratrum, Themidisque Deique Sacerdos,
Hos lacrimis cineres Patris & offa rigant.
ï x 3 E PI
35a P. B VR M A N N I S E C V N D I
? ? ?? Ê « Oe? « Á? ≈ Oe Ê « oe Ê «? oe? ? Á ? ? Ê oe Ê ? « Á Oe oe Oe Á oe? oe Ê
ê ß Ú Ä ê v Ï
JACOBI FABRICII BURMANNI, JCti,
cvR IAE BRABANTICAE APVD HAGANos
QVONDAM SENATORIS.
Mib, per gentes, variasque vagate per urbes,
Vix repetens patriae rura relicta tuae;
Hic procul a fobole, lacrimis deflete Tuorum,
Morte repentina rapte, JACOBE, jaces.
[p. 351]
ANGELINA E BURMAN NA E,
VIVIS ER EPTAE D. 1x. NOV. A, c 1 crocc Lx v II.
- AN. AET. x L I.
ëø. exemplum rara virtute probatae, -
Sedula Burmannae curaque amorque domus,
AN GELA, Sendenium properata morte relinquens,
Et Matrem, & casti pignora trina tori, -
Parte fui meliore petens coelestia templa,
Hic posuit tenues corporis exuvias.
P O E M A T V M Lib. III. ; s
D.. M.
J A N I B R O V K H v S I I,
DEFVNCTI ANNO - ci2 13 c evir.
Sare sacrum lauru, myrtoque, hederisque fepulcrum,
Pieridas quisquis, Pallada quisquis amas.
Callimachum numeris referens B RovkhwsIws Vmbrum
Hic Amstelvenia conditus aede jacet.
Ut, post Gradivi partas in pulvere palmas
Otia qua coluit docta, quiescat humo.
Laude sua pietas, cineri nunc praestita, gratae
Nobile in exemplum posteritatis eat:
Quae male neglectis & honore carentibus umbris
Lustra suum reddit post duodena decus:
Sint licet ingenii monumenta perennia tanti,
Bustaque, de Pario marmore caefa, ruant.
INscwLPTvM. MoNvMENTo SEPvLCRALI,
IN AEDE AMSTELVENIA ERECTO
A, ci o Icc LXv II.
[p. 352]
D. M.
NOBILISSIMI JUVENIS
GERARDI HOOFT, JUNIORIS,
URBI AMSTELAEDAMENSI A SECRETIS, DEFUNCTI D. XVIII. DECEMBR. MDCCLXVIII. AN. AET. XIX. |
Quo jacet ante diem, Parca properante, peremtus
HOOFTIADES, Patriae fama futura suae:
Illo Castalides lacrimas fudisse sepulcro,
Et gemitus visae non tenuisse graves:
(5) Sed luctu adtonitae, sparsisque per ora capillis,
Inferias, lauri dona hederasque, ferunt.
Delius ipse, Lini ceu quondam in funere, moeret,
Adstat & inversa cum face tristis Amor.
Euphrosyne cari cineres conponit alumni.
(10) Depositi custos adsidet alma Venus.
Julia, festivo nuper cantata libello,
Vatis amatoris carmine nacta decus,
[p. 353]
Pro thalamo juvenis tumulum dum conspicit, horret,
Clamat & inmites in sua fata Deos.
(15) Pro myrto invisam confert ad busta cupressum,
Proque rosa aut violis taxea serta gerit:
Lamentis replet coelum, queruloque ululatu,
HOOFTIADEN vellet perque Acheronta sequi.
At Pater obriguit, veluti Sipyleïa mater,
(20) Natorum denso funere facta silex.
Hujus inexhaustum depingere rite dolorem
Posse Timanthea se negat arte manus:
Sed faciem pullo obducit velamine, ad aram
Ut stetit Atrides, Iphianassa, tuam.
[p. 354]
IN EIUSDEM
CARMINA JVVENILIA,
COLLECTA ET POSTERITATI VINDICATA.
HIERONYMO DE BOSCH,
uem viridi nuper raptum flevere juventa,
(Quotquot Castalidum sacra-chorosque colunt;
Jam Stygio levat amne caput, lucemque revifit
Ho of TIA prs, Phocbi non moriturus hoaor!
Et citharae monumenta suae, nitidasque tabellas,.
Quas Paphie, gremio quas Charis, ipsa fovet,
Carmina que, ad culti genium formata Tibulli,
Gaudet ab exsequiis tam bene rapta suis.
BOSCHIADAEgefit cura studioque sodalis,
Quem ßbi Musarum junxerat acer amor;
Quod;
p o Ö. . Ä Ú V. L III, Á :
Quod teneros lufus, & pignora docta juventae,
Nec finat ingenii dona perire fui.
Interitura leves animas & inania tentant
Gaudia, vel dubiae munera fluxa Deae:
Marmore de Pario sed structa palatia nutant,
Et Maufoleis tempora fera nocent.
Luxuries, nostri vitium & contagio secli,
Adterit Attalicas & male frangit opes.
Nobilitas foedata jacet, si facta Parentum
Inclyta, & inlustres dedecorarit Avos.
Et genus antiquum, numerofaque originis altae
Stemmata in obfcuro faepe nepote cadunt.
Ambitione tumens titulos dum captat ineptos,
Ridiculum indigni reddit honoris apex.
Divitias jactet, celsaeque infignia gentis,
Et cumulet clarae nomina magna domus,
Et Proavùm seriem, 8 Lamias crepet ordine longo;
Qui proprium meritis nescit habere decus;
Artibus aut doctis nugas praeponat aniles,
Cum domino & quidquid condere busta folent:
Sed cui Palladiis funt Patrum ornata tropaeis-
Atria; nec pigro marceat ipse situ;
Et virtute sua laudes extendit avitas,
Hnlustrat titulo splendidiore genus.
[p. ]
Sola perennantem do&rinae gloria famam,
Funere praecipiti non ruitura, parat.
Atque inmortalem post invida fata triumphum.
Tartarei tcnebris de Phlegethontis agit.
Hoc probet Amsteliae exemplo (timulante juventae
Ho o Fr A de bifido palma relata jugo.
[p. 357]
PETRI BURMANNI SECUNDI POËMATUM LIBER QUARTUS. _______________
IN SECULARIA ILLUSTRIS AMSTELAEDAMENSIUM ATHENAEI SACRA, CELEBRATA D. VIII. JANUAR. MDCCXXXII. |
Fausta dies, totoque semel sollemnis in aevo,
Nata salutifero sidere, fausta dies,
Festivis celebranda sonis, celebranda faventum
Plausibus, Eoo cardine laeta venis:
[p. 358]
(5) Amsteliis optata diu, quae prisca Lycei
Dum decora extollis, gaudia quanta refers!
Ausispiciis nos alma bonis, avibusque secundis
Ad sacra, sed nulli forte iteranda, vocas.
Phoebe pater, quo tuta domus stat Praeside, votis,
(10) Quae tibi quisque parat solvere rite, fave.
Vos quoque, Pierides, quae verba precantia vates
Concipimus, facili reddite grata sono.
Adnue Parnasi de vertice, ut ante, Poësis,
Blandaque cultores respice, Diva, tuos.
(15) Surgite de glaucis & plaudite, Naïdes, undis,
Yaque, caeruleo flumine surge, pater.
Bacche, racemiseris frontem redimite corymbis,
Laetus ad haec agili fer pede festa gradum.
Cornua sic adsis plenis circumdatus uvis,
(20) Dulcia ut e Chio palmite dona fluant.
Nam quid flore tui pudeat fervere Falerni?
Quid vetet annoso eonmaduisse mero?
Quam bene! Musarum quod sobria sacra rependit
DORVILLE, lauta mensa referta dape,
(25) Dum socios, largo curas solvente Lyaeo,
Exhilarat blandi frons genialis Heri!
Tuque etiam, Batavas inter sublimius urbes
Sueta super nubes tollere & astra caput,
[p. 359]
Unica quae terrae felix florentis imago,
(30) Amstela, laetitiae conscia plaude tuae.
Cernis ut, insolita resonant dum voce theatra,
Gaudeat optato femina virque die;
Arva per & campos, juveni conmixta frequenti,
Virgineos agitet culta puella ehoros;
E)ucat & ad numerum pedibus revoluta coactis
Agmina, per latas luxurietque vias;
Atque hedera cingat comtos lauruque capillos,
Delius haec doctae praemia frontis amat.
Undarum dominae custos Caducifer urbis,
Otia mercator, te duce, fessus agat.
Prodigat e variis quaefitum mercibus aurum,.
Nec male congestas jam bene perdat opes.
Utque diu Phoebea domus stet salva, Potentum.
Grata cadat memori victima caefa manu.
Ingerat, e viridi ponens altaria pauper
Cespite, in ornatos thurea dona focos..
Denique, quisquis adest sacris, felicia verba
Dicat io, faustas concipiatque preces.
Tuque adeo, Amsteliae pubes operata Minervae:
(50) Laetitiae caussss mille recentis habes.
Te sibi festa dies, sibi te folemnia pofcunt,
Prospera pro Musis concipe vota tuis...
[p. 360]
DORV1LIUSque praeit, reserati fama Lycei,
Principium secli concelebrare novi.
Templaque, quae magni quondam manus enthea Vos s;
Omine felici rite dicavit, adit.
Hic tibi doctrinae veram dux fidus ad arcem,
Montis & Aonii culmina pandet iter.
Hoc duce Pierios fas est lustrare recessus;
Corycii latebras & penetrare jugi:
Quasque Dei fedes teneant, hisque addita Famae
Limina, laurigeris undique cincta viis.
Hellados haec gazas, & ditibus eruta venis
Do&rinae Latiae, dextra, metalla dabit.
Quas variis sollers quondam congeflit in oris,
Largiter abstrusas ille recludet opes.!
Quin etiam lymphae dulces Aganippidos haustus,
Plenaque Hyanteis pocula tradet aquis.
VJualis enim rapidum vates Rhodopeius Hebrum
Dicitur arte suae detinuisse lyrae;
11le tuis quoties modulatur carmina ripis,
Taliter adtonitas, Amstela, fistit aquas.
Et quoties aliquid, testudine grandius Orphei,
Vicino relevans litore membra, fonat;
3psa Thetis, numeros citharae mirata canoros,
Marmora caeruleis summa peragrat equis.
[p. ]
Ille Deas reduces donec retinebit ad Yam,
Stabit Athenaei splendor honorque tui.
Illius auspiciis, comitatu cincta pudendo,
Barbaries, nullas ducet in urbe moras.
Sed Menti fociata bonae, stipata Camenis,
Mercurio junget docta Minerva manus.
Amstela, fis tanto Musarum vindice felix!
Dum pretium raro ponis amica viro.
(85) Interea, patriae quam tot nova gaudia terrae
Gratamur larga nunc retulisse manu,
Illustri quoties oreris lux fausta Lyceo,
Laetior ö toties candidiorque redi.
:?? ÒZt ¡
Z z V I
362 P. B V RM A N N I S E CV N DI
?oe?oeÊŸ?ÊÁ««Oe«?::«?«?ÙÊŸ??«oe??oeÊ?oeÊ«?:??«Ùoe«oeŸ«?oe??» «Ê?»«ÊÁ
V I R O
CLA R ISSIMO er ER VDI TISSI M O
JA C. P II I L. D O R V IL L E,
OR AT FON E D E F E LICI M E R C V RII C V M M V S IS
CONTV B ERNIO HABITA, PROFESSIO NE M
ORDINARIAM HISTORIA R. ELOQ ET
LING VAR. IN A TIH EN A F O A M S T E
LA E DAMEN SI AVSPICANTI.
Ä, o Batavae fidus spectabile terrae,
Amsteli Nympha, tuum tolle superba caput.
En quoquc, tantarum post tot miracula rerum,
Nunc aliquid majus, quo celebreris, habes.
Utque prius, dederat quia par tibi nobile vatum
FRAN c Iv s aeternum BR. ov K H v s I v sQyE decus,
Lugebas gemino raptas in funere dotes,
Tristitiam querulo faffa dolore gravem:
Sic tandem reparet qui folus flebile damnum,
Quique tua profugas fiftat in urbe Deas,
Solus adest, studiis per quem tutamen honestis,
Et redeat Musis, qui fuit ante, vigor:
Per quem, crede mihi, celeri tua gloria greffu
Ibitad Eoas Heperiasque plagas.
[p. ]
Purpureas igitur pro nigris indue vestes,
Pro passis comtas neçte decora comas.
Tu quoque, DORVIL L 1, quem Pallas gaudet habere
Grande sacris columen praefidiumque suis,
Exfere te, meritos & fufcipe laetus honores,
Praemia quae Clariae dant tibi digna Deae.
Erige Apollinei labentia culmina templi,
Pristina Palladiae gloria stetque domus.
Turba juventutis repetat sacraria Phoebi,
Quod regat ambiguas, fidere certa, vias.
Illa tuo auspicio fidens, duétuque fecundo
Aonium gaudet rurfus inire nemus.
Quin age, nota tibi, tibi trita est femita, quamquam
Horrida praeruptis, totaque dura rubis.
Quin age, & ad docti falebrosa cacumina Pindi
Nunc aditu planum, te duce, fiat iter.
Nec minus & multa congestos arte labores,
Pignoraque ingenii prome diferta tui.
Incipe jam maculas veterum detergere scriptis,
Et tenebras fida pellere Caftor ope.
Incipe reliquias & prisci fragmina secli,
Te fine fqualenti deperitura situ,
Publica jam luci donare, orbisque theatro,
Nec patere obscuro carcere clausa premi.
Sic te Fama feret victuris aurea pennis
Latius, Amsteliae quam patet urbis honor.
CIJ I O C C XXX.
Z z 2. F R A
-
- F Ç Ä í R ß Ó ê í Ó
FRANCISCO BURMANNO,
sAcRvM MINIs TERIvM AP vD cATTos
AD RHENUM AVSPIC AN TI,
F E L I C I T E RH
IEM Dea, quae nutu moderatur cuncta potenti,
Et curam humanae conditionis agit;
COccano generata patri de Note filenti,
Quae spes inmodicas, votaque summa premit.
Haec niveum nimbo latus it fuccincta, togamque
Candida, purpureas & radiata comas..
Provida confilii mortales temperat açtus,
Et regit arbitrio nostraquenosquesuo.
... «
Frena manu laeva tenet imperiofa, superbas
-
Quis hominum mentes, altaque corda domat.
Jufla Deae lancem gerit aequo pondere dextra,
Qua meritis, plaudens congrua dona refert.
Viderat haec, curfu studiorum rite peraéto.
Non te spes nimias corde fovere tuo.
Viderat exactos a prima aetate labores,
Noc male confumtos, noverat isse dies.
- Üt.
36;
Utque piis semper precibus favet aequa, Penates,
Frater, ab astrifera respicit. arce tuos.,,,
Munera nec differt tibi debita longius, augens,
Ut solet, eventu vota modesta bono.
Hunc tibi, Idumaea quo nectis fronde capillos,
Gratatur laeto carmine Musa diem.
Se fraterna choro, qui concipit omine fausto
Gaudia, difparibus jungit avena modis.
Forfitan haec agnoscat Avus post funera felix,
Optimus & supera sentiat aede Pater.
O bene, quod navas conpenfant praemia curas,
Virtutemque suus. fic comitatur honos!
O bene, quod pulchra tandem statione locatum
Te mihi, tam festa cernere luce datur!
Fortunate animi Frater, quem munere. coeli
Fligit a sacris. CAT TI c A turba suis:
Et cui, folertis merces jam digna juventae,
Obtigit hic Batavi flos & ocellus agri.:
Hic tribuct dulcem meditanti sacra recessum,
Otiaque a populo docta, remotus ages.
Angulus hic referet tibi Parthenopeia Tempe,
Ruraque Paufilypi vallibus aequa dabit.
CAtv I c I colles, & jugera grata Camenis,
Salvete, o Musis blanda latebra meis.
[p. ]
Salvete, & faltus mihi nunc aperite filentes:
Arva per & tacitum me sinite ire nemus.
Me juvet in gremio curas deponere vestro,
Taediaque in viridi longa levare finu.
Hic tecum arboreis dabitur, FRaN c I s c E, sub umbris
Errare, aëriae dum modulentur aves.
Hic tenui gratum deducet arundine carmen
Tecum Pierio Musa agitata Deo.
Silvicolasque inter Nymphas, Faunosque bicornes,
Gestiet ad Latios ple&ra movere modos.
Numina sed maajora vocant te, Frater, & alti
Ceperunt animum sacra verenda Dei:
Cujus praeficeris populo Dux fidus & auspex,
Dextra salutiferum cui tua monstret iter.
Hoc age, nec monitus dubitabit turba piorum
Sectari, exemplo te praeèunte, tuos.
Jamque gregi, ad fedes quae dirigat una beatas,
Et veram ad coeli limina pande viam.
Non referam ingenii dotes, mentisque vigorem,
Quis juvenis tantum ferre valebis oaus.
Dignius haec alius laudet, cantuque celebret,
Fortiter ut greffus Patris Avique legas.
Praedicet inpenfas in sacra volumina noctes,
Quae pia follicito verfat amore manus.
[p. ]
Nec tamen has folas, quamvis Deus altius ire
Te jubet, ingenuo peçtore condis opes:
Utile jucundo miscens, & dulce fevero,
Aonidum & castae Palladis arma capis.
Nec minus ad doctas, quas vulgus negligit, artes
Se tua constanti cura labore dedit.
Hoc etiam valido mecum te foedere stringit,
Vincula meque jugant hinc magis arta tibi.
Firmius hoc animas concordes nectit, uterque
Nam fumus ejusdem cultor amansque sacri.
Haurimus fociam Clariis de fontibus undam:
Nos eadem, Frater, numina, care, trahunt.
Nostra manus quoties unam libavit ad aram,
Munera juncta pari religione ferens!
O quoties citharae verfantes plectra fonorae
Lufimus ad ripas, Rhene Batave, tuas!
Seu nos exciperent viridanti margine fessos.
Flumina, frondofis undique cincta comis.
Seu patulis juvit lentos recitasse sub umbris
Carmina, formosas inter Hamadryadas.
Hic aut Virgilii Musam, & Nasonis amores,
Legimus, & numeros, culte Tibulle, tuos.
Aut tecum Heinsiadum stupui cantusque, modo: gue,
Sive tuos, Groti, five, Secunde, tuos.
[p. 328]
Hic faepe, exacta repetitis arte lituris,
Alter in alterius carmina cenfor erat.
Saepius hic, memini, (& semper meminifTe juvabit)
Subdita judicio nostra Camera tuo est.
Cujus ab admonitu toties maculasque, notasque,
Abfterfit rudibus lima: polita modis.
Haec transacta mihi tecum, FR AN c I s c e, recordor,
Innocuos inter, gaudia vera, jocos.
Nec tantum ob dulcem studii communis amorem,
Vel sola ingenii dote probatus eras.
Ufus amicitiae, quae tam bene mutua vincit
Peçtora, & ingenua simplicitate ligat,
Et niveus candor, neque turpis conscia fraudis,
Sit licet heu Fratrum gratia rara, fides,
Te mihi perpetuo fociatum foedere jungit,
Atque individuos mens habet una duos.
Thefea Perithous non tam constanter amavit,
Nec, puto, Tyndaridas certior ufIit amor;
Unus in amborum quam spirat pectore fenfus,
- O animae major pars meliorque meae!
Qui, vel quum summa claudentur lumina nocte,
Duret, & aeterna lege perennis eat.
Et faveat votis, cujus fumus omnia, Numen,,
Ut liceat longum te mihi, care, frui,
craioccxxxi. V I R O
VIROCLARISS1MO
JOANNI OOSTERDYCK SCHACHT,
ELEG ANTISSIMA ORATIONE, DE VI MORBO
RUM MEDICATA, ACADEMIcos FAscE s
SOL LEMNITER PONEN T I.
E. merito doctas deducere carmen ad aures,
Plectraque ad Aonios laeta movere modos,
Me jubet en fincerus amor; me debita pofcit
Non uno pietas nomine, Jane, tibi.
Nam, licet a dulci Musarum & Apollinis aeßa
Vis animi ingrato torpida facta situ,
«Caftalii nemoris defuescat inire latebras,
Nec Clariam digitis verfet, ut ante, fidem.
Me tamen ád veterem studii communis amorem
Excitat eloquii dosque vigorque tui.
Et, quamqnam cu!tu non confpicienda, retractat
Abjectam manibus nostra Thalia lyram.
Si meruit quondam studiosa voce probari,
Nunc quoque nec fordet Pieris ifta- tibi; -
Äa a - Si
$73 P. B V R M A N N I S E C. V N DI
Si numeros legisse rudes, sterilemqué Camenam,
Ja&uram exigui temporis esse putas;
Accipe, quodcumque est, cultoris carmen amici,
Et subeat faciles, ut folet ille, lares.
Nec vereor, si me non aversetur Apollo,
Ut tibi fit dextrae munus inane, meae.
"Nam bene Thefpiaci primis tibi Phoebus ab annis
Fontis inexhaustas, Jane, ministrat aquas.
Et vigili Aonidum cura formata juventus
Ausoniae didicit tangere fila lyrae.
-
Dum pede felici superati culmina Pindi,
Et vulgo ignotum, culte Poëta, jugum.
Teflis erit, patriam qui praeterlabitur urbem,
Rhenus, & inriguos flumine findit agros.
Ad numeros hic sponte tuos, citharamque canoram,
Lentius adtonitas ire jubebat aquâs.
Quin & Apollinea dulcedine percita Tethys
Ingenii stupuit nobilioris opus.
Nais & umbrofae ludens in margine ripac
Molliter in liquidas tranfiliebat aquas,
O mihi de vena si divite terfa venirent
Carmina, vel meriti laudibus aequa tui!
Te canerem, praefens virtutis imago paternae,
Et quidquid Medica doctus in arte tenes,
ê Ó Ï Ä Ú Ï LI D. IV. 3 yx,
Nec, mihi quas licuit nuper stupuiffe, taccrem
Eloquii vires, Jane diferte, tui.
Inclyta Trajeçtum, fedes dileçta Camenis,
Quae cineres fervas Patris Avique mei:
Non ego tam veneror sublimia testa potentum,
Non adeo turres, urbs spatiofa, tuas,
-
Sed quod nobilium fis laude superba virorum,
Do&rinaeque decus non tibi vile putes.
Sis precor o longum felix hac dote, meumque,
Sc H A C H T IAD E N placido perge fowere finu.
-
Interea, vatis si quid praefagia poffunt,
Candida nec vanum si dedit omen avis;
Auguror en, (nam, Jane, aderit tibi Mater Amorum,)
Tempora mox Paphia fronde revinctus eris.
Cypria jam nodos nectit, dum lampada quaffat
Aliger, & thalamos jam tibi pandit Hymen,
Eloquii lepor ille tui, mihi crede, puellam
Franget, & in ventos non finet ire preces.
Et, cui forte priuis, dum lecto aegrota jaceret,
Paeonias licuit adplicuifTe manus,
^ Tunc alio fervore calens, pertaefa pudoris,
Tradet amatori brachia victa suo.
Fac thalamis igitur carmen geniale canamus,
Detur & ad teneros orgia ferre choros.
[p. ]
A D
s o p A L Ï,
JCTORUM ORDIN I SOLL EMNIT ER IN
S.E. R.E N DU M.
?; quis amicorum, cui carmine fausta precari
Omina, votivos & properare modos; -
Cui cultus dare figna fui, cui pignus amoris
Ferre cupit promta nostra Camena manu:.
Tu certe ante alios merito celebrabere verfu,,
`Crescct & in laudes Musa superba tuas.
Si qua dies umquam coeli de cardine fulfit,
Quae potuit numeros follicitare meos:
Haec mihi prae reliquis follemnior una diebus,
Officii inmemorem non finit esse pii.
Ifla fides, stabili quae mutua foedcre nobis.
Peçtora fraterno more modoque ligat;.
Ille tenor nostri non intcrruptus amoris,
Carminibus vires addit, ut ante, meis.. `
Te juvenem colui teneris constanter ab annis,
.Et. tibi paene puer jam fociatus, eram.
TXuma
P O È M: A T V M Lrn. IV. 373.
Dumque Camenarum nos dulcia sacra tenebant,
Certus eras studii duxque comesque mei.
Tecum ego jucundae tranfegi prima juventae -
Tempora, nec laefit rixa dolorque fidem.
Seria tu mecum lufusque jocosque folebas
Dividere, 8 lepida fallere voce diem.
Saepe meae cenfor castigatorqué Thaliae,
Emendatricem ferre paratus opem, - -
Tergebas variis maculasque notasque lituris,
Fidaque inornatum lima polivit opus.
Nam te Castalides bifido docuere sub antro
Carmina, quae Clario numine plena canis.
Montis ad Aonii tibi culmina dexter Apollo,
Monstravit, populo non adeunda, viam.
Mox aevi monumenta tibi lustrare vetusti,
Itala quae gremio divite terra tenet,
Contigit, & doctos, quis Gallia jure superbit,
Vifere, quosque finu Teutonis ora fovet.
Testis Arar, Rhodanusque, & Sequana, quique fonoro,
Albula Romuleam flumine lambit humum.
Hi numeros stupuere tuos, & Doride natae
Caeruleas undis exferuere comas.
Ad citharae quoties modulamina conftitit Acis
Adtonitus, curfus detinuitque suos! -
[p. 374]
Belgica praefertim, cantus mirata politos,
Adtonita Musas deperit aure tuas.
Hinc quoque te lauru dudum decoravit Apollo,
Et meritum cinxit fronde virente caput.
Nec tantum Aonia tibi quaerere nomen ab arte,
Sed Themidem Phoebo jungere cura fuit.
Haec Dea tranfactae rara tibi laude juventae
Conscia, & ignavos non abiisse dies,
Vidit ut ad metam te nunc properare laboris,
Extremam & studiis addere velle manum;
Muneribus Phoebi sua munera jungit, alumno
Praemia nec differt debita rite suo.
Quin etiam Divae focium fe fistit Apollo,
Et pariter donis certat uterque suis.
Quippe tibi obstringis docto duo Numina libro,
Numina, quae fimili religione colis.
Quam bene, si Themidi fuerit conjuncta Poëfis,
Altera in alterius commoda portet opem,
Quanta apud antiquos juris legumque peritos
Phoebeis fuerit fama decusque viris,
Jam tua, judicium vulgi praegreffa, docebit
Pagina, sed doctis grata futura viris.
I nunc, qui Phoebum modo nomen inutile cenfes,.
Pieriae fordet cui facer artis honor:
Et
Á -. w
P o É M A T v M - Lib. IV. 375s
-
Et nihil his Grajos studiis prodeffe magistros
Finge, vel Ausonio cultius ore loqui.
Projiciant veteres, & Baldi aenigmata verfent
Caufidici, aut gloflàs, Bartole dure, tuas.
Verbaque, doctrina defectus & arte loquendi,.
Garrula clamoso latret agyrta foro.
Et fatuis aures turba inconfulta Magistris
Praebcat, aut Musas numina vana putet.
Tranfiliens libros picarum more per omnes
Dux levis his fignum tollat & agmen agat,
Nec nisi furtivo cultu fe inglorius ornans
Inflatus tumido ventre superbus eat.
jactet & ad patriae curas & publica natos
Munia nil artes posse juvare bonas.
Tu melius Phoebo Musisque faventibus usus
Doctrinae veram carpere perge viam.
Et Themidi socians carmen geniale severae
Incipe jam Famae pandere vela tuae,
g I O I J C C X X X Y.
[p. ]
v I R o c l, a R is s 1 M o
GoT HO FR ID O bv Bois,
MEDICINA E, AN A TOMES, ET PHILOSOPHIAE
PROFESSO R I, COLLEGA E SVO,
S.
I [... tuus infesto BvRMANNvs in aequore scribit
Vix tremula, ut cernis, carmina du&a manu.
Inter & adtoniti furibundam Nereos iram
Testatur memorem fe tamen esse tui.
Vix etenim e portu, vento fatis ufa ferente,
Qua vehor aequorei viçtima facta Dei,
Explorare Thetin fuerat ratis aufa minacem,
Me nimium infido credideratque mari;
quum subito inluxit fatalis fideris astrum,
Constanter nostrum quod comitatur iter.
Me miserum! inmani ventorum turbine dirus
Aeolus indomitos carcere misit equos.
Nubibus induitur nigris domus alta Tonantis.
Laeta prius Phoebus tristior ora tegit.
Et nunc illa, tuus cui fe conmisit amicus,
Astra Gigantco summa furore petit;
[p. 377]
Nunc rabie foedae puppis quaffata procellae
Antra parat Stygiae tetra subire domus.
Quid, mihi tunc cordis fenfusque fuifTe putabis.
O animae melior pars,. G o TH o F R I DE, meae?
Ante oculos mortem mihi quaelibet hora ferebat,,
Regnaque Tartarei mox adeunda Dei.
Namque ita commotum tumuit mare, ut ultima vitae
Adfuerit misero linea paene mihi;
Et caput aequoreis hoc pifcibus esca nataret,
Salfaque funestum sterneret alga torum.
Dumque per iratas jaétor vehementius undas,
Nauta locum, statio qui bene tuta, legit.
Tandem ubi Wieringae tetigit navalia, dixit,.
In fundo haerentes, ancora, fige pedes.
Hic ego, nunc metuens inftantis fata pericli,,
Bacchantisve horrens murmura dira Noti;.
Nunc stultae incufans temeraria facta juventae,.
Irritaque ardoris vota futura mei:
Talia follicito de corde precantia verba -,
Ad superos fudi supplice voce Deos.
Dì, maris & coeli quibus est suprema potestas,,
Vos finite o patria fofpes ut urbe fruar.
Aeole, ventorum rabiem conpesce minasque,
Et maris infani concidat ira, jube.
Undarum Neptune potens, pelagique furentis,,
Oceano vastum gurgite conde caput.
[p. 378]
Surgite vos potius vitreis Nereïdes antris,:
Nympharum & facilem pandite turba viam.
Dicite, quid faevo miserum me mergere ponto,
Ut peream monstris esca futura, juvat?
An merui, ut rapiar primis inglorius annis?
Ante diem obfcuris fic tumulatus aquis.
Vel jaceam externa ceu vile cadaver arena,
Nota nec ejectum litore terra tegat?
Ergo fatorum lex tam mihi dura manebit,
Non mea natali dentur ut offa folo?
Nec busto infelix juvenis conponar Avito,
Aut cineri patrio miscear ipse cinis?
Nec poterunt Fratres, Patruusque, & fanguine jun&i
Ultima in exsequias munera ferre meas?
Nec confufa fedens, passisque incomta capillis
Flebit ad ardentem cara Neaera rogum?
Haec mihi si fàltem fierent folamina rapto,
Non quererer diros in mea fata Deos.
Tendere pallentes non aversarer ad umbras,
Squalidaque infernae vifere regna domùs.
At quoniam tumido submerfus in aequore condar,
Jam mihi bis misero mors subeunda venit.
Talia, vel multum non his diverfa, dolebam,
Cum placidi staret mitior unda freti.
Namque ubi post no&lis tenebras a Sole fugatas
Atherio emicuit laetior axe dies;
o Ven
P O E M A T. V M L 1 p. IV. 3»
Ventorum furor ille cadit, maris ira quiescit,
Et radiis Titan purior ora levat.
Di voto favere meo, sociisque pericli,
Et facili audierunt supplicis aure preces.
Doride cum glauca stratas jam lenius undas
Caeruleis Triton sponte pererrat equis.
Nosque iterum vento tranquillius aequor agenti /
Turgida felici sidere vela damus.
Optata donec falvos statione recepit
Enchufa, & portum pandit amica suum.
Hoc tibi, follicitas ut pofIis ponere curas,
Munciat en nota fida Thalia manu.
Carmina sint medio raptim licet edita ponto,
Non tamen illa minus grata futura reor.
Ufus amicitiae, qui pectora nostra ligavit,
Id jubet, & recto corde probata fides.
Quae tibi,. fecuris dum stat mihi puppis in undis,
Dumque oculi infomni nocte quiete carent,
Scribimus: officii inmemores ne jure queraris,
Interea & nostri vive valeque memor.
cIo I o C c XXXVIII.
??
B b b 2 E L E
aso P. B V R M A N N I S E C V N D I
Ö L Ö G I Ä
I N
M O R B O S C R. I. P. T. A.
Da Febris, Stygio quam furgere jussit Averno
Eumenidum tortis turba profana comis:
Agmine Tartareo quae circumcincta dolorum,
Inque hominum clades ingeniofa, furis:
Cui tremulae parent Macies Pallorque ministrae,
Et vigiles tendunt ad mala jussa manus:
Quo tandem, scelerata, ruis? quid acerbius in me
Vim facis, infestis & furis acta modis? -
Sat tibi poenarum videar, male fana, dediffe,
Ut jacui invifo pondus inane thoro.
.Quot non infomnes tranfegimus, efera, noctes,
Dum licuit nulla posse quiete frui.
Quam non infirmos furor hic mihi reddidit artus,
Oraque inexhausta torfit anhela fiti.
Me nimium indomitis tuus impetus ignibus ufTit,
Et mala confecit debile flamma latus,
Quid,
P o È M A T v M Lin. IV. 38r
Quid, furibunda, meae vires fregisse juventae,
Et miserum lenta tabe perire juvat?
An procul a patria, carisque avulfus amicis,
Inque peregrina contegar exful humo?
Abfit! & ò nostros potius convertat in hoftes
Jupiter auguri figna finifra mali!
Tu modo, languentes si rite salutifer audis,
Et tua mortales fervat, Apollo, manus;
Si subjecta, pater, tibi graminis herba potentis,
Gloriaque inventi si Medicina tui;
Adfer opem, & lapsas mihi redde in pristina vires,
Pt confumta novo membra calore fove.
Phoebe veni, virtute tui medicaminis aegrum
Me propera vitae reddere, namque potes:
Et bonus ante tui projectum Inuminis aras
Refpice, & É placido lumine dexter ades.
Sit fatis infestis arcum intendisse fagittis:
Quin potius cithara lenis, ut ante, fave.
Ecquid ego, infelix primae si flore juventae
Tartareos subeam flebilis umbra lacus;
Ecquid apud Manes, & lurida regna filentum,
Phoebe, tuis potero sacra referre choris?
An Stygiis dabitur Musas coluisse sub umbris,
Stamina si Lachesi rumpere nostra fedet?
B b b 3
s. P. B v R MAN N I S E c v N D 1.
Di melius! vitae mihi fit pars optima fofpes!
Nostra nec ante diem Portitor aera ferat!
Artibus ingenuis sed famam extendere detur,
Muneris & partes fustinuifTe mei!
Sic liceat placida Musarum fede locato
Aonios inter nomen habere viros.
Strenuus ut studiis prodeffe, & publica pofTim
Commoda privatis praeposuisse bonis.
Sic vultu adfpiret mitis Fortuna benigno,
Et facilem {ternat Fama fecunda viam!
At valeas, nimium conatibus invide nostris,
Moribus & famae, Zoile, inique meae.
Scilicet Invidiam primis meruisse sub annis
Glorior, & morfus, turba maligna, tuos.
Quisquis es, aut blandum si te mihi fingis amicum,
- Seu potius foedo Livor in ore fedet;
Seu maledicendi turpis furor arma ministrat, -
Atque acuit dentes in mea damna tuos;
Sive alia vanos moliris ab arte triumphos,
Et tibi de ficta clade tropaea struis;
Opprobriis gaude linguae, inportune, procacis,
Et rabida in nostrum spicula mitte caput;
Nil agis: ifta sacro Musarum umbone retufa
Irrita in auétores funt reditura suos,
Quod
P O É M A T V M L 1 p. IV. 333.
Quod mea perpetua nequiit fe laude probare
Sedulitas, lenti languida tabe mali:
Defidiae licet inde pares mihi fingere crimen,
Objice & ignavae tempora tarda morae.
Quod mihi non tetricum sollers fimulare Catonem
Sit facies, tristi torva supercilio.
Aut Tatios imitata truces, durosve Sabinos,
Conposita rigeat frons gravitate minax.
Nec mihi fucatis fit callida ludere verbis
Lingua, sub occulto melle venena tegens.
O pereat blandi fallacia subdola vultus,
Et quicumque vafri pectoris esse potest!
Denique quod positis libeat post feria libris
Tempora festivis ducere grata jocis;
Aut modici curas depellere flore Lyaei,
Moribus invidiam fac, malefane, meis.
Tu si perpetua mentis ferrugine gaudes,
Et procul a rifu laetitiaque fugis;
Sorte diu hac felix & vitae nube fruaris,
Nulla nec eveniat blandior hora tibi.
1Non tamen hoc nostrae turbari gaudia vitae,
Adducta aut Musis fronte vacare jubet.
Morofi procul ite Sophi, gens dira Poëtis»
Austerum a sacris arcet Apollo suis.
Sit
384 P. B V RM A N N I S E C V N D I
Sit quoque, qui juvenes inftar mihi criminis annos
Exprobret, & vitii culpet habere notam.
Et fateor, primae me jam lanuginis aetas
Inpulit Aonias demeruisse Deas.
Scilicet hirfuto nisi cui coma plurima mento,
Nec nisi barbato fit toga danda Seni.
O utinam, aetatem praeter, nil carpere Livor
Posit, & admissi summa sit ista mei!
At valeant, quicumque meum profcindere nomen,
Et famam infesto rodere dente folent.
Nil mihi vobiscum est, quis pro Permessidos undis
Pocula de Stygio fonte Megaera tulit.
Sed, vulgo ereptus, stolidi maledicta popelli
Defpiciam, & morfus, invida turba, tuos.
Dummodo non turpis mens fit mihi conscia facti,
Vita nec indigna labe notanda fluat.
Nam quid erit studiis animum formare feveris,
Aut lustrare hortos, magne Epicure, tuos?
Quidve Academei silvas penetrare Lycei,
Si Cynicos reddant dogmata vana Sophos?
Socraticae pereant chartae, & doctrina Platonis,
Si non in mores tranfeat illa bonos.
Me dulces coluisse juvat sine crimine Musas,
Palladis haud tetricae do&aque castra sequi;
Et,
ê o E Ï Î Ú v Ï Lts. rv. 38;
Et, mihi si fano valeant in corpore vires,
Pierifin dignum conciliasse decus.
Artibus ut doctis, me vindice, gloria conftet,
Si mea vota suos sint habitura Deos.
Tu modo, quae reliquas inter caput exferis urbes;
Franeca, Frifiaci flos & ocelle foli,
Me placidis foveas, Phoebo dilecta, latebris,
Nec Famae adversum pande benigna sinum.
Et, tibi quum sola de Pallade gloria parta est,
Palladiis pretium ponere perge viris:
Quodque tuum externis notum fit nomen in oris,
Acceptum Musis, Franeca, grata refer.
Ò Ó Ó Ò Òxxx v i i.
CC c J U386
P. B V RM A N N I S E CV ND I
????????????????????
J V V E N I E G R E G I O
JO A N N I S CH R A D E R O,
ERV DIT IS IN MV SAE VM ANIMAD VERSIO
« NIBW S FAM AM AV SPICANTI.
F... & honor doctae, sollers SchR A D E R E, juventae,
Delicium Phoebi, Pieridumque decus.
Cui sua Graja Charis nudavit pectora: sacro
Quem puerum pavit lacte Latina Venus.
Qui nihil abjectum tenero meditatus ab ungue,
Regia qua ducit te via, carpis iter.
Et procul a secli fectantis vilia peste,
Ignoto populis tramite, summa petis.
Extere te (doçi nam ne meruere labores) t
Dignaque virtutis praemia tolle tuae.
Praemia laurigeri quae collibus edita Pindi
Melpomene aeterna texuit ipsa manu.
Et quae Pimplaeo rorantia flumine ferta
Aptantur meritis, Pallade dante, comis.
--- 2 i Illa
P o È M A T V M - Lib. IV. 38»
Illa tibi spondent, quod vix de millibus uni,
Vivere jam verno flore per ora virum.
Quodque aliis aetas longo confecta labore,
Id tibi nunc ultro prima juventa parat.
Te, duce Naturae genio, teque, auspice Phoebo,
Fervidus Aonidum raptat in antra calor.
Et Latias Grajis felix conjungere Musas
Tendis, quo veri ducit Honoris iter.
Agrestesque animis linquens vulgaribus escas
Tu folo veterum nectare corda replés.
Gurgite coenofo. quum pectora vulgus inundet,
Permessi liquido proluis ora vado.
Nostraque futilibus tumeant quum fecula scriptis,
Quae mox cum domino sint periturâ fito:
Nil aliud condis, nisi pura quod adprobet auris,
Et ferat a docta posteritate decus.
Testis, Abydeni juvenis quae cantat amores,
Pagina, quae flammas, Sesti puella, tuas.
Hanc dudum foeda obductam rubigine secli,
Carminaque inmundo squalida facta situ, -
Vidit & indoluit blandi Dea Mater amoris,
Dumque Machaoniam sedula quaerit opem,
Hnvenit geminos Juvenes, quis pectora Paean
Numinis adtactu nobiliore movet.
ëc Ò 2. Doita
288 P. B v R MAN N I SEC v ND I
Doctaque MvsAE o succurrit cura Röver 1,
Qui nitido adfectum pumice limat opus.
Navaque SCHRADERI fuccedit dextera, vitam
Qui medica sollers dat reparatque manu.
Dumque suo reddit lucemque decusque Poëtae,
Ingenii varias divitis addit opes.
Quam bene maturos verno jam tempore fruétus
Prosert fecunda meffe beatus ager! -
Haec funt feptenae vixdum trieteridos orfa,
Quae nil protritum, nil puerile fonant.
Hac arte Heinsiades famae proludere coepit;;
Hac inmortalis Grotius ante viâ.
Perge, decus nostrum: tibi fic Helicona colenti;
Castalidum sacros. detur adire choros!
Exemploque tuo doStam firmare juventam,
Atque aliis genio perge praeire tuo.
Vindice te, Phoebi myfteria rite colantur.
Stet suus Aonisin, te stimulante, decor.
At fera Barbaries, invifaque nomina Musis,,
Incipiant vires aegra timere tuas.
Tempus erit, raro quae nunc adplaudit alumno,,
Quo merita cinget FRAN E c A fronde caput,
F R A
p o E Ï Î Ú v Ï LI B. IV. 38»
FRATRI CONJUNCTIS SIMO
FRANCISCO BURMANNO,
SACRAE THEOLOGIAE PROFESSIONEM OR
DINARIAM, HABITA ORATIONE DE
THEOLOGI DOCENTIS OFFICIO, IN
ACADEMIA ULTRAJECTHNA SOL
l, EM NITER - AUSPICAN TI.
A. D. xx I I I. SEPT. É" É É« É É É É» É É« É É«
-
Cri, divini venerabile pignus amoris,
Religio, artifici non fabricata manu.
Depositum coeli, mortalibus ara salutis
Unica, & ad superas femita certa domos:
Quam domitrix Fati Virtus comitatur euntem:
Cui bona Mens dextrum cingit ubique fatus:
Te colimus, tibi, Diva, pios adolemus honores,
Et ferimus castis debita dona focis.
[p. 390]
Te, Dea, Te pura veneramùr veste nitentem,
Extiit ut fictam credula Lena togam.
Perte mortales, posita feritate, supremum
Novimus aetheria vivere fede Deum.
Utque suo totum nutu moderetur Olympum,
Et regat arbitrio notraque nosque suo.
Ut coelum, terramque, ut vasti caerula ponti,
Ex nihilo aeterna struxerit ipse manu.
Utque opifex rerum supremus & arbiter aevi
Omnia sub leges jusserit ire suas;
Et tenui humanos de limo finxerit artus,.
Membraqué de facili duçta crearit humo.
Utque ánimae partem arcanae de fomite sacro
In bene formati fuderit ora viri;
Qua duce facta regat, justumque sequatur & acquum,
Et vera auctorem religione colat;
Omniadue integra dederit sub imagine, magnum
Artificem spirent quae referantque suum;
Dona sed haec mortale genus coelestia, recti
Inmemor, in proprium vertere cunéìa scelus,
Et culpam in fobolem transmittere coëperit, omne
Degencri miscens fasque nefasque probro.
At postquam astriferam nutu qui concutit arcem,
Viderat humanum degenerarc genus;
[p. 391]
Terrigenam casti leges violare pudoris,
Et cumulare novis crimina criminibus;
Nec, quamquam ultrices olim jam fenferat undas,
Innumero- sceleri ponere velle modum;
Indoluit, fortemque ultro miseratus iniquam,
Lenis ad errantem respicit ipse gregem.
Et bonus e celso prolem demisit Olympo,
Humanaque Deum conditione tegit.
Vi&ima qui noxae pro fontibus inbuat aras,
Et fufo ad coelum fanguine pandat iter.
Aetheris haec fecreta, & summi arcana Tonantis,
Religio, e sacro fonte petita, docet.
Haec aperit, coelo delapsum ancile benigno,
Pagina, ab inmunda non temeranda manu.
Hinc Pietas, hinc cana Fides, hinc conscia recti
Simplicitas, & Mens candida, labe carens;
Integritas, Virtusque, & honesti jura Pudoris,
Et niveus verae Religionis amor;
Omnia fe magno debent adferta Magistro,
Quae supera in terras detulit ipse domo.
Atque utinam haec omni manfifTent casta sub aevo,
Nec violata forent sacra verenda Dei!
Nulla vel arfisset peregrinis ignibus ara,
Falfa nec inpuris thura relata focis!
sft
391. P. B V R M A N N I S E C V N D I
Aft Erebo infaustum virus produxit Erinnys,
Inpia cum celso bella Tonante gerens:
Humanisque dolos fatales tendere rebus
Docta, quibus prenfos in sua jura trahat.
Caeca Superftitio mentes infecit inertes,
Illita de fuco verficolore genas.
Utque rudem populum caperet magis illice forma,
Regibus inposuit subdola Moecha jugum.
Pellicit & Meretrix obfcoenum in retia Clerum,
Turpiaque incestum templa lupanar habent.
Tunc Pietas, Virtutis amor, Candorque, Fidesque,
Terga repentinae verfa dedere fugae.
Hinc vanos mentita Deos » & inania sacra,
Credulitas populos sub ditione tenet.
Obtruditque animis ficti ludibria cultus,
Ingerit & patriis non sua thura focis.
Inque reluctantes ferro graffatur & igne,
Saevitiae fistit nec furibunda modum.
Sed scelerata refert, pressa Virtute, tropaea,
Figit & infandis fanguinolenta tholis:
Quoque magis valida folium sibi fede locaret,,
Regna nec exiguo limite septa forent;
Se comitem lateri rudis Ignorantia jungit,
Et Monachos sacris praeficit illa suis.
Quo
ê Ó Ö Ï Ä Ú Ï LÎ, .
393
Qua Duce, Barbaries, rapidas agitante quadrigas,
Cinda triumphali palmite, ovavit iners.
snque fugam doctas cum verteret inproba Musas,
In feptemgeminis est dominata jagis.
Culta Camenarum tunc vepribus arva rigebant,
Et lolium effetam dedecorabat humum.
Tunc palea auritis foenumque agreste magistris,
Glansque faginatis ventribus esca fuit.
Proque salutiferis melioris frugibus aevi,
Quas facer haud sterili meffe ministrat ager,
Vana cucullatis placuerunt fomnia Myftis,
Cimmeria ritus nocte tegente pios.
Sed tenebris postquam pulfis lux alma refulfit,
Et studiis flavit mollior aura bonis;
Do&rinaeque decus tandem vi&ricibus armis
Egit in antiquos monstra subacta specus;
Tunc iterum auspiciis coelestibus ufa, triumphum
Religio a domita purior hofte tulit:
Et tumulis recidiva, quibus male tecta jacebat,
Laeta refurrexit splendidiorque suis.
Felices animae! quorum inmortalibus aufis
Et forti occubuit bellua dira manu!
Felices! quorum Herculeo victoria nisu,
Laudis in aeternae praemia, parta fuit!
D d d Vo
394 P. B v R MAN NI is EC V N D 1.
Vobis post denfae tenebras caliginis altas
Lumine debetur candidiore dies.
Per vos, obfcuri deterfis fordibus aevi,
Religio in niveo tegmine casta nitet.
Vos famuli fervile jugi diffolvere pondus,
Mentis & infandum fustinuistis onus. --
Vincula quaeque animis vim ferre negantibus olim
Inpius injecit non toleranda furor;
Excutere e collis vos liberioribus aufi,
Frenaque non pavida rumpere dura manu.
Per vos Barbaries, turpisque inscitia veri
Exfulat a sacrae limine abacta domus.
Haec debentur Avis: caput hac virtute Parentum
Extulit adfertae Religionis honos.
Pro quibus officiis victurae munera laurus
Suspendit gratus posteritatis amor.
Majorumque piis praeclara nepotibus açta
-
Conmendat titulis condecoranda novis.
Hac quicumque via priscae vestigia laudis,
-
-
Posthabito vulgi tramite, certa premit,
Inlibata refert meritae praeconia famae,
Dum spoliis ornat parta tropaea suis.
Et bene! quod nostro foboles non deficit aevo,
Quae Proavüm haud patitur degenerare decus.
Haec
ê Ó Ï Î Ú v Ï Lt. 1v, Á:
Haec quoque summa tuae, Frater cariffime, curae:
Militiae fimilis palma. petenda. tibi est.
Hic labor, hoc studium te nunc sibi vindicat omnem,
Sarcinaque haec humeris infidet apta tuis,
Non ignota tibi stationis munia tantae
Adtonito ostendit lingua diferta choro.
Et stimulos addunt exempla domestica veros,
A quorum auspiciis nomen & omen habes.
[p. 396]
VIRO
CELEBERRIMO, AMICISSIMOQUE,
ADRIANO VAN ROYEN,
ELEGANTISSIMO CARMINE ORDINARIAM BOTANICES PROFESSIONEM IN ACA- DEMIA LUGDUNO BATAVA SOLLEMNITER DEPONENTI. |
Salve, Pierio ROYENI tincta lepore,
Melpomenes culta charta polita manu.
Aemula Nasoni, nec terso indigna, Tibullo,
Exsere te docto Musa probata choro.
(5) Nam quibus Aonio stimulatus numine mentem
Adtonuit nuper pulpita quaflà sonis;
Credibile est ipsum, dictantem carmina, Phoebum;,
Et comites vati praecinuisse Deas. - -
Chloridos ut Batavae referavit templa Sacerdos,
(10) Pinguia Apollineo rore vireta rigans;
Primus inaccesso fixit quum, tramite gressus,
Semita qua nullo trita erat ante pede,
[p. 397]
Et culto Herbarum celebravit carmine Amores,
Quod Venus, & nutu conprobet alma Charis.
(15) Sic gemina adsiduo post lustra bis acta labore,
Quem patriae exhibuit sedula dextra Scholae;
Nunc Phoebi cantoris, amor, Phoebique medentis.
Gloria, fert Florae dona suprema suae.
Neve peregrinis marcescat laurea ramis,
(20) Surculus agnato furgit alumnus agro:
Leidanum ut fimili de stirpe vireta Lyceum.
Gaudeat umbrosas perpetuare comas.
Talis in Herculea quondam cervice reposta.
Siderea emerito fedit Atlante domus.
(25) Talis Olympiacae defunctus laude palaestrae,
Pulvere in Eleo notus ab arte pugil,
Spectatum multi quem lassavere tiiumphi,
Quum nil, quod meritis gloria jungat, habet,.
Post repetita manu palmae victrice relatae
(30) Praemia, & adfertum facta per alta decus,
Ipse triumphali cimgit sibi tempora lauru,
Ponit. & ad patrios parta tropaea Lares.
[p. 398]
VIRO CLARISSIMO,
COLLEGAE EXOPTATISSIMO,
PETRO CURTENIO,
S. THEOLOGIAE DOCTORI, EJVSDEMQUE ORDINARIAM PRO.
FESSIONEM ORATIONE EGREGIA DE SACRO CODICE,
VNICO VERAE SAPIENTIAE FONTE, IN ILLV.
STRI AMSTELAEIDAMENSIVM ATHE-,
NAEO FELICITER AVSPICANTI.
O quae depulfa caligine noëtis opacae,..
Religio; in nivea fulgida veste nites;:
Quaeque ferenatum, fatis melioribus ufa, - a.
Adspicis a radio splendidiore diem:..
Exfere te, novus en referat tua templa Sacerdos,.
Et sacrae ingreditur limina casta domus..
Dum tibi collapsas, post lustra tot, erigit aras,
Et praefert laeta fulfur & ova manu: -
Huc ades, & comtos vittis praecincta capillos,
Quo decet, ornatu fimplice, Diva, veni.
Vera recomposito tecum Sapientia cultu
Huc veniat, nulla nube adoperta caput:
Non qualem rigidi lingua imperiosa Magistri,
Aut Schola barbati litigiosa Sophi:
Non qualem peragens rabidi decreta Tyranni
Te ferro & flammis Carnificina facit:
\
- - Cui
ê Ó. M A. T. V, M. L 1 ». IV. 399
w
/ Cuive Superstitio, fucato obdu&a veneno,
Circumdans ferto verficolore comas,
Simplicibus fumos dum subdola vendit inanes,
Inponit famulum calida Moecha jugum:
Nec qualem adfiduo comes Ignorantia nexu
Difcipulos falfa credulitate docet;
Aut vulgi pius efTe stupor te fomniat, aut quam
Incautus juvenis, potave fingit anus:
Nec qualem multo madidus prcpugnat Iäccho,
Dum pietas plenos siccat inepta cados:
Sed qualem e supero delapsum pignus Olympo,
Depositum coeli, pagina sacra refert:
Pagina, divini venerandum ancile favoris,
Mifit ab aetheria quod Deus ipse domo;
Nuntiaque humanae fidifïima sola salutis,
Totaque Hymettaei neçtare feta favi.
Per te coelesti pascuntur pectora rore,
Mensque salutiferas gustat amatque dapes.
Per te supremum terraeque polique Parentem
Novimus excelsa vivere fede Deum:
Primaque ut omnipotens cunctarum exordia rerum
JufTerit in leges sponte venire suas:
Utque hominem integra formarit imagine re&um,
Atque animae dederit nobilioris opes,
;
-
!
-
.
Con
zoo P. B V RM A N N I S E c v ND 1
Confiliis ut facta regens, justique tenore
Artificem poffit rite referre suum:
Virtutisque viam vitae monstraverit auctor,
Jussa voluntatis nec temeranda suae,
{Ut coleret fera cum posteritate nepotum
Numen adorandi ductus amore Dei:
:Sed mortale genus, spreto pietatis honore,
Flexerit a recto tramite sponte viam;
Et contra obnitens, pedibusque repagula rumpens,
Miscuerit turpi fasque nefasque modo:
Crimina criminibus noxae ut cumulaverit heres
Degeneri foboles terrea pejor avo.
Hos tamen e tetris ereptos faucibus Orci
Poffet ut aetheriis restituifTe choris;
Et Sator ille hominum patrio revocaret Olympo,
Januaque his coeli rurfus aperta foret;
fpsa Dei proles e casta Virginis alvo
Humanae confors conditionis adest.
Utque ferens pacem aeternam, & nova gaudia vitae,
Duceret errantes in sua fepta greges;
Victima pro miseris tinxit mortalibus aram,
Sceptraque Tartarei lurida fregit heri.
Atque in olivifero delevit colle Redemtor
Infandi generis fanguine probra suo.
Mox
P O È M A T V M L. a. IV. 4o.
Moxque Erebi viçtor, referato cardine busti,
In superas retulit parta tropaea domos:
Sontibus ut vindex bonus, adfertorque salutis
Solus, inexhaustas conciliaret opes:
Et merita vitam pro morte, undaeque perennis
Pocula, coelesti nectare plena, daret.
Ne tamen ad priscas fordes gens inmemor aequi,
Aut vetitum rueret mox malefana scelus;
Atque oblita fui raperetur, & impete coeco
- Palanti peteret devia tesqua pede;
Mentitos amplexa deos, sibi numina fingens,
Thura peregrinis ingereretve focis;
Ipse novos ritus, & jura verenda magister .
Scripsit, ab astrifera quae regione tulit.
Foederis & sacri leges dictavit, amoris
Quae teneant homines vincula, quaeque Deum.
Intemerata Fides, & honesti norma Pudoris
Intituit castas, hoc monitore, vias.
Candor & ingenuus, neque fallere callida Virtus,
Et Probitas, & Mens integra, fraude carens,
Cordaque qui recti constans mortalia Cultus
Mitigat, & purae Religionis amor,
Hoc Doctore sua Pietas in luce refulfit,
Venaque ab hoc fluxit fonte falubris aquae.
Eee -
Sed
482. P. B V R M A N N I S E CV ND I
Sed vetuit fectis aures praebere malignas,
Vel turbare novas feditione scholas.
Difcipulos niveae ne fimplicitatis amantes
Inficeret fuco gens Pharifaea suo;
Falsave mendaci pigmento induceret ora,
Aut populum vana luderet arte probum;
Scenica virtutis fictae fimulacra cavere,
Pectore sed puro juflit amare Deum,
-
Illo mortales Sapientia vera revifit
-
Tempore, ab inmunda non maculanda manu.
I nunc, conposita morum tibi, subdole, larva
Rite pii nomen sacra colentis habe.
-
I nunc, infani deliria vana cerebri,
Somniague arcana prodita nocte refer,
Et fecreta poli fallax oracula jaçta,
Spiritus e supera quae tibi fede tulit.
Myflicaque obfcuris aenigmata condita technis,
Aut Chryfippeis vincula nexa modis;
Verbaque nodosis include Sophistica nugis,
Quale Sibyllinae non fuit artis opus.
Et tacitos monitus, & tot commercia coeli
Finge, vel indomito pectora mota Deo:
Entheus infueto, quaffans tibi corpus ab oestro
Fervor, & admisso corda furore replens,
-. Ad l
P o M A T v M Lin. iv.
40%
Adtonitam eripiat terris super aethera mentem,
Et non mortali cogat ab ore loqui.
Non aliter, quam si Phoebeis ebria lymphis
Pythia fatidico numine fertur anus.
Orgiaque Ogygii celebrans trieterica Bacchi,
Thyrfigero Maenas concita patre, ruit.
Vel quem capripedes tactum formidine, Fauni,
Aut vifu Dryades obftupuere suo.;..
Vulgus abi: timidos fictae tibi fabula fraudis
Decipiat pueros, decipiatque fenes.
Femineae eliciat gemitus plan&usque catervae,
Et tremula ad mimum corripiatur anus.
Ite animae viles, ingloria cymbala plebis,
Et rabida insulsos voce movete choros.
Glande mala populi distendite pectus hiantis,
Et sterili indoctum vepre replete gregem.
Ora paludoso foedate madentia limo..
Nos aqua de puro fonte petita juvet!
Vobis coenófo de gurgite rana coaxet.
In vitreo nobis flumine cantet olor.
Pro lolii agrestis stipula, fragilique myrica,
Aut effeta quibus sentibus arva rigent,
Gramina nos melioris agri vernantia pascant,
Laetaque quae viridi nascitur herba jugo.
: Eee a
;
Et.
424 P. B V R M A N N I S E C V N D i
Et seges uberior plena augeat horrea meffe,
Plurima quae sacra luxuriatur humo.
Qualem prudentum virtus congeflit Avorum,
Serior ut fructus colligat inde nepos.
Qualem de teneris sollers C v R r E N 1 vs annis
Carpsit, & exstructas adcumulavit opes:
Dum Sophiae riguis verae nutritus in hortis
Semotum a vulgi tramite legit iter.
Qualem discipulo monstravit H o NERT1A cura,
Exhibet & docta pagina scripta manu.
Spirat in egregiis dicendi copia chartis,
Auétoremque probat suada diferta suum.
Ut nos flexanimae movit facundia vocis,
Nobilis & caussa pro meliore calor!
Ut tua ab eloquio resonabant pulpita raro,
Mascula ut adtonitus haefit ad orfa chorus!
Hoc erat aeterni numquam violabile verbi
Adferere intrepido fortiter ore decus.
Hoc erat adverfas lingua propellere partes
Vindice, & aetherio numine digna loqui.
Quis dubitet sacra tibi tempora cingere lauru?
Cui victas Livor porrigit ipse manus.
I N
P O É M A T V M L 1 p. IV. 4o;
??????????????????????????????
I N P IN A C O T H E C A M
V IR O R V M E R V DIT I O N E ET M E R ITIS
IN PATRIA M ILLV STRI V M,
A VI R O A M P L I S S I M O
GERARDO vAN PAPENBROVCK,
JVDICUM QVONDAM PRAESIDE src. erc. ATHENAEo
AMSTELAEDAMENSI DONATAM.
uisquis ad Amistelii penetralia do&a Lycei
Confluis, & sacra fistis in aede gradum,
Et venerabundus tot secli exempla prioris
Cernis, Erechtheo nomina scripta peplo;
Dic bene Musarum Custodibus, inclyta quorum
Barbariem patria pellit ab urbe manus.
Et refer: Ingenuae decora haec imitanda juventae
Larga PA P E N B R ovc kI dextra videre dedit: -
Degeneres doleat ne nobilis Ya nepotes,
At foboles magnos postuma vincat Avos.
c I 2 I 3 c cxL I I I.
Ö e 3 - I N
A66 p. B V R M A N N I SEC V N DI
8?, 4 - 36)?: 9?>????????
I N B E L G I C: A
y I R I E G R E G I I
F R A N C I SC I - H A A S I I
Ó Ö Ä íÄ s A c R A.
Ske casta pii facundaque Musa Poëtae,
Et domino Famae limina pande tuo;
Cui, citharam, docto dum pulfat pectine sacram,
Entheus inflammat pectora taéta furor..
Nam neque Apollineo cantat perculfus ab oestro,
\ -
Orave Pimplaeo fonte rigata sonant.
Sea meliore Dei vatem de numine Plenum
Spiritus aetheria mifTus ab aede movet.
HAAsivs, egregiae non incola degener urbis,
Rottera quam purae flumine lambit aquae,
Ingenii has dotes, & divitis ubera venae
Carmina, quis sacrum follicitavit ebur,
Augurio secli conmendat, ut auspice Fama
Ad genium ferae posteritatis eant.
t Io I O C C XL W.
MARS
Ó ÏÎÚÏ LÚ v, e,
oe » Í Í Ë Í - - - - - - -
M A R S VI G I L A.
Moenn Tornaci dum Gällicus obfidet ardor,
Fulminaque infana vibrat & arma manu;
Civibus exitium Ludovico triste minante,
Inque urbem inpavidam dum catapulta tonat;
Ivit in adverfum Dux CvM BERL A N D I v s agmen,
Aggere inaccesso castraque cincta petit:
Martia W A L D E c 1 1 jungens fe dextera, in hoftem
Tertur, & innumera strage animosa ruit:
Sentit & audaces acies inimica Britannos,
Et Flandram multo fanguine foedat humum:
Nec Batavüm virtus deerat spectata fidesque,
At fociae in partem laudis amica venit.
Haefit in ancipiti nutans Victoria pafu,
Et dubia librat lance tropaea diu.
Jam prope Liligeri Regis de gente superba
Abftulerat palmam foedere juncia cohors.
Sed ducibus justis turmae parere negantes
Inbelli focios deferuere manu.
Tutius his fignum qui praetulit Appius auspex,
Servetur pedibus vita falusque, monet:
308 P. B V R M A N N I S E C V N D I
Appius, a cujus via nomine nomen habebit
Appia, quâ celeri funt data terga fugae.
Sanguine lustrandum Mars dedecus expiet Ultor!
Degener & maneat poena parata caput! -
Femina nec vir fit, quondam ut Berecynthius Attys,
Proque tubis, Cybeles tympana mollis amet!
Inbellem Oenides qua caede Dolona peremit,
Arboreo vinctus flipite probra luat!
Vel qua femineus periit nece Sardanapalus,
Ipse det accemfae membra cremanda pyrae
At vos, infignes animae, quos mortis honorae
Funcre pro Pauia Mars tulit ante diem:
Claffica cantabunt laudes follemnia vestras,
Manibus & focii debita justa ferent.
Cingat iö tumulos laurus superaddita vestros,
Quae viridi semper marmora fronde tegat!
Quaque pio nuper tinxistis fanguine terram,
Surgat & è sacro crescat oliva loco!
Interea exftimulet conjunctas vestra cohortes
Fama, nec a fignis hoftis inultus eat!
MAR s v 1 G 1 L A: & Patriae pro Libertate peremtis
Gallus in inferias detur, ut ante, cruor.
C I O I O C C X LV,
MISO
ê Ó Ö Ä Ú ì Ï LÚ. 1V.
????-
MISOCOLAx PARRHESIASTES
P E T R O B v R M A N N O
S E C V N D O.
C. tibi tam subito tacuit WA ld E c 1 v s heros,
Materies Musae nobilis illa tuae? -
Cur, prope Tornacum tentato fortiter hofte,
Hoc celebras unum carmine, P ET RE, decus?
Et quae facta dein gefTit vel strenuus armis,
Vel quae confiliis providus, illa taces?
Si nihil e tantis ac tot virtutibus ullas
Evaluit laudes elicuisse tibi;
Debuerat certe nuperrima pugna Leodi
Servilem vatis follicitasse lyram.
I, celebra objectam numeroso fortiter hofti
Exiguam fine spe confilioque manum.
Carmine digna tuo est memorandi audacia façti,
Verfa fit in trepidam mox licet illa fugam.
Fff I,
aro P. B v RM ANNI SE C v N DI
I, celebra obtritos Gallorum Marte Batavos,
Tristiaque Heroi pone tropaea tuo.
Quid dubitas? magnos res est habitura Patronos,
Principibus poteris fic placuisse viris.
Incipe, quid renuis? quae infueti caussâ pudoris,
Quid cohibet tardam, dic mihi, Pe r R e, manum?
Numquid adulatrix mentiri dextra veretur,
Aret & in turpi carmine vena tibi?
Si non invenias optatum forte colorem,
Crimina flagitii quo bene tanta tegas;
APP I A D A s mod? finge novos, culpamque malorum
In timidam pubem conjice, stulte, sat est.
}?Mz
w? Q
?? -??
èëxèë°
M IS O
ê é Ö Ä í v M Lib. IV. 41,
MISOCOLACI PARRHESIASTAE
PE T R vs B v R M A N N v s
S E. C. V N D V S, /
uod prope Tornacum cantatam carmine pugnam,
Nunc subito taceam W A L D Ec I v M Q y E, notas.
Militiaeque suo meruit quas tempore laudes,
Servili infimulas me celebrasse lyra:
Nil animum movet haec injuria, dummodo dicas
Libera jam Musae verba fuisse meae.
En mihi W A L D E c I v s reticebitur! A P P Iv s ut fit
Materies Musae turpis, inepte, tuae.
I, celebra ignavo quot sint data vulnera tergo,
PEt refer Herois facta fugamque tui.
Quod si forte color mentito in carmine defit,
Quo male flagitii crimina, flulte, tegas;
Fac, quo Maeonidae titulo celebratur Achilles,
Dicatur pedibus, cervus ut, ille celer.
-
F ff 2. Ci
A -
412 P. B V R M A N N I S E C V N D Í
Civica vel potius, lauru comitata, corona - -
Servatos memoret illius arte Viros.
Nec pudeat Dominos, secli pro more, potentes
Ludere, vel blandis demeruisse fonis.
Sic nec adulatrix mentiri lingua timebit,
Famofoque tibi carmine vena fluet.
Incipe, quid dubitas? memorandi audacia fa&i
Virtuti referet praemia justa tuae.
APPIADAE chartis tua carmina juncta cacatis
Carnificis poterunt usta subire manus.
V I N
P O È M A T V M L 1 p. IV. 413
co$c? sso: c??C? 0 $6>??0 $0> sd???0$$0>?? co$0>??0>
V I N D I C I A E C A R M I N I S
A D M A N E S W I O L A T OS
Jo A N N IS WITT II
D I A L O G I S T A M
A V L V M N A E V O L V M.
ÉÉ«, cui de Cynica Philalethes, Av l e, caterva
Dicitur, & rabidi pars malefana gregis,
Obvia cui nullo petitur discrimine turba,
Vapulat & populi praetereuntis honor;
W 1 TT I AD v M cineres calamo quod vindice laefos,
Bustaque sacrilega contemerata manu,
Ausus ab inpuro nebulonis dente nefandi
Adferere, & meritum restituisse decus;
Corpora quod Fratrum plebi objecifTe cruentae,.
Aut caput innocui difTecuisse Senis;
Et Proceres tetro damnatos carcere rectos,
Aeternum Patriae dedecus esse notet;
Dic, age, dic Cynico violatas carmine leges,
Jamque reus linguae turbidioris eat.
Quis tulerit Gracchi verba infidiosa rebellis,
Deque nova Drufum feditione queri? -
Pacis
Editi supra Lib. I. p. Iol. & scqq.
Fff 3
414 P. B V R M A N N I S E C V N D I
Pacis amans moveat tua dextera triste bidental,
Fulmine ne tactis Manibus ulla quies.
Judice te, meritis, clamet, pro crimine poenis
Credula plebs, fontes occubuisse Patres.
Carnifices Procerum justos refer esse Quirites,
Nec populum a vulgi divide faece bonum.
Jam tibi civili Patriam turbare tumultu,
Jamque faces furiis subdere, tempus adest.
Incipe fanguinei funesta aulaea theatri
Pandere, & in Patres arma movere pios.
Si Superos nequeas, horrendum Acheronta cieto:
Annua fac Stygio vota precesque Jovi:
Ut tibi victuro lentum modo proroget aevum
Dis pater, & scenae te supereffe velit,
Sic poteris turbae quondam Dux ire furenti,
Et vafer infano tollere figna choro.
Interea Proceres mordaci adrodere lingua,
Et bene pro Patria carpere gesta decet.
Av le, tribunitiis plebem fermonibus urgue,
Mobi!e & adloquiis flectere perge pecus.
Omnibus & blandus, sed nulli verus amicus,
Livida sub dulci sparge venena favo.
Vcrbere nec caudae dominos mulcente potentes
Differ adulanti conciliare sono:
Artibus his Aulam si vis palpare faventem,
Te Cynicum nemo dicet, at esse Canem.
C I O I O C C L W II.
I N
P O É M A T V M L 1 p. IV. 41;
????????????????????????
I N A V C T O R. E. M
A POL O G E T I C I F A M O S I,
C A R N IF I C I S M A N V
P V B L I C E C O N B V S T I.
??. qui famosis Aulae servire libellis
Niteris, & plaufum ferre potentis Herae:
Cui, Gracchis male fifa suis, civilis Erinnys,
Quum rabies vulgi feditiosa ruit,
Infestam exhilarat vesano in pectore mentem,
Atque oculis praebet laeta theatra feris:
Quique Suburanae turbas & crimina plebis
Mentiris populi jura suprema boni;
Falfaque sacrilega fundis convicia lingua,
Inque Patres Patriae probra nefanda jacis:
Ut vix conpositam rurfus turbare quietem,
Et valeas dira bella fovere manu:
Macte tuis aufis, positaque, vaferrime, larva
Exfere de tencbris, jam manifeste, caput.
Quid
w
416 P. B V R M A N N I S E C V N D I
Quid latitas? quid tuta times? mercede laborem
Promerita fas est condecorare pium.
Praemia sed vivo si forfan justa negentur,
Post obitum voti fit rata summa tui!
Ut cupis, exemplo scelerum Hortatoris, ad Orcum
Carnificis niveo membra vehantur equo.
Hic tibi dilectis quondam comes additus umbris
Dulce patrocinium voce manuque feres.
Molliet inferni leges & jura Tyranni
Eumenidum Stygio lingua probata foro:
Neve luant dignas monstra exitialia poenas »
Non Erebo durus tu Rhadamantus eris.
C I O I O C C L I W.
y 3, is
?
B E R G A
P O È M A T V M L 1 b. IV. 41
s ËÍ« 2 ËÍ ŸËŸ»
- -E- --
B E R G A O B S E S S A.
Iii, ego, quae toties vel vi tentata dolisve,
- Succubui nulli BER G A subata jugo, -
Sim licet infano Lv Dov I c I inpulfa furore,
Sentit inadfuetas nunc tamen ille moras.
A v R I A c1 auspiciis animofa, & Numine dextro,
Oppono invictum, perfide Galle, caput.
Neve tua in Belgas producas arma, tropaeis
Hic erit & spoliis meta modusque tuis.
Quacque tot infidiis fum follicitata procorum,
Indelibata virginitate fruar.
Perge, L ow EN D A LI, de me sperare triumphum,
Sat tibi dedecoris nostra repulfa dabit.
Quum tot inexpleto jam millia miseris Orco,
Anne putas fufi fanguinis esse parum?
Frange domos vel templa, & moenia dirue frustra:
Inconcussa virm peçtora murus erunt.
Sic ego: fic mecum, qui Libertatis amore
Reddebant Patriis publica vota Deis.
Sed fato, aut Superüm arbitriis, vel turbine secli,
Sponte patens Galli praeda latronis eram.
c I S I O C C XL V 1 I,
Ggg I N
418 P. B V RM A N N I SEC V N DI
(()()()()()()() (??) (??) ()
I N ÚÍÓ Ò Î Ë ÒÏ
ERNESTI GVLIELMI HIGTIL
N
T). E.
R E D I T U V E R. I S.
Podi, Musa mei fuävis H I G Tî,,
Musa dulcis, amabilis, diferta,
Tota mellea, tota delicata,
Romani falis, Attici faporis,,
Spirans lautitias prioris aevi,.
Veris delicias canens amoeni,
Cura Castalidum venusta, prodi!
Ut te exosculor, ut Catulliano,
Aemulos genio juvat lepores.
Haurire adtonita libenter aure,
Et plus verfibus hos probare verfus.
Illis, qui tenerique, blandulique,
Scripti & tempore quamlibet vetusto,,
Cantant Pervigilis sacrum Diones!
Te».
ÓiF M T V M L 1 p. IV. 419
Te, dum rure meo tepentis anni
Gusto primitias, foluta curis
Liber otia transigens, apricis
Dum ver dulce refert novata campis
Gramina, arboribusque reddit umbras,
Dum culto vagor ambulans in horto,
Evitans strepitum potentis Urbis,
Et quaerens Heliconios receffus,
Adfumo comitem, finuque gestans
í circumfero: mox virente ripa,
Limphae praetereuntis ad fufurros,
Molliter recubans, patente tetus
Annosae tiliae coma, Favoni
Inter leniter adstrepentis auras,
Te lego, relegoque, & invidendas
Admiror veneresque, gratiasque,
Et dulces numeros fonosque chordae,
Quam nec suavius aut Pelasga Siren,
Plectro mulceat, aut Latina Clio..
Hic jam gaudia mille dum beati
Veris, laetitiasque mille canto,
Te praebente modos, filent volucres,
Quaecumque ilice vel latent opaca,
Aut in populea queruntur umbra:
- Ggg a Una
412 P. B V RM A N N I S E C V N D 1
Una sed nemoris decus propinqul
Accinit Philomela, & obftupescens
Ad fonum modulaminis diferti, -
Tot discrimina vocis elaborat,
Tot flexus varia reflectit arte,
Ut pares numeros, paresque cantus,
Echo ceu resonabilis, remittat.
Hic & tot Bavios, tot & Vacerras,
Pindi dedecora, anferum nepotes,
Meros Fufidios, merasque vappas,
Nostri opprobria tot pudenda secli,
Altis rideo faepius cachinnis:
Et tot Maeviadasque, Marfyasque,
Indignor toties febriculofae
r Mentis fomnia vana, ineptiasgue,
Et deliria putidi cerebri,
Non tam carmina, quam cacationes,
Anitergia, futilesque nugas,
Perdendis male scriptitare chartis: -
Aut quis efuriens miser Coroebus
Aulam quisquiliis inops adulat.
Tales Hungarus oris inficcti
Naenias Gothica canit loquela,
Ruétans carmina pestilentiora,
Quam
ê Ó Ï. Ä Ú v Ï Lt. Iv. Á.
Quam contagia Theffali veneni;
Stridens murmura dira inoctuarum,
Bubonum exitiabiles querelas:
Qúales vix miserabili boatu:.... }
Scytha, aut Sarmata, barbarusve Dacus,
Rauco aut gutture Thrax, Getesve, fundat,
Vel quisquis gelidos colit Triones.
At quae non animo redit voluptas,,
Quot non agmina blanda gaudiorum,
Quot non laetitiae jocique mentem
Pertentant hilarem, tenentque vinctam,
suum me carmine dulci, & erudito,
Et gravi fimul, & simul Wenusto, ,
Mulcet artificis chelys periti? ....
Quum me barbitos, adnuente Phoebo
Taçta, pellicit, eripitque totum?:, :
Tunc myrteta meare per Diones, f
Et molles videor rofas, odoras - -
Legisse & violas, amaracosque:
IMella Hymettia tunc, sacrumque nectar,
Sedant Pegafei fitim liquoris, -
Ft pasci ambrosia datur Deorum.
Talis pe&ine perfonante chordas,,,
Priscos provocat H 1 GT11 Camena, -
G g g 3 ScH R A
421. P.
B VR M A N N I SEC V N DI
Sc H & ADERIque mei, meique G Roti,
Aut H LvE r 1 A fulminans & alto
Nixa Melpomene gravis cothurno;
Quaeque inter Batavae choros juventae
Succrescit foboles alumna Phoebi,
-
Dulci docta lyram ferire pleçiro,
Musisque omina laeta dat Latinis.
O si ad culmina laureata Pindi
Qualicumque meo praeire du&u,
Exemplo & stimulos dediíTe vobis
Poffim! fic Patriae nec indecorum
Dicet postera me fuisse fama.
-
Quare Pieridum sacros tueri.
Caftus pergite, ne Batava laurus
Emarcescat, & ut tropaea Avorum
Per vos perpetuentur: hinc futuri
Pendet nam nova spes honosque secli.
Sic vobis vegetae diu juventae
Hebe munera verna largiatur!
Sic in carmina semper advocatae
Adfint Thefpiades, paterque Paean!
Sic crines hedera virente Bacchus,
Lauru Melpomene induat perenni!
A D
P o É M A T V M Lib. IV. 4. g
A D PHILO M. E. L. A. M.
Van nuntia temporis diferta,
Silvarum incola blanda, quae volucres
Cundas flexanimae sonore vocis
Per discrimina tanta, tot figuras
Gutturis varii vicesque vincis,
Ut sis non imitabilis canendo:
Sive tu Philomela, five aédon,.
Seu lufcinia, Daulias vel ales,
Seu quo nomine gaudeas vocari.
Tu me, dudum hiemis moras & Vrbis
Exofus strepitum laboriofae,
Dum curfu celerique & incitato
Villae delicias meae revifo,
Divinis reducem modis, salutans,
Adventum officiosa gratularis,
Formans carmina mille, mille linguae
Suavis murmura flexibus sonisque
Innarrabilibus nec aemulandis:
,,, P. B v R M A N N I SEC v N DI
Meque, seu genialibus vagantem
Hortis, five vireta permeantem,
Sive per nemoris recens comantis
Gratos vatibus & tibi receffus
Errantem, comitaris huc & illuc.
Quumque artus requie fovere lassos:
Suadent fidera prona, vel quadrigis
Invetus roseis diem reducit
Phoebus, tu modulatibus, fufurris,
Tinnitu levis, aut fonora cantu,
Sive garrula copules loquelas,
Lugenti aut fimilis tacere fingas,
Doêta praecipites rotare rhythmos,
Nunc vocem premere, aut vibrare sollers,
Clamorem & valida ciere fauce,
Indefessa canis, placesque semper.
Ergo vive diu, precor, voluptas
Silvarum cptima, vive, sisque nostri
Constans ruris amor, diuque cantes,
Regina & decus unicum vclucrum!
Sic tu perpetui fruare veris
Laeta deliciis, vigens juventa!
Anferem strepitu melos canori
Ut turbare nefas fremente cycni;
Sic
ê Ó Ö Ï Ä Ú Ï LÚ. 1. 42,
Sic numquam tua vcl cicada stridens
Rumpat carmina, rana vel coaxans!
Sic pullos tibi nec fritinnientes
Vultur dilaniet, nec ova cornix
Sinistra eripiat, malusve bubo!
Quaeque olim querulo scelus nefandum
Fletu Tereos, aut refecta linguae
Damna, five Itylum gemens peremtum
Defolata parens dolere vifa es,
Pothae legitimi toro mariti
Fecundo fociata, muta numquam,
Festivis, Hymenaee, Hymen, sub umbris
Cantes, innumera beata prole.
Et quot jam frutices, quot arboreta
Nostrâ confita dexterâ recepit
Santhorftum, gremio simul virente
Nutritas tot aëdonas (tupescat!
Utque me numeros modosque dulces^
Mirari adtonita juvabat aure,
Sic mei (Superúm favor fecundet
Vota si pia) & audiat canentes
Per R1 posteritas tuos nepotes.
H h h fP V E
416 P. B V RM A N N I SEC V N DI
(é_)Kù)(ä)(ä])(ùt(ù)(ù)(ä)(çt(ù)sút
P V E R O N O B I L I,
ET SVPRA AETATEM INGENIoso,
D V C O N I A B H A E R E N.
Sa generis praeclara tui, puer unice, falve,
Delicium HaReN 1ae dulce stuporque domus:
Cui modo nascenti Charitum pulcherrima rifit,
Pectoris & dotes culta Minerva dedit.
Vive diu, in doctas crescens feliciter artes,
Exfere & ingenii dona beata tui.
Quanta olim plenis constabit messis aristis,
Quum tales fru&us fert tibi prima seges!
Si quando adversos virtus tua tendat in hostes,
Et tua belligeram Patria pofcat opem,
Indue pugnacis sacrum thoraca Minervae,
Partaque in aeterno fige tropaea tholo.
Ipsa Medufaea te proteget aegide Pallas,
Ut sibi sacratum fervet amica caput.
Mnemofyne, quae larga suas tibi contulit artes,
Scribet Erechtheo faéta decusque peplo..
Nam geminae virtus & gloria Palladis haec est,
Ingenio & forti nomen habere manu.
V I R I S
ê Ó Ï Î Ú v Ï Lt. Iv. e,
x=&a=&e=300=20690969,
V IR IS C E L E B E R RI M I s
A N D R E A E W E I S I O,
E T
A D R I A N O v a n R OY EN,
C E L S I S S I M O P R IN c 1 p 1
A V R I A C O ET NA S S A V I O
G V LIE L M O V
I N T R O I T V M I N
A C A D E M I A M L E I D E N S E M
G R A T V L A N T I B V S.
ualis Olympiacae spectatum laude palaestrae
Difcipulum palmae doctor honore beat,
Pulveris Elei metam quem duxit ad ipsam,
Dimitium & ludojam rude donat ovans:
Hhh 2. Festis
4, 8 P. B V R M A N N I S E C V N D I
Festivo adplaundunt laeti dum carmine vates,
Sertaque laurifero culmine lecta ferunt:
Talis ARAus 1 AcuM, doctas quem finxit ad artes,
Palladia Batavis W E I sius aede, dicat:
Talis Apollineae Clio Roy e N 1 A laurus
Inplicat augustum fronde virente caput.
Non alio formandus eras, G u LIELM E, magistro:
Hic Te non alio par erat ore cani.
Quid non a tali sperent sibi Principe Belgae,
Quem cura erudiit W E I s IA dextra sua?
Peliden Chiron quum perfecisset Achillem,
Aetherium meruit fidus adire polum:
Pelidae laudes & qui cantavit Homerus,
Bellerophontei scandit in alta jugi, V.--,
\
Ë
????
H E N
P O È M A T V M L 1 b. IV. 429
???????????????????????????
HENRICO vERHEYK IO,
G Y M N A S I I AMs TELAE DAME N sis
M Q D E R A T O R I I NAV G V R A T O,
Qm placido adfpexit nascentem lumine Phoebus,
- V ERH Ev K I, Aonidum gloria, noster amor,.
Adgredere Amfieliae moderamina docta juventa,
Provida conmisit quae tibi cura Patrum:
Et, tua quem meruit virtus, cape laetus honorem:
I, quo Fama novum sponte sequatur iter.
Te duce, discipulo fit trita frequente palaestra,
Gymnafioque suus stet recidivus honor.
Utque Camenarum fecundos frugis acervos
Proserat, & larga mefe redundet ager,
Inriguus semper madeat PermefIide lympha:
Clamet, io! pubes, fertilis annus erit.
Sed quoniam efuriens avidorum turba luporum
Incauto infidias tendat ubique gregi;
Raptorum noxam teneris ab ovilibus arce,
Et vigil a stabulis damna repelle tuis.
Hhh 3 Sul
430 P. B v R M A N N I S E C v N D 1
Sulfure purgentur fac septa, & fronde Sabina,
Laurus Apollineis dum crepet usta focis:
Detur ut innumeros fetus lustràre quotannis,
Et Clarias crebro thure piare Deas.
Evenient: fert figna mihi Phoebeius ales
Prospera, 8 augurio Delius ipse favet.
Muneris auspicium firmavit & omina laetum,
Rostraque flexanimis perfonuere modis.
Nos tua facundos Ciceronis suada per hortos
Duxit, ab Arpini nectare feta thymi.
Vindice dumque tui decus ordinis adferis ore,
Abdidit invifum Livor in antra caput.
Ne trepida adverfos Musarum tendere in hoftes,
lnque rudes Bavios usque animofus eas.
Et mecum, (Invidiae fic pergas tela mereri!)
Murmura latrantum spernere disce Canum.
JAC O
P o È M A T v M Lin. IV. 43
Ä Ò ÓÓ Ó V I o,
M E D I C O E T W I R O OPT IM O.
uem, duce Bo ERH Av1o, didicisse Machaonis artes,
Et vulgo intactas novit inisse vias,
Leida, olim caro dum praebuit uber alumno,
Ingenii & nutrix fida fagacis erat;
Reddidit & patriae do&um Podalirion Urbi,
Ut certa aegrotos dextra levaret ope;
How 1 Ade, has puro meritas Tibi pectore grates
- Obstricta haud uno nomine Musa refert;
Conscia ut officii, memoris det pignora mentis,
Qui Tibi devinctum meque meosque tenes;
Expertam & medici toties agnoscit amici,
Auxilium peteret quum domus aegra, manum.
Nuper adhuc, placiti media inter penfa laboris,
Sacratum Patriae quem sibi pofcit amor,
Cogeret invifi quum vis incommoda morbi
Otia torpentem defidiosa sequi;
Atque invita locum, libris chartisque reli&is,
Cederet ignavo, Bibliotheca toro;
- Ars
432 P. B V RM A N N I S E C V N D I
Ars tua, quae toties aegros subduxit Averno,
Quam mihi praefentem promta paravit opem!
Quam tempestivum languenti faepe levamen
Seria nativis mixta dedere jocis!
Tu, pot folliciti fatidia lenta doloris,
Me mihi restituis, Pierifinque meis.
Per te, dum redeunt recidivae in pristina vires,
Integra funt vitae fila refufa meae.
Vive diu, Amsteliis ut faepe salutifer adfis,
Et debellatas det tibi Parca manus.
Regibus innumera petitur de strage triumphus,
Sed Tu de domita morte tropaea refers.
-->
[...]
[p. 433]
LUSTRO DECIMO
SODALITII SATURNALIS
INSIGNIUM XIV VIRORUM,
QUORUM PLERIQUE INTER MAGISTRATUS AMSTELAED. EMINENT, SPLENDIDISSIMIS EPULIS CELEBRATO, ET EGREGIO NUMISMATE DECORATO,
AMSTELAED. D. XX. FEBR. MDCCLXVIII. |
Felices epulas! & opimae splendida mensae
Fercula, quae dulci rore, Lyaëe, rigas!
His renovant, post lustra decem, sollemnia festa
Nobilia insignis membra sodalitii.
(5) Membra sodalii, sincero foedere nexa,
His sacra, quae Patribus culta fuere, colunt:
Sacra, quibus nullis Concordia fracta querelis
Praesidet, & puro corde probata Fides.
Hae frontes animant hilares: hae gaudia reddunt
(10) Vera, per innocuos intemerata jocos.
[p. 434]
Hoc sale magnificae conditur gratia mensae,
Cui Charites adsunt, Laetitiaeque dator.
Ipse mihi videor lectis adcumbere Divûm,
Coelicolûm ambrosias & celebrare dapes:
(15) Oceano quales diffusus ab hospite vultum
Cum Superûm peragit Jupiter ipse choro.
Bacche Pater, curis qui pectora solvis amaris,
Jungere cui socias gaudet Apollo manus;
Si tua non tetrici ferimur tutela Poëtae,
(20) Hunc tibi festiva dedico fronte scyphum.
Hunc ego, ceu mensis positam genialibus aram,
Quaeque tui, Nyseu, fulminis igne calet;
Hunc digitis tango, dum verba precantia fundens
Pro Convivarum vota salute fero:
(25) Ut decora Amsteliae maneant praelustria terrae,
Et Batavum inradient sidera certa polum:
Tuta quibus Patriae Libertas publica, numquam
Naufragii tabulas ploret inulta sui!
Majugenae auspiciis de divite Copia cornu
(30) Fundat in augustas commoda mille domos!
Spectata Proavûm digni virtute Nepotes
Hunc quoque secla colant post iterata diem!
[p. 435]
ANNIVERSARIUM
JOANNIS OLDENBARNEVELDII
PATRIAE PATRIS,
PRO BATAVA LIBERTATE MACTATI
D. XIII. MAJI MDCXIX.
EX VONDELIO ADUMBRATUM. |
Annua funestae renovat spectacula scenae
In Batavûm Fastis scripta cruore dies:
Qua, velut orba parens, vel desolata marito
Maeret, & aerumnis incubat aegra suis.
(5) Vindice sic viduata sedens Hollandica Virgo
Ad cineres Patriae luxit & ossa Patris.
Jam sacer ediderat decreta invisa Senatus,
Fulmina in adversos mittere saeva parans:
Certus inauditos animo damnare feroci,
(10) Jurgiaque arbitrio tollere sancta truci:
In Proceres rectos strueret quid turpe tribunal
Conscius, haud sociam ferre negavit opem.
[p. 436]
Flagitiumque Dei callens praetexere caussa,
Dum mimum adsertae Religionis agit.
(15) Dogmata praescripsit, sed Principis ense probanda,
Sanguine ut insontis pasceret ora Senis.
Electo Auriacas qui Judice tractus ad aras
Lustralis Patriae victima jussa mori.
Ad vultum instantis non horruit ille Tyranni,
(20) Sed posito constans fata timore tulit.
Securusque sui, titubantia membra bacillo
Fulsit, ut infandae mortis adiret iter.
Intemerata Viri, neque turpi obnoxia culpae,
Nudato patuit pectore pura fides.
(25) Corque pari motum pulsu, (nam conscia recti
Mens erat) adtoniti nec micuere sinus.
Jamque genu flexo procumbit, & invocat ore
Virtutis testem deficiente Deum:
Collaque Mauritiae praebens annosa securi,
(30) Purpureo impavidus rore cruentat humum.
Ah Patria! ah quantis tua cymba agitata procellis
In brevia & syrtes haeret adacta vadis!
Pro pudor! ipse necem spectaret ut efferus Auctor,
Exacta ante oculos carnificina fuit.
[p. 437]
(35) Horruit illustri Germania percita casu:
Europa hoc casu territa contremuit:
Europa hunc sensit, luctuque inpalluit, ictum,
Abscissum diro dum cadit ense caput.
Hoc caput, hoc sanctum caput, & venerabile canis,
(40) Gloria Nassaviae quo fuit aucta domus;
Hoc caput, Asturii terror flagrumque Tyranni,
Exuit Hesperio colla Batava jugo.
Ast anima, aetherias ubi libera venit in auras,
Corporea coelum mole soluta petit.
(45) Utque necis dirae furias, letique theatrum,
Sanguine se cives & maculare videt,
Corporis exuvias in praedam cedimus, inquit:
Hoc agite! in supera sede quiete fruor.
Mi sat erit, Belgis stabili si Pace batis
(50) Publica res nostrae praemia mortis habet.
Dixerat, aeternumque pia prece Numen adorans,
Pro Patriae supplex vota salute facit.
At nos, invitis oculis qui Vindice nullo
Cogimur horrendum ferre patique nefas,
(55) Cum capite hoc querimur Libertatemqe perisse,
Cumque anima Hollando jura fugata foro.
Originele tekst van Vondel: Jaergetyde van wylen Heer Joan van
Oldenbarneveld, Vader des Vaderlands.
[p. 438]
IN BACULUM
EJUSDEM PATRIAE PATRIS.
EX VONDELIO. |
Sis felix, nulla exesus putredine secli,
BARNEVELDIACAE fide bacile manus!
Grandaevi columenque Viri, fulcrumque senectae,
Augebas geminos tertius ipse pedes:
(5) Quum titubans aevo, vel rerum pondere pressus,
Tutamen Patriae deficientis erat:
Quumque gradus Nestor Batavus raptabat in altos,
Aulaque & adsiduam Curia sensit opem.
Mole quis annorum curvatus corpore, semper
(10) Ivit tam certo tramite rectus iter?
Tu tremulos artus, gressu nutante, levabas,
Perpetuus, domino vel moriente, comes:
Quum Senecae exemplo damnatus voce Neronis,
Et male conducti Judicis ore reus,
(15) Scanderet horrendum, sed constans mente, theatrum,
Et caderet Batavis victima vota focis:
Sanguineamque sitim mallet sedare Tyranni,
Calcantis domino juraque fasque pede.
Et gladio praebere caput, quia bella vetabat,
(20) Quam Patriae turpis proditor esse suae.
Tu necis inmeritae testis, quam secla loquentur,
Nunc quoque das Musae vimque animumque meae.
Originele tekst van Vondel: Het stockske van Oldenbarnevelt (1657).
[p. 439]
IN IMAGINES DUORUM FRATRUM ILLUSTIUM JOANNIS ET CORNELII WITTIORUM. |
Horret ad intuitum geminorum Belgica Mater
WITTIADUM, quis tam dira noverca fuit;
Et veniam culpae (Domini fuit ista potentis)
A non degeneri posterirate petit.
IN STATUAS MARMOREAS FRATRUM CELEBRIUM CONSULUM AMSTELAEDAMENSIUM, ANDREAE ET CORNELII BICKERORUM. |
Heroum statuas, ductosque e marmore vultus,
Amstelia quisquis hospes in urbe vides,
BICKEROS referunt: meritis par nobile Fratrum,
Nomina Arausiaco cerne odiosa Duci:
(5) Quem patriis ausi depellere moenibus hostem
Civibus intrepido pectore murus erant.
Maluerant altum trabeae deponere honorem,
Quam male sub leges ire prementis Heri.
[p. 440]
Jactat opes pretium laboris.
Kkk Paene
-
P. B v. R. M A N N I S E G V N DI
Paene occupatas feditionibus
Delevit urbes Francus & Albio,
Hic classe formidatus, ille
Fulmineo metuendus ense.
Fecunda luxus, qua patet, exteri
Dudum inquinarunt fecula Belgium:
Hoc fonte derivata labes
In Proceres populumque fluxit.
Motu choreas ducere Gallico
Edoëta virgo, fingitur artubus »
Criffansque furtivos amores
A teneris meditatur annis.
Mox puberes venatur adulteros
Inter mariti pocula marcidi,
Nec curat, inconceffa donet
Gaudia cui, tenebris operta.
Vifo sed ardens, conjuge conscio»
Lenone furgit, seu vocat institor,
Seu Celticae mercis propola »
Seu scelerum recutitus au&ior.
p O É M A T V M Lib. IV. 44$.
_?
Non his juventus orta Parentibus
Infecit aequor fanguine Iberico,
Aut fregit Albani furorem,
- Cantabrici & rabiem Tyranni.
Sed digna Patrum mascula militum
Proles, Britannas vindicibus rates
Puppesque Gallorum peruflit
Ignibus, Oceanoque merfit.
Nimirum Avorum praevius his vigor,
Non luxu inerti fraaus & otio,
Lauru perennantes honores
Afturio retulit triumpho,
Damnosa quid non conmaculat dies!
Aetas Parentum ut pejor Avis fuit,
Sic nostra Patrum; mox datura
Heu fobolem vitiofiorem!
_ ÍÍŸ?
??
Kkk 2 A MS
44t P. B V RMAN NI S E CVND 1
AMPLIssIMO er EXIMIo VIRo
P E T R. O. D E L A R. V, E,
PRO DONATIS SCRIPTIS IN LVCEM AB EO EDITIS.
I? monumenta, tui, navique laboris - - -
Pignora, feu Musae dulce canentis opus, -
Seu quis Mattiacae praelustria nomina terrae,
Longaevo tecum non peritura die;
Et Patriae decora altâ tuae, qui fortibus armis.
Vel calamo, exemplum posteritatis erunt,...
Et merita Heroum, numquam obfcuranda tenebris,
Non finis annorum. delituisse situ:.
Quae mihi, quum Valacros excurrere detur in agross,
Adcumulas larga, docte Ruace, Inaslu, -
Muneris inftar erunt pretiofi, & grata supellex».
Signaque amicitiae. semper honor. tuae..
- - -
Ç I 0 IQ C CLxX..
I. NT - ".
Ó Ö Ï Ä Ú V Ï L IV. 443
60 $0>? <0 $6>: <0$6> : <08$0>??? 030>? <0 $0>? dX$0>
I N E F F I G I E M -
JACOBI PHILIPPI DORVILII,
post v Mo srcvLofv M opERI PRAEFixAM.
3. - -- ? ORv IL 1 1 agnoscens, Siculas decorantia chartas,
Ora, sibi quondam culta, Pelasga Venus,
Artificis veneratur opus, Peneîde lauru
NMixta screns caris myrtea ferta comis.
Adplaudens Batavis gestit Trinacria curis.
Hesperiae avulfum nectere, ut ante, latus..
Dulcibus exfultat formosior Himera limphis,
Atque apio cingit purior Hypsa caput.
Et tabulae huic vario redolentes flore coro!!as
Sicelides Nymphae, munera grata, legunt,
GI? I? C C LXIV.
[p. ]
AMPLISSIMO CONSULI HAGANO
J O H V D D E D E D E L,
S.
M... de tofto tibi nomen habentia vina,
De D E 1. 1, Huddeae maxime gentis honos,
En tuus Amstelia mittit Burmannus ab urbe,
Officii ne fit non memor ille fui.
Haec, ubi reddideris jam tertia ferela culinae,
Dum Pomona tuas instruit alma dapes;
Post varios fructus autumno tempore fumtos,
Frigore si stomacho visceribusque nocent;
Exhilarent sano mentem corpusque calore,
Et recreent mensae dulcia membra tuae!
Si merear, calices inter, fecundaque Jäcchi
Munera, quaeque abaco divite larga fluunt,
Abfentis meminisse tui digneris amici,
Qui justo obsequio teque tuosque colit,
A D
442
r
((3)??(?)??(3)?()3??(??)
A D E F F I G I E M
D A N T is A L I G H E R II,
A CE LEBE R RIM O AM I CISSIMO QUE
G v L I E L M O R O È L L I O
Ï D o N Ä í. Ä .
Ualis Apollinei spirabas numinis oestro
Èercitus, Etrufcae gloria rara lyrae:
Talis Apellea, DANTE s, redivivus ab arte,
Enthea in his tabulis ora habitumque geris
Dextera te munus concessit amica Ro Ellî,
Inque nova fedem jussit habere domo.
Nec renuis gratos invitus adire penates»
Museique locum condecorare mei.
Junctus Ar er 1 No vel conspiciere PETRARCHAE,
Inter & Ausonii lumina prima foli.
Sic quoties oculos tua pascet imago, RoL Li
Me memorem toties admonitura mei.
Q U 1 N
[p, 448]
Q VINTO NV PTIARUM LV STR O
.
-
FRANCISCI LESTEVENON,
C O N S. A M S T E L.....
v I R I A M P L I S S I M I
E T
ELISABETHAE ALEwYN,
D. x1. MART. c1oro cc LXIII. CE L E B RAT G.
N V M.O I N S.C V L P T V M..
uos felix conjunxit Hymen florentibus annis,
Foedera nunc, lustris quinque beata, novant.
Gaudia tam laetae festum exhilarantia lucis
Pignora condecorant cara utriusque tori.
Et, totidem post lustra, vovent, viridante fenecta.
His quoque inextinctam lampada quasset Amor.
@
--
I N
P o Ë M A T V M Lis, IV, 44;
-
INS C V L P T V M P O C V L O
SODALITATIS AMSTELAEDAMENSIS.
Muam quos tangit honos; quos candida virtus
Conprobat, & Patriae non temeratus amor;
Majugenae quos dona beant, artesve togatae
Urbis honoratis inferuere viris;
Luce sacra Veneri, per sex jam lustra sodales,
Foedera amicitiae non violata colunt.
Testis erit cyathus, quem, postera norit ut aetas,
Sacramus genio, Bacche jocose, tuo.
I 0 I ) CCLX I V.
\??
??? s óÎ
>-??
sh
L1 I PETRO
aro P. B v R MAN N I SEC v. ND t
íÊyXgXérX±XXXOeGXñ]yXXrXérXXXOeÿr¶éQ,
PETRO BURMANNO SECVNDO,
S P O N T. S. O.
.
Q. levibus quondam do&rinae certa canebas.
Munera divitiis anteferenda puer:
Et modo qui juvenem, sperabas, pasceret una,
Pasceret & doctum Bibliotheca fenem:
Jam tibi Knuyfeniam fociali foedere jungens
Pallada non folam posse placere viro;
Et nimium steriles, quos fert Academia, fruétus
Aurati, ut fapiant, imbris egere, doces.
Nec fatis est vati libris instructa supellex,
Turgeat at plenis cella referta cadis.
1 dubita, Superüm magis an Regina, Venusve
Paverit, an Petro doçia Minerva suo.
JoANNEs OosTERDyck Schacur.
?
-
R E
Ó ÏÎÚÏ Ë
?????
R E S P O N S I O
A D
S V P E R I V S C A R M. E. N.
ëÒ Musas Phoebique perennia fluxis
Munera divitiis anteferenda puer:
Utque bonis libris, optabam, instructa supellex
Me, fateor, juvenem pasceret atque Senem.
Sed si Pieridum seges infecunda colenti,
Et celebret steriles Musica turba choros,
Cantabunt ficco jejuni gutture vates,
Arescent lauri, marcide Phoebe, tuae.
Quod si divitias dederit artemque fruendi
.Aurea, quae thalamis praesidet alma, Venus;
Tunc cumulata novis adcrescent scrinia libris,
Turgebit plenis cella referta cadis.
Sic faveat semper docta cum Pallade Juno,
Sic faveat Petro Cypria blanda suo!
C I O I Q C C XL W II.
L11 » I N
452. P. B V R M A N N I SEC V N D I
?{?
I N A I, B V M A M I C O R V M
J v v E N I S E G R E G II
L A V R E N T I I S A N T E N II.
Qm Charis, & castae manibus finxere Sorores,.
SANt EN Iws, juvenum gloria, noster amor; -
Qui Themidi ingenuas conjungit Apollinis artes,
Laurigerum a teneris jam meditatus iter;
En nitidas doctis tabulas conmendat amicis,
Aonio tinctas nam petit amne manus.
Et mea, quo bifidas duce scandere nititur arces,,
In prima voluit nomina fronte legi;
Ut quicumque sacro pectus stimulantur ab igne,.
Pignora dent dextrae, me praeëunte, suae.
É É É I3 C C LXV I..
?.?
?
W. I. R
ê Ó Ö Ï Ä Ú Ï Ú, . «,
?(??)?? (??)?? (??) Ê ({{): ()ç
V I R T V T I g r M E R I T I S
S A LO M O N I S D E D E L I I,
J. V N I O R I S.
O. am tumidas fulcans DEDE LIv s undas,
Mercibus adfertor, sedule Belga, tuis,
Anglorum numero, sed non virtute, repulfus,
Dum sibi conmiffas rite tuetur opes,
Fortis honorato mutilari vulnere frontem
Maluit, Herois, quam temerare decus...
--
Perge mari vafto cupidas agitare rapinas,
Et Cilicas praedis vince, Britanne, feros.
Quld non, De DELI o Duce, gens infesta, timendum?
Si justa tecum claffe. Batavus agat.
C I DI2 CC LX II,
Lll 3, I N.
45.4 P. B. V. R. M A N N I S E C V N D 1
ñBë܁¶ù¶ââùñBúR¶óuñB¶êî¶óuπóuÌù¶ñBóuó
I N E F F I G I E M
V I R I C E L E B E R R I M I
JOANNIS OOSTERDYCK SCHACHT,
ME DICINAE PROFESSORIS VLTRAJECTINI.
Vivida Mentorea quum primum Hygiea tabella
- Laeta Sacerdotis cerneret ora fui,
Effigiem conplexa viri, mille oscula caro
O o ST E R D Y c K 1 Ad Ae figere vifa fuit:
Atque ait, artifici pars tantum hic ducitur aere,
Sed totum in nostro pectore sculpsit amor.
Et Charites, Phoebusque pater, Romanaque Pitho
Dilectum hoc Musis perpoliere caput.
CIJ I O C C L I I I.
-
XóX<>X<>XóóXóXóXóXóXó߁¶óXóXóXóXóX
I N IMAGINE M FR. ATR IS
F R A N C I SC I B V R MAN N I,
S. THEOL PROFESS. IN ACAD. VLTRA J.
Nenen Avi celebris referens, doctique Parentis,
Et Trajectinae laus recidiva Scholae,
Talis doctrinae atque heres virtutis avitae
Ora meus vivo Frater in aere gerit,
-
F I L I O
P O É M A T v Ï LIB. IV. 455
(?) (4):(): (?)? (?) ():()():
P I L I é ëÄ R I S S I M o
FRANCISCO PETRO BURMANNO,
Qv IN TV M D E c 1 M VM AE TAT Is A N N v M.
F E L I C I T E R A V S P I C A N T I.
P,..., meis oculis & vita carior ipsa,
O generis quondam spes recidiva mei,
A cunis dilecte Patri, pia cura Sororum,
Maternaeque tener sedulitatis amor:
Dum tibi terna tuae jam lustra peracta juventae,
Et Lachefì duçtam Prosperiore colum,
Gratulor, ut mentem pertentant vera paternam
Gaudia! ut in nostra laetior aede fonus!
En natalitium celebrantia carmina sacrum
Musa dat, optatis sponte benigna tuis.
Nec dubito placitura tuo libamina festo,
Arripis & patriae munera grata lyrae.
Hunc epulis hilarare diem, dulcique Lyaeo,
Et juvat abfentis me meminisse tui.
Et bene fit P E T R. o! Pylii fenis inpleat annos!
Et superet gentis votaque spemque suae!
Vivat! in ingenuas adolescat naviter artes!
Ad sua clamabit pocula, quisquis adest.
Quisquis adest, mecum festa non luce pudebit
Rore Mosellani conmaduisse meri
Te
age P. B V RM A N N I SEC v N DI
Tempus io! Musis quo confirmantibus omen
Jam prope Goudanae meta terenda scholae.
Non operae pretium continget vile probatae,
Laurus at emeritas inplicitura comas.
Jamque tibi Amstelii sacraria do&a Lycei,
Me duce, sollerti funt subeunda pede.
Hoc erat, a Superis toties quod supplice voto
Optabam nati tactus amore Pater;
Et monstrare viam, qua Tempe Heliconia furgunt,
Teque mea totum fingere posse manu.
Interea aestatis placito mecum otia rure,
Otia sed grato mixta labore, teras.
Jam te Santhorftum notis defiderat umbris
Excipere & viridi jam tua silva finu.
Hic dabitur nobis per amoena vireta Vagari,
Accinit artifici dum Philomela fono.
Facundi comitem fe fistet Musa Tibulli:
Naso vel ingenii te trahet arte fui:
Vel cupidas numeris mulcebit Horatius aures:
Adtonitum aut rapiet grande Maronis epos,
Nec minor antiquis aderit Lotichia Clio,
Grotiague Heinsiacae junta Thalia lyrae.
}Horum sub platano geniali lecta, vel ulmo,
Scripta dabunt Musae vimque animosque tuae.
- -
Ad
P O É M A T V M Lin. IV. 457:
Adgredere his Ducibus manfurae exordia famae,
Et bene fufceptum perpetuetur iter.
Auspice Naturae genio feliciter uti
Perge, nec Aonidum define castra sequi.
Fac studii calor ille tui, fervorque juventae,
Quo juga Parnafi scandere celsa cupis,
Obducto numquam torpescat frigore, secli
Desidis aut lento corripiare situ.
Sperne voluptates, namque exitiosa voluptas,
Fucata illecebris, emta dolore nocet.
Carmina Sirenum, focios imitatus Ulyxis,
Ceratà prudens, si fapis, aure cave.
Sola Camenarum sed sacra, & Apollinis artes
Gaudia dent animo non peritura tuo.
Eripiat populo te nobilis ardor inerti,
Quaque patet meritis Gloria, carpe viam.
Sic Patriae prodeffe tuae, clarumque licebit
Nomen honoratis adfociare viris.
Sic mihi venturae folamen dulce fenectae,
Si faveat precibus Jupiter aequus, eris.
Et poteris nostrae laudes extendere gentis,
PE r R e, nec a Proavis degenerare tuis.
Ò 1 9 1 é ë ë L ï ï É.
M mm. P H A
45.8 P. B. V. R. M. A N N I S E C V N DI
PHALE V cV S IN FEBR IM.
Fae pallida, dira, inauspicata,
Obrepens tacito dolosa pa?su,
Certave ictibus inruens apertis,
Inconstans, variabili figura
Vertumno similis, molesta semper,
Semper noxia, ter nefanda Febris,
Vitae pernicies, ruina mentis,
Horror corporis infidens medullis,
Fauces arìda quae fiti peruris,
Artus quae gelido quatis tremore, -
Aestusve inmodici calore solvis,
Vires debilitas, pedesque firmos
IncefTu dubio facis labantes;
Monstrum flammivomum, furens Chimaera,
Divùm pestis & ira faevientum,
Neffaeo mage luridum veneno
Virus, letiferae lues Echidnae,
Tabes Theffala, abominanda Sagae
Nata Colchidos & propago Averni:
Quid
p O È M A T V M L 1 B. IV. 459.
Quid me, gaudia ruris otiofi
Sectantem simul & simul Camenas
Colentem, placido tenore vitae,
Inportuna, tuo furore vexans,
Ignavo miserum adligans cubili»
Museo prohibes meisque amicis?
Quidve Ousthornia me videre Tempe
Arces, De de L 1 1 merumque odorum
Netaris, vario innatante frutus
Delibare capaciore lance,
Sicco at gutture me perire cogis?
Quid me Qv AR l E s I Ique, Sweers 11que,
MEERM A N N Ique, hilarisque & eruditi,
frontis non tetricae trium Virorum,
Festivas epulas, jocis refertas,
Convivis genialibus facetas,
Nec supercilii Catoniani,
Rore Castalio sed inrigatis,
Et Bacchi Cererisque plena opimis
Ferela muneribus, vetas adire;.
Invitumque adigis federe lentum,
Marcidum, invalidumque, torpidumque,
Inter membra domus amata nostrae,
Ad mensam &, dape nec falerno inanem,
Mmm 2. Je
460 P. B V R M A N N I S E C V N D I
-
Jejunum, stomacho cibum negante,
Inftar Tantalei doloris, aegrum
Esurire, sitimque sustinere,
Aut truncum in thalamo jacere inertem?
Non hoc, inproba, non feres inultum!
Insultu at quoties, scelesta, saevo
Audes me cruciare & enecare,
Non herbis, medicae nec artis haustu,
Te, sed hendecasyllabis trecentis,
Ad modum citharae Catullianae,
(Non haec arma tuis minus nocebunt)
Inpugnare fimulque devovere
Non cessabo, piaculare monstrum l
Et, ne limina nostra dein revifas,
Ad cotem haud hebetem vigil suba&is
Stabit Terpsichore parata telis.
Sed factum bene! nam, juvante Phoebo,
Ad lyrae medium fonantis i&um
Senfi jam rabiem tuam jacere,
Hygeiamque bonis favere fignis.
c 1 5 I occ LXXI.
I N
P O È M A T V M L1s. IV. 461
oeŸOeÍ« ÍÊ Í ««« ÍÍÍÍÍÍ
Ï
FRED. GVL. WESTHOVIVM,
"ŸÉÉÉ ÉÉÉoeÉ(vanaf:) ÉÉÉø.
S?? W E sir H o vî, ferulam defessa tenendo,
Pulfabat duro pectine dextra lyram.
Raucus & ingrato ruçtabat murmure versus,
Gestit in Arcadiis quos didicisse jugis.
Nec scelus esse putat, Grajas calcare Camenas,
Inpius Ausonias vel temerare Deas.
Illius ad cantum falientes undique picae
Mox pereunt flolidi garrulitate ducis.
Dirus inaudito percufîus carmine _bubo
Procidit, infulfos dum rudit ille modos.
Ad Bavii numeros rumpuntur mille cicadae,
Stridulus & tumidis mergitur anfer aquis.
Dumque ita Pieriae pudor ultimus artis & horror
Agre(ti incultos murmurat ore fonos, GP
Et miser invito dum mugit Apolline carmen,
Pro Superi! lepidum fe putat efTe caput.
Et volucres credit fe vincere posse canendo,
Quae campos habitant, unda Caystra, tuos.
Quin etiam Phoebum numeris ac voce lacefIens
Poffe videbatur jam superare Deum.
- Mmm 3 - Se.
461 P. B. V. R. M. A N N I S. E. C. V N D I
-
Sed dignas animi poenas temerarius alti,
Quas fatuus fertur Phryx subiiffe, tulit.
Et merito: quis enim Parnafi verticis umquam
Laurigerum credat te penetrasse jugum?
Non ita. divinis tantum patet ille Poëtis.
Haec loca non turpi funt adeunda pede.
Et quisquam, Latiae scabies teterrima linguae,
Stridorem citharae ferret, inepte, tuae?
Quis tibi cum Grajis aliquid commune Camenis
Crederet, Ausonii fama pudenda chori?
Hellefpontiacis custos rubicundus in hortis
Infestas melius voce fugabis aves.
Vel, qui nunc ferula fuetus multare juventam,
Porcorum posthac pascere disce greges.
At tU, praefidium violatis, Phoebe, Camenis
Adfer, & Aoniae cura fit artis honos.
O pereat vatum stolidifIima turba malorum,
Ultricique cadant monstra subaçta manu!
Degeneres animas, vervecum ignobile vulgus,
A male tentati vertice pelle jugi.
Inque Aganippeae nitentes culmina rupis
Exige, nec sacro des Helicone locum.
Ut meritae tandem confufa pudore repulfae
Ad proprium redeat plebs malefana gregem.
-
c 13 13 ccxxx 1 1 1.
H E R
ê Ó Ï Ä Ú v Ï L 1 B. IV. 463
-
s
?>?>??> 936 4?6936?????
HE R C v LE s LYSIPPE vs.
ex Lib. IV. Antholog. Graec Cap. 8. Ep. 17.
Ha ubi clava tua, Alcide, Nemeaeaque pellis?
Et pharetra ex humero sueta sonare? jacent.
Quo faftus animique? humilem quis finxit in aere?
Lvs I p pvs; lutum sentit & auget opus.
Praeripuit, quae fraéta doles, Deus aliger arma.
Quem potuit nemo vincere, vicit Amor.
EX CATONE ADDISSONII.
P valet una dies, quae libera ducitur, acta
Quam male sub domino fecula mille jugo.
?
ÎI.OV
464 P. B V RM A N N I S E C V N DI
D V O R. V M M A R I T O R. V M
S O R S D I V E R S A.
I. Libertatem male perdidit, ille recepit,
Conjugis a thalamo, Conjugis a tumulo.
I, V S V S P O É T I C V S
I N F E M I N A S.
Uore properata bonas cur Fata maritis
Eripiunt, fautos detituuntque toros?
Cornicum aetatem cur pefTima Femina vincit?
Et rugosa Hecubes fecula vivit anus?
Optima praecipiti Conjux super astra volatu
Fertur, ut aligeros augeat ipsa choros.
Addere sed Furiis Furias Rex horret Averni,
Monstra quod haec Stygio fat numerosa Deo.
A E D IV M
ê Ó Ö Ä Ú ì Ï LÚ. 1V. 467
<9ssc? <0??$0>?? 60??So>: 60??36>? 60?0>?686: <0 $6>
A E D I V M M OR I. A N A R V M
A D R H E N V M
P R O P E A L P H E N A M
P R I M A A U S P I C I A,
GENIALIBvs EPvLIS CELEBRATA
D. Ux. AV G.. c 12 Io c c Lxv 1 1 1.
H. tibi nectarei libamina grata Lyaei
Fundimus ad vitreas, Rhene bicornis, aquas. , `
MoRivs has blanda cum Conjuge ut incolat aedes..P
Sofpes, honoratae gloria rara togae, -
Nec magis illarum fundamina lapsa queratur,.,
Quam Libertatis subruta templa cadant;
Ipse diu folidum columen sed utrisque superfit,
Confona amicorum pocula festa vovent.
Et bene dum villae genio, Dominoque precamur,
Ad Bromii dicit munera, quisquis adest:
Moo Rivs hic curas, premitur quis fella curulis,
Ad placidas Rheni ponere gaudet aquas.
Nn n MANI
466 P. B V R MAN N I SEC v ND I
- - - -
?:
M A N I B v S
HERMANNI NOORDKER KII,
JvRISCONSvLToRUM PRINCIPIs,
S.
Haema quisquis subfistis in aede, Viator,
-
Qui Sophiam, & Phoebum, qui sacra jura colis.
Quamlibet exigui lapidem venerare fepulcri,
Nam cineres magni fervat & offa Viri.
Astraeae praelustre jubar, Virtutis imago,
Candoris Batavi dos, pietatis honor:
Amstelii vox prima fori, qua publica legum
Cura, patrocinio vindice, tuta fuit:
Invidiam a teneris sperans, bene conscius, annis,
Invidiam a teneris spernere doctus erat:
Sed pudor, & modico contemta modestia fine
Inflati vetuit pectoris esse, reum::::
Pacis amans, rigidi constans fervator honesti: -
Communis Patriae, nec minus Vrbis, amor:
?:?,. Doctri
i -
-
Ó Ï Ä Ú Ï L. . 46,
Doctrinae exemplum, scriptisque perennibus aevi
Fama fui, hac tumuli condita fede jacent.
Qui decus, & plaufus, & iturum in fecula nomen,
Quae peperit, meritis debuit ipse suis:
Mellea Nestoreae cujus facundia Suadae
Tot mala rixantum jurgia conposuit,
Praelia quot rabidae captantque foventque palaestrae,
Lingua quibus quaestum litigiosa facit.
At Libertatis, stupefacto Judice, caussam
Intrepida audivit voce tribunal agi;
Mascula in adtonitos quum fulmina mitteret hoftes,
Non animis hominum vincla paranda ferens.
His meritis, hac arte caput No o R D k E R K 1 vs ingens
Extulit, & Themidos prima tropaea tulit.
Haec decora, & raras mecum, advena, suspice dotes,
Et cineri muto dic bene, quisquis ades.
Sed procul hinc animae viles, fervire paratae,
Si quis & incultum Pallade pectus habes;
Sed procul hinc Rabulae, procul hinc discedite Picae,
Cymbala clamofi, barbara turba, fori.
Vulgus abi: sacro praestanda filentia busto,
Manibus ut conftet non violata quies,
?? g
N n n 2. - I N
468 P. B V R M A N N I SEC V N D I
(??) (??)(??)(??) (??) (s)(??) () (??) (?) (
1 Ï Ö Í Ò Ú Ï
V I R I I L L V S T R I S
RADBODI HERMANNI SCHELII,
V EN E B RVG GAE ET wELBERGII TOPARCHAE,
ISEL M V DAN I SALANIAE A GRI - OLIM
PRA ESIDIS E T c. ET c.
Ä, Belga, Virum, qui fanguine nobilis alto
Exseruit celsum Palladis arte caput.
Justus Aristides, & par virtute Catoni
SciËÎ s, hac tabula jam redivivus adest.
Quem nulla ambitio, neque temporis aura coëgit,
Priva nec inftabilem commoda ferre pedem.
Sed recto inmotum consistere tramite jussit
Verus amor Patriae, nec temerata fides.
hujus ad intuitum tibi Libertatis avitae
De Batavo numquam pectore cura cadat.
? I
ê Ó Ï Ä Ú V Ï LI. IV. 469
????
DE DICATIO VOL V MINIS
S E. C. V N D I
ANTHOLOGIAE LATINAE,
NOBILITATE et ERVDITIONE
E X C E L L E N T I V I R O
o T H o NI FR IDE RICO
COMITI DE LYNDEN,
V O O R STA E E T IN F E R I O R I S H E M E R T I
TO PA R C H A E, ET c. Etc.
S. genus, & celsa deductus origine sanguis,
Stemmataque antiquae confpicienda domus;
Si merita, & virtus, & mores labe carentes,
Et probitas, fuci non vitiata notis»
Ninn 3 Par
47o P. B V R M A N N I S E C V N D I
Partaque ab infigni Musarum laurea cultu,
Laurea nobilibus non aliena comis;
Si Patriam multo sibi devincire labore,
Mortalem aetherio tramite tollit humo.
Tu certe ante alios, populi dos rara Batavi,
Rarior at doctae Nobilitatis honos,
Cujus amicitiam multis venerabar ab annis,
Materiem numeris das, FRIDER 1 c e, meis.
Tu titulos, sola Proavùm de stirpe petitos,
Non tua, sed Proavùm priva tropaea vocas.
Et propriis fultam meritis extendere famam,
Vnde sibi exemplum fecula cana petant;
Ingenii vel laude decus proserre Parentum,
Indicium excelsi pectoris esse probas.
Nam licet in Batavùm priscis splendentia Fastis
Nomina Ly N DEN A E gentis honora micent;
Lumina praelustris Tu clara propaginis augens
Praeradias altos nobile sidus Avos.
Et tibi, quae ceras foliorum tegmine obumbrat,
Atria Daphnea fronde decora virent.
Hinc tua dant aditus Musis penetralia gratos,
Et domus Aoniis semper aperta viris.
Talis Tyrrhenis de Regibus orta propago
Cilnius, Augusti dextra comesque fui;
Ta
ê Ó Ï Ä Ú V Ï L1. 1V. 47
Talis ab Ambracia, domitaque Aetolide gente,
Pierifin posita Fulvius aede, redux,
Qui Grajos fama celebres, comitatus amato
Agmine, in Ausonios Hellade duxit agros;
Talis & Hesperiae decus indelebile terrae,
Pollio, facundo vix Cicerone minor,
Quo duce Libertas, doctis instru&a libellis
Atria Avemtino colle reclufa dedit;
Talis, ab everfa magnum Carthagine nomen,
Scipio Romulidis Aemilianus erat.
Talis erat Medicea domus, qua fospite felix
Arnus ab irriguis ora levavit aquis:
Illa domus fecunda Ducum, telluris Etrufcae
Gloria, & Attalicis aemula divitiis,
Cujus ab auspiciis Florentia, Martis alumna,
Non minus ingeniis extulit alta caput,
Quaque patet Latium, doctrinis Itala Pallas
Feta, patrocinio tuta potente fuit.
Talis Celtigenas inter Colbertia virtus,
Artibus antiquum reddere promta decus,
Regia Caftalifin Phoeboque palatia pandens,
Barbariem patriis cedere jussit agris,
Vt Ludoviceae, Martis potiora tropaeis,
Neóteret e Pindi vertice ferta comae.
Hinc
47. P. B V RM A N N I S E C V N DI
Hinc Montozeriis & nobilitata Thuanis
Hospitium Musis Gallia lauta dedit.
Talis & e Belgis, laus prima fagique togaeque,
Doufa pater, palma duplice clarus erat,
Palladia non arte minus quam fanguine Doufa
Nobilis, Hollandi lucida gemma fori,
Vindex, Leida, tuus, dein tutor Apollinis acer,
Milite quum premeret moenia dirus Iber:
Nortvicoque suo statuens Heliconia Tempe
Adferuit Batavis sacra Latina focis.
Inde domus gemina velatur Doufica fronde,
Innuba quam laurus, quernaque ferta tegunt:
Tam quia pro Patria rebus fuit inclyta gestis,
Quam quia Caftalio semper amica Deo.
Doufa pater, doctae fobolis fator ille, vetustam
Progenie ornavit splendidiore domum:
Quae genus Aoniis illustratura choreis
Orgia per Belgas continuata tulit.
Hinc & purpureo Doufarum nomina peplo
Mnemofyne aeternis scripsit honora notis.
Nec magno Genitore minor victura propago est,
Dum Batavus liquidas Rhenus habebit aquas:
Conjugis ille Tuae proavum decus, unde jugali
Tam bene LYN DENo Dovs1A juncta toro.
Doy
ê Ó? Ï Ä Ú Ï Ú, . 473
Dovs 1 A, praeclaro digniffima stemmate proles,
Indolis hinc duxit femina rara suae.
Vanaque feminei furgens super otia fexus,
Artibus ingenuis corda polita gerit.
Doctrinamque fui venerari fueta Mariti
Pierios Tecum ponderat aequa viros.
Phocidos hinc inftar sacros Voorftana rcceffus,
Regifico fumtu condita, villa refert:
Testis Araufiaci quae quondam opulenta favoris
Inclyta Keppelias amplificavit opes.
Mobilis at rabiem furiasque experta popelli
Tristia nudato damna decore tulit.
Postmodo L y N D E N o sed poffessore beata
Splendidius tollit jam recidiva caput:
Et domino exfultat, meritis cui congrua magnis
Nobilitas, celsos quae bene jactet Avos.
Nec tamen hunc clari dos unica fanguinis ornat,
Pallade sed titulos nobiliore petit.
Sive per Historiae campos spatietur apertos,
Et veteris secli gesta novique legat:
Sive animum pascant monumenta Pelasgidos orae,,,
Romula quaeve finu divite rura tegunt.
Vel Latia guondam vifae tellure ruinae, --
Et rerum dominae rudera prisca Deae: .....
-:, É É É Sive
-
47, P. B v. R. M. A N N I S E CV N D1
Sive 1talm evolvat crebris commercial chartis,
Orbe quid a docto nuntia fama ferat:
Seu comites ducat per prata virentia Musas,
Adtonitum & rapiat grande Maronis epos::
Aut mentem exhilarent festivo carmine vates,
Mireturque, tuam, terfe Tibulle, chelyn:
Ingenium aut stupeat Nasonis amabile, vel cui
Dictavit numeros Cynthia, forma potens:.
Aonidumve sacris excultos mensa fodales.
Eligat, & recreet frons genialis heri.
Hinc nemora, & faltus, tacitique filentia ruris,
Quercus & annofis luxuriosa comis,
Aequa vel, Hesperidum pomaria laudibus horti,
Et par Alcinoi fructibus uber agri,
Porticus aut Phariis spatio, distincta columnis,
Et quae Daedalea mole operosa domus,
Quaeque animum invitant Voorftanae plurima villae,
Gaudia, sed domini tincta lepore fui, -
Non tetricis praebent jucunda, theatra Poëtis,
Carminibus vires fuficiuntgue novas. "
Ut juvat exactas aestivi temporis horas
Rure tuo, laetos & meminisse dies!
Gelrica quum cupido peragrarem praedia vifu,
Arvaque spiciferae mefie: beata Deae;.
Prae
P o M A T V M Lrn. IV. 45;
Praedia Thessalicos cultur referentia lucos,
Et Luculleis invida culminibus.
Comiter hic mecum tecto fociatus amico,
Acceptusque Tibi filius hofpes erat,
Hunc quia gaudebas jam verna aetate choreis
Caftalidum teneras inplicuisse manus.
Saepe recordant1 quauu uuu iuilli Llanda voluptas,
Otia Voorftanus quot bona ferret ager!
> Aut dum silva daret denfam spatiantibus umbram,
Aut oculos traherent lata vireta meos,
Museive tui caperet me culta supellex,
Nobilium oftentat quam hifi rara domus.
Quot non colloquiis Tecum, numerosa libellis, -
Materiem doctis Bibliotheca dabat! -
Hic aliquem, L y N D E N E, aevi conjun&a prioris
Vatibus, obtineant haec monumenta locum:
Temporis antiqui monumenta perennia, bustis
Eruta, & obdu&o marcida facta situ:
Naufragio lacerae, fenii vel labe, tabellae,
Frustaque, ceu tumulis offa relecta suis:
Aut quae marmoribus caelata Epigrammata priscis,
Inscriptasque tenent casca fepulcra notas: -.
Sive Poëtarum ignotis latitantia libris
Carmina, vél Latiae fragmina trunca lyrae:
Oe- é Ó Ó 2. Vel
476 P. B V R M A N N I S E C V N DI
Vel quas inmundo vitiatas pulvere secli,
Et carie adrofas blatta terebat opes:
Seu quas thefauris Musea referta vetustis
Ausonia, & gremio Romula terra fovet:
Sive Palatini custodit Apollinis aedes,
Atria vel forulis quas Medicea premunt:
Gallia membranis vel quas opulenta ministrat,
Belgica vel Patriae scrinia docta meae:
Pluraque, privatos inter ferwata penates,
Heinsia congefTit VofTia quaeve manus:
Vel quae Salmasi de codice ducta supellex
Liligeri exornat nunc quoque Regis opes.
Haec varia, invifis tamquam praeclufa catenis,
Condebat pluteis Bibliotheca suis:
Et longa annorum feries spoliarat honorem,
Tabidaque intulerat vulnera fqualor iners.
Jamque videbantur, tinearum dente perefa,
Vermibus indignam forte datura dapem.
Vindice sed cura, vigilique adferta labore,
Eripui tenebris interitura suis:
Pofceret & Criticam quum plurima plaga medelam,
Suppetias aegris, qua licet, arte tuli: -
Ut maculis terfis, emendatisque lituris,
E tencbris possent salva videre diem,
[p. ]
Auspiciis animata tuis, Ly NDENE, refurgunt,,,
Et, velut e claustri fordibus, ora levant.
Cernis ut ornatu jam splendidiore polita
Hospitio sistant se recreanda tuo.
Sic Operis grata dignans primordia fronte
Adplaufu stimulos Hopp Iv s ante dedit,,
H o p P 1 vs, heu! Patriae nuper dos maxima nostrae,
Praefidium. rebus, Belgica, grande tuis,
Aonidum numen quem tutelare suarum .....
Legerat illustri Leida superba Viro;,,,,,
Cujus ab interitu sed vota caduca Lycei»,,,
Spemque repentina luget abisse fuga.
Hanc tamen a digno nunc Succeffore refumit,
HvGENIO QyE. novum gaudet habere decus;
Hv GENIo, fellam meritis ornante curulem,
Amstela cui vitreis surgit & Ya vadis.
Adde quod & nostro MeeRMANNI a cura labori
Auxiliaturam conciliavit opem:
Museique fui referans sacraria, doctas
Contulit hinc gazas officiosa manus:
Et sua, ni Lachefis votis adverfa fuisset,
Optavit prima nomina fronte legi.
His tamen infesto do&rinae funere raptis
Quem mea penfaret Pieris, unus eras,
-
É É É 2 Unus
- - - -
P.
B V R M A N N I S E C V N D I
Á Á
Unus eras, sacra nexas cui fronde corollas,
Floreaque e Cyrrhae culmine ferta daret.
Nec timet admitti, morofae infueta repulfae, D
Sed faciles aditus, me comitante, feret.
Judicium docti Comitis subitura papyrus
Laetior, arbitrii definit esse fui:
-
Cujus ab adfenfu, ceu Gorgonis aegide tutus,
Despiciam Bavios Carviliosque rudes.
Et quae Livor atrox, & felle Calumnia pafta,.
Jam toties scriptis infidiata meis,
Maeviadumque infana cohors, turpesque Vacerrae,
Thefpiacis semper turba maligna choris,
"Tincta Medufeae conje&ent tabe colubrae
Tela, patrocinio sunt ruitura tuo.
Ó? Ï Ä Ú Ï ËÁ , ÚÓ
??
I A N O G R O TI O,
IvriscoNsvLTo et PoÉTAE ExiMio,
Ä Ï ÒÓ π Ä N D D s s 1 Ï Ó.
M. tenet umbrifero Santhor{tia villa receffu,
Pierifin Tempe Thefiala, JANE, meis.
Hic me post gelidae fastidia. languida brumae.
Aestatis refovet blandior aura novae,;,
Debitaque Amstelio post penfa perata Lyceo.
Me recreat proprii ruris amoena quies.
Hic cum dilecta fobole, & cum Conjuge laetum.
Excipit hospitio me spatiosa domus: -
Prifca domus, patriis celebrata Annalibus olim,
Jam tria bis numerans fecula, prisca domus;
Wasnariae prima possessa ab origine genti,
Nomina cui, villae nomine ducta, dedit;
Alberti Comitis vim quondam paffa cruentam, -
Quum premeret Batavos tristis Erinnys agros,
Et furiis agitata suis civilis Enyo.
Nobilium excidio praedia celsa daret, -
-
Clade
486 P. B V RMA N N I SEC V N DI:
Clade sed a dira floremque habitumque resumens.
Exferuit cultu splendidiore caput.
Hinc dominos vario fortita, est stemmate claros,
« . Et longo infignes orJine naéta viros:....
Donec, rem Batavam multo quaffante tumultu,
Elicuit Musas in sua teçta meas:
Tranquilloque situ, lustris jam quinque pera&is,.
Praebuit optatum grata latebra larem.
Hic procul urbano strepitu populoque remotus , -
Otia formosi. ruris amica colo: - - - - -
Otia, quae Phoebo placitisque dicata Camenis
Erudiunt animum, JANE, tenentque meum.
Qualia Bandufiae ad fontes in valle Sabina
Romanae fidicen Flaccus honorque lyrae,
Et Tiburtino peragebat rure Catullus,
Dum canit ad ripas, lympha Aniena, tuas.
Talis delicias vitae gustabat agrestis
Adfidui locuples Albius igne foci.
Talem, dum Sophiae spatiatur Tullius hortis,
Seceffum studiis Tufcula villa dabat.
Quam juvat hic veterum monumenta, educta tenebris,
In lucem Critices arte referre novam, -
Interitum & priscis avertere, JAN e, Poëtis,
Fragminaque a foedo reddere terfa situ!!
[p. ]
Sive suo auxilium depofcat Cynthia vati,...
Ausonio felix Cynthia Callimacho,....
Quae citharam digitis dum percurrebat eburnis,,;
Ipse Phileteis ora rigabat aquis:
-
Sed queritur misero laceratos turpiter artus, -
Vulneraque ad fanum non coiisse dolet:
Delia five suum counteudes aiuiua Tibulluuu,
Et gratam adfe&is verfibus optet opem.
Quam juvat hic Grajae collecta Numismata terrae,
Aerave, Trinacrio quae latuere folo,
Romulidumve oculis, do&am lustrare monetam,
Et lapidum obfcuras pandere posse notas,
Seu, quum Phoebeo mens icta calescit ab oestro,
Ad placidas Rheni condere carmen aquas,
Et pulsare chelyn, Musis in vota vocatis,
-
Quam Tu, quam pura quilibet aure probet!,
Sive fidem historicam veraci lege fecutum
Me rapiunt Patriae fata vicesque meae:
Et lubet Herqum laudes & scribere façta,
Aemula quos Romae Belgica nostra dedit;
Quorum ope sacrilegi faftus, & vincula Regum,
Sceptraque concordi fraéta fuere manu;
Ingentesque aufus, & parta cruore tropaea
Dicere, ab aeterno digna Marone cani:
Pp p
- -
Vt
s. P. B V RM A N N I S E CV ND I
Vt poffim, Autumnus quum Libram aequaverit, Vrbi
Redditus, Amsteliis ifta referre meis:
Postera ut exemplis foboles animata parentum
Palladium Batavae vindicet aequa rei.
Quam mihi jucundas praebent haec otia luces! -
Longa dies gyro quam breviore fugit! -
Felix, qui requiem geniali rure fecutus
Temporis adfuevit juris & esse fui!
Felix, qui privos inter Rex ipse penates
Non patitur domini pondera vimque jugi;
Sed liber, re&ique tenax, fervator honesti
Sollicitus, gestis exigit aequa suis,
Inque Bonae Mentis fe docta sacraria condens,
Ingenium haud secli tabe jacere finit!
Felix, qui titulis Musas praeponere vanis,
Et vulgo ignotam fustinet ire viam!
Non levis ambitio, curarum mole gravata,
Hunc premit, arbitrio nescia stare suo:
Sed modico contentus, agros, sua regna, pererrans
Inmensas animo divite vincit opes:
Dumque boves numerat, populum numerare videtur,
Lanigero & cenfum de grege laetus agit.
Sorte sua felix, contemnit inania luxus
Gaudia, regales vertere nata domos,
Et
P o É M A r. V M. Lis. iv. 48;
Et tamen haud spernit Fortunae dona fecundae,
Quaeque dedit vitae commoda, grata capit.
Sed vigili prudens alternat blanda labore
Otia, nec lecto defide torpet iners.
Aut inter do&os, tetricae neque frontis, amicos,
Aut inter thalami pignora spesque fui,
Cum fobole, & cafla cuIm conjuge, cumque fodali
Curarum expertes ducit amatque dies.
Arbiter & mensae, frugali merce refertae,
Tristia Lenaeo nectare verba fugat.
Quam volupe hic tecum festivas condere luces,
Mixta jocis inter feria, faepe fuit!
Inter & aestatis nova gaudia, candide G Ro r 1,
Hospite te quoties est hilarata domus!
Saepe diem fermone brevem dum reddimus, umbras
Hesperus occiduo fole reduxit agris.
Per nemorum ambages, per culta vireta vagari,
Pinguia vel lentos ferre per arva pedes,
Aut agilem tecum remis propellere cymbam,
Mobile vel curru ducere juvit iter;
Aut laqueos turdo flexos disponere hianti,
Letiferum edaci qui petat ore dolum;
Nubiwagisque avibus fatalia pandere lina,
Aut pifcem hamati fallere fraude cibi:
- ê 2 Vnde
484 P. B V R M A N N I SE c v N D 1
a
Vnde dapes ponant non fordida fercula inemtas:
Hisque suas addunt arbor & hortus opes.
Simplice fic veteres peragebant tempora seclo:,;
Sic mihi quam Tecum vivere dulce fuit!
Inter & haec comites, communia Numina, Musae
Saepe suis tulerunt munera jun&a focis.
Dum platani tegimur scnialia frondc, vel ulmi,
Alter in alterius carmina cenfor erat.
Vtque meas numeris tenuit tua barbitos aures,
Judicio placuit nostra Thalia tuo: -
Sed tamen ut lima, factisque polita lituris,..
Induerit faciem cultior inde novam,.
Nec rigidi timeat ferulamve notasve magistri,
Si fuit adfenfu, Jane, probata tuo.
Sic lyra Nasonem dum mulcet Horatia chordis,
Emendatricem follicitabat opem.
Et Macer huic volucres & bella legebat & herbas,
Cantabatdue suum Thesea & astra Pedo.
Hujus ad arbitrium Baffus formabat iambos,
Juffit & heroos Ponticus ire pedes.
Hoc monitore suam mundabat Phyllida Tuscus,
Comtior & Marfi fufca Mefaenis erat.
Huic folitus teneros recitare Propertius ignes,
Vt nitido cxactum cotc novaret opus.
Ah
ê Ó Ö Ï Ä Ú Ï LÚ. . ss
Ah pereat, faftu quicumque inflatus inani
Vaniloquus proprias deperit unus opes,
Aut, capiti nectens aeternae frondis honorem,
Inmeritum Phoebi pofcit in aede locum,
Et sua, defpectis, quos effert fama, poëtis,
Ipse sibi plaudens, carmina folus amat.
Acide posthabito fie lufea fronte movere
Credidit Aetnaeus te, Galatea, Cyclops.
Talis Therfites, faciem dum spectat in undis,
Judice fe, pulcher vifus Adonis erat.
Sed queror heu! nec falfa queror: Santhorftia dudum
Praedia tam raro funt tibi tacta pede.
Post tot prostratos Libitinae falce fodales,
Foedere amicitiae quis ego junctus eram,
Orbatum viduos inter cantare penates,
Et fine te solum rure latere finis.
Ante diem Helvetius mihi funere raptus acerbo
Innumeras dotes in sua busta tulit:
Non aures Latiique tenent Grajique lepores,
Et lyra Lesboo pectine pulía filet.
Nec mihi Meermanni convictu pascere mentem,
Hoppiadae docta ncc gravitate licet.
Aonios inter focios mihi nempe superfles
Vivis, ut illorum manibus umbra comes.
P p p 3 Len
486 P. B V R M A N N I S E CV N D I
Lentus abes, nimiumque mei, nimiumque meorum
Inmemor, & fidei pondere verba catent: -
Lentus abes, nec tota mihi te reddidit aestas,
Charta licet tardas increpet usque moras.
Sed retinent captum Themidos te vincla severae,
Adstrictumque suo vindicat Haga foro.
Ubere te quaestu placitum jubet illa tribunal
Pieridum sterili praeposuifIe choro:
Teque catenatis fine fine laboribus urguet,
Voce tua causas quisquis agentis eget.
Eloquio tutanda tuo te turba clientum,
Proque reis miseris arma ferenda vocant.
Ingenio vim, JANE, facis: quid pinguia demens
Semina non fulcis obruis aequa suis?
Ditia Naturae corrumpis dona benignae,
Nec sequeris, quo vis infita ducit, iter.
Fama tibi non est ifla speranda palaestra.
Nomen Apollinea Grotius arte petat.
Ne lasset calamos scripto deduçta forensi
Formula, nec charta supplice perde dies.
Quo tibi contractus, ceraeque inpressa figiHa?
Quo tabula heredi laeta, vel atra notis?
Non tua conveniunt verbofis pectora rixis:
Jurgia legicrepis afpera linque choris,
-
Nec
P O É M A T V M Lts. IV. 487.
Nec tibi de domitis tituli quaerantur Agyrtis,
Fauce canum pressa neve tropaea struas,
Quis labor, indocti nodosa aenigmata Baldi
Solvere, vel gloffas; Bartole crude, tuas.
Define cum rabulis contendere velle protervis,
Define, & ad placidos ora refolve modos.
Non tua conmotis agitetur puppis in undis:
Tranquillo tutus flumine linter eat.
Rejice Romani digesta volumina Juris,
Codicis & gemini scita valere jube.
Tu fatius citharam manibus tractare peritis
Perge: magis dextrae convenit illa tuae.
Ne tibi fit tanti legum inpallescere curis,
Verbaque clamofi barbara noffe fori.
Quid Te cancellis claudi, quid voce tribunal,
Fulmine vel linguae fepta ferire juvat?
Liber in Aoniis spatietur spiritus hortis,,,
Et stadio palman nobiliore refer.
Finge tibi haec Batavi Musam exprobrare S. cvNDi,
Dum queritur paétam Julia abeffe fidem.
Munere nempe tuo, cultu speraverat auçto
Pulchrior in nitidum, JA N E, redire diem.
C Rtp Ivs en justo tua percutit ora rubore,
Hagani quondam famaque dosque fori.
Ille
488. P. B V R M A N N I SEC V N DI
Ille licet Patris monitu conpulfus avari
Invitos Themidis poneret aede pedes,
Caftalidum ateneris: tamen innutritus amori,
Phoebeum & certo calle fecutus iter,
Confortem patriae post fata perire poctam,
Aut tenebris merfam noluit esse lyram:
Et, gelidis enata rofis dum Bafia fervat,
Julia Cripiadae bafia grata dedit.
Hoc age, collatum fociemus uterque laborem,
Sentiat & juntam, JA N., Secundus opem.
Linque forum, & taciti te confer in otia ruris:
Tam bona quid difers gaudia? linque forum.
Hic mecum Latiae monumenta perenniâ linguae,.
Aureaque Augusto judice scripta teras:
Et Flacci, & teneri Nasonis amabile carmen,
Virgiliique animum nobile pascat epos.
Detque locum Musis Astraea fevera reli&is,
Inque meas silvas, in mea tecta reáli.
?
P R O
ê Ó Ö, Ï Ä Ú Ï LÚ, . «Á»
??
- - P - R o. Jt
Á Á» - oeË»: -
S O D A L I T I O
IN LIBAT l 1 v ven i vris ÉÉ», ÉÉÉøÉÉ
FLoRis,.
--
-
- - - -
P A T R I A E E T M v s is
s Ä Ò Í Ó.
Dia, juventutis custos, Iunonia proles, -
Quae Superis, Hebe, porrigis ambrosiam, ...
Haec tibi in Amstelio vernantia germina Pindo,
Digna patrocinii, Diva, favore tui, ≈ -
Hos tibi commendo juvenes, quis pectus & ora,
Musarum & Patriae folvit & urit amor.
Quorum animus, stimulis generofi incenfus honesti,
Posthabitis populi fordibus, alta petit:
Quis colitur, Belgis numquam violabile Numen,
Aegide Libertas tuta, Minerva, tuâ.
Haec folidi studiosa cohors, virtutis avitae
Aemula, nil tritum, nil juvenile fapit.
- T Q q q. - Nam
y---
433 P. b v R M a N Ni $ E c v N D i
Namque hos, digna viris, ad verae conscia laudis
Praemia mens oestro nobiliore rapit:
Dum Patriae sacrata fùae nunc festa celebrant
Annua, dum Musis thure meroque litant,
Urbis & Amsteliae Genio felicia promtnt ...
Omina, quae ferus sentiat aucta nepos:
Festa, quibus Charites, citharaque decorüs Apollo.
Et non subducta fronte Thalia favent;
Ipsaque Libertas, dum percipit aure benigna
Carmina, & ingenii magna minantis opes,
Adnuit, & primas fegetis miratur aristas,
Unde sibi fru&us terra Batava ferat.
-
Pergite fic, Patriae & Musis devota juventus,
Musarum & Patriae nomine noster amor.
Pergite, nec recto positos in tramite gre?sus
Avertat secli propudiosa kues.
- - - -
Sed mecum Invidiam, comitem virtutis honorae,
Excipite, ut magnos aequiparetis Avos.
Suescite & his animis vulgique ignobile murmur,
Et rabidos rictus spernere posse canum.
."
-
.
JVLIAE
ê Ó e Ï. Ä Ú v Ï LËÍ. IV. 49 a
??âèaaaa
- - -...
J W L - I - A E
PVELLAE FORMOSISSIMAE
E P I, T A P H I V M.
Ä. inter Veneri par forma puellas;,
Ho o Fr1A DAE culto carmine natta decus,
JvLIA, virgineae dos invidiosa coronae,
-
Artifici Euphrofynes Jv L1A ficta manu;
Laudibus Antiopae famam Ny&eidos aequans,. ;
- Et facie aeternos urere nata Deos;.
Julia cui teneri cedat collata, Secvndi,
Mallet & his vates bafia lecta genis;
Corporis exuvias posuit qua fede venusti, - - -
Hac Paphie, & Charitum condita triga jacent..
Crimine Parcarum caro viduata GERA ado,
Digna erat eximii Consulis illa toro;
Rapta sed e terris, summo accnbirura Tonanti,
Jam pedibus nubes fideraque alta premit.
Nam sponsam humanis majorem amplexibus ardens
Adferuit thalamis Jupiter ipse suis:;
Sedibus ut Superüm, menfisque recepta Dearum,
Neçtareos latices pascat, & ambrosiam.
- Ú??
49. P.I wVfR MAN NI SEC VN DI.
????3:3?
----> 2 t p A D? M 3.
râT -: ->
GERARo HooFT Io, Juniori,
REIP. AMSTEL. A SECRETIS,
__ D. E. S. P.: O N S A T A.
War Elyfias: quum: formosiffima fedes. A
Jv l 1 Asimyrtiférum c jam, subitura nemus; - -
Illius amplexus cupidi petit umbra Secwnd 1,
Carptaque fHymetteo bafia, ab ore tulit.:
Sed forma & fimili deceptum nomine ridens
Ho ofT 1 vs, haec, inquit, Jv l 1 A noster amor:
Injecitque manus: tuque, o cariffima, falve,
Dixit, & his mecum vive beata: locis.
Ante diem misero quem flesti: funere raptum, ...
JvL 1 A, ad hunc 5° parili morte fecuta, redis!
Pictaque, quae vivi faciem referebat amantis,
Indeleta animo manfit imago tuo:
Ne foret in terris nostro fucceffor amori,
Cui cedant thalamis foedera pacta meis.
Haec est virginei laus intemerata pudoris,
Extin&oque fides non violata rogo.
Jamque inconfumtae: peragamus longa juventae
Non interrupto gaudia conjugio,
- ECP HRA
!
- Ó Ï Ä Ú Ï ËÎ, . «,
:ä.Ü.äääääääää,
??:?? «" () : ?
EgPHRASIS rrrupi ANTIKLOTZlo = r r - a : - -
ê Í" Ä 1 . 1.
r
Kov, Arcadico Sileni veçius Afello
Ardua Parnafi culmina verpus adit.
Dumque male infando Musarum prurit amore,
Nititur intaçtas conmaculare Deas..
Calliope at furca rigidam tentigine caudam,
Sacrilegum capri dedecus ulta, petit.
Territusille metu, ruit alto e vertice praeceps,
Nec mora: fit, Phoebo windice, spurcus Epops.
55 555 555555555 SSSSSSSSSS??
KLoTZIUS ALTER SCIOPPIvs.
Tahrdan Cynica qui quondam nomen ab arte
Retulit, invifum Dîs hominique caput.
Musarumi. opprobrium, Pindi pudor ultimus, aevi
Dedecus & montrum prodigiale fui.
Invidiae exemplum, Virtutis maximus hoftis,
Et meritae laudis rofor, & atra lues.
Inprobus Heroum canis oblatrator, & audax
Evomere in magnos tetra venena viros.
Nunc Acheronteo Klotz I sub nomine ab Orco
In superas rediit Sc of P 1 vs iste domos.
[p. 494]
îGXúîú¶úîúîú¶¶úóàùˁúóàúXúóàúó
ALBO AMICORUM
HIERONYMI BOSCHII
INSCRIPTUM.
-
Q. Patriac sincerus aiuor, quos Delius oestro,
Non folitus populi corda ferire, movet;
Quisquis amicitiae nexus, & fancta veretur
Foedera, nec fidei nomen inane putat;
B os c H IA o AE chartis, aurato tegmine cultis,
Nomina dent, carae pignora certa manus.
Sed procul his dextram teneant calamumque tabellis,
Quos Phoebi aut Patriae languidus ardor agit.
Namque ut vulgus iners vatum pater arceat, ipse
Aeternae dominum frondis honore tegit.
+
Pag, 3. v. 18. Auxiliatrices in mea
vota Deas. 3 _lege, Auxilio promtas
in mea votÇ D.
P. 4. v. 13. Mentem ferrugine strin
gens] scribe, turbans, vel, foedans.
P. 5. v. 13. Et didicit populis aequas]
Corrige, Gentibus & justas didicit.
P. 9. v. 2. Foetaque] /crib. Fetaque.
P. io. v. 5. Ardor enim hic, puri de
lapsus) dele 7 hic, 83° lege, Ardor
` enim, puri &c.
P. I 1. v. 19. At {imul aetherius dotes
has incitetardor] scribe incitat. S in
_seqq. stimulat, succendit, & diçtitat.
P. 16. v. 6. Animos nobilis ira ferit]
lege facit. -..
Ibid. v. 13. Mens saucia sentiat il
... lum] cörrige, percipit. ö°. v. 15.
Atque obliía fui rapitur, sed frena
-, recusans. v. 14.. ruit......"
P. 18. v. 13. emenda, Jucundique au
res mulcént capiuntque fufurti._,
P. 23. v. 2o. t peteré horrendi fqua
liá tesqua speçus] lege, Antraque
inaccefi tetra subire specus.
P. 25. v. 3. scribe Gigantas & v. 19.
Acroftichidas.
P. 32. v. 1. Ingredior, lege Adgredior.
ê. 57. v. 2. Aut oculis nudos dat toga
Côa finus. j substitue, Aut eculis
nudant lucida Coa finus.
P. 64. v. 12. sub pede trita fuit] scri
be foret.
P. 69, in titulo ANNI ciciccCLxvI. c0r
rige clo13ccLxvi-.
P. 76. Y. 8. Taenana nube] lege Tar
tarÇa.
P. 83. v. 6. Subderet Afturio] Corri
ge, Afturio subdat.
P. 38. v. 7. templis flammam] scribe
flam mas.
P. 39. v. 4. Possumus, & lenta] aut
lenta.
P. 9o. v. 3. Intremuit Tyrio sublimis
jn?? emenda, Affy(vanaf:) o pallet sub
... limis in ostro,
E M E N D A N D A.
495.
P. or. v. 7. Nec tantum Gallos fen
fit Tarpéfa rupes] repone: Nec tan
... tum arx Gallos fenfit Tarpeja feroccs.
P. 96, v. 5. Ut, cui tot hominum,]
lege, tot Batavm. & in fine hujits
paginae, Utque tibi in Belgis infesto
Märte domandis, subftitüe pro in
Batavis.
P. Ic5. v. 15. ac libera legum
Regia devovit jussa minasque sequi]
corrige ac libera Regum De
vovit domini jufTa m. f. _.
P. 1 1 3. v. 1 I. "miseris vaftata ruinis]
lege rapinis. - -
P. i i4. v. 2o. obfcurar] scrib. obfcu
rat. - - - -
P. 1 19. v. 14. & atrata] corrige, &
in nigra... - e
P. 12 i.Tv. 3. emendandum, Nulla thy
mo vel duéta croco tibi mella ru
- benti.
P. J23. v. 2. Et Corybanteis agmina
feta choris] lege, agmina Yferte
choris.
P. 125. v. 19. Si fuerit Phorcus] scri
be. Si fuit & Phorcus. - -
P. 134. v. 3. gymnastica luta ] lege
pugna.
P. I 47. v. 23. Gratiaden, ferib. Gro
tiaden.
P. 174. v. 6. Concipere ad Patrios an
nua vota Dcos] corrige, Ferre ju
bet Patriis annua vota Deis.
P. 177. v. 17. numquam polluta tri
butis] corrige- tribünis. |.;.
P. 18 1. v. 9. iiicolumen, scrib. incolu
ÉAeÉ≈C1Tm.
P. 194. v. I I. Ilia meforum ] lege
- fofforum.
P. 2oi. v. 15. Curia; clamabit, fan
uinolenta fuit. Judicis, & dicet,
onitas &c.] reponi poljet,
Curia; clamabit, fanguinolenta fuit:
Sanguinolenta fuit: bonitasque crat illa
togati
Judicis, in pecudes &c..
P. 219.
496 E M E N D A N D A.
--
-
-
P. 219. v. 19. Sed quod nobilium tibi
fit seges ampla virorum] lege, Sed
quod nobilium seges est tibi laeta vi
TOIllIll.
P. 239. in fronte, LIB. II. corrige
LI, llI. s
Ibid. v. 17. inscripsit nomina fastisj
lege inscribit.
P. 245. v. 19. Ingenui cui lucta fuit]
l. pugna fuit.
P. 247. v. 14. Essem jejuni] Dicar je
?Il1,.
p. v. 13. Cui liceat Musis Vcnc
refim fociate feveris J repone, Cui
datur aut Musis &c... T.
P. 254. v. 1 1. e matre cedentem ]
corrige cadentem..
P. 274. v. 12. delicum] scrib. deliciufn.
P. 287. v. 14.. quanquam laedere fue
" ta] roderë fuëta. - -
P.293. v. 12. Franequera] Franequerae.
P. 291. v. 7. Et tibi Pegáfides I)ivae]
Jubjlitue, Interea tibi Pcgafides Pe
- neïda frondem.
P. 300. v. 21. furere) strib, funere.
P. 318. v. 12. Abítulerint] Abftule
runt. & v. 14. Tartara nbéte pre
INUI1T...... "
...... f
P. 319. v. g Fama sacrare] lege Famae.
P. 335. v.?. Quidve falùtiferae] Tu
que salutifere.,,,,, - - -
.336. v. 7. corrige, Ambe ideo vestrae
non degener accola ripae.
P. 342. v. 13. Ante vel indoleam] le
ge, Quam prius indoleam.
P. 355. v. 7. Luxuries, nostri vitium
& contagio secli] fuhfiitue, Luxu
ries, populo peflis funesta ßatavo.
Ibid. v. 22. marceat ipse situ J leg. mar
... cet ab ipse situ....
P. 339:. jii fronte, LIB. III.] corrige
LiB. IV....
Ibid. v. 2. conscia plaude]: conscie.
P. 393. v. 18. Saëvitiae"fistit] lege
pon1t.
P. 406. v. 5. perculfusj percuffus. "
P. 407. v, i3. Haefit inañcipiti] lege
Haeret......
P. 408. v. 7. Inbellem Oenides] Igna
V??- -
P. 440. v. 16. perleg scripta manu]
repone, scripta revòlve manu.
Ibid. v. 19. tendit] lege ducit.
P. 443. v. I 1. Lauru `perennantes ho
nores] lege Lauru dccoratos honores.
-
- e... \ - INDEX
-
-
Staatsbibliothek
München
??,
x p
497
ê é Ç Ï Ä Ú u Ï.
v, L I B. I,
-D. Enthusiasmu Postico. - -Pag. 1-31
De Eruditionis Negleâu & Luxu, Reipublicae perniciofis. 32-68
Brederodius, feu Libertatis Batavae Secularia altera, in Nonas Apriles
anni 1766, incidentia.. - ≈9-ÓÓ
Ad Manes yiolatos Jo, Wittii, Libertatis Batayae Vindicis quondam &
Wiâimae. & - - ÔÓÔ-1o7
Celfiffimo Araufionenfi & Naffavio Principi Gulielmo V, Belgii Foedera
ti Praefeéìo inaugurato d. 8. Martii 1766. Io8112
Illustri Heroi Pascalo Paulo, magno Libertatis Corficanas Defenfori.
- - 113125
In Ejusdem Effigiem. - I26
v. L I. B. I [.
.Ad Manes Petri Lotichii Secundi. - 127132
In Jacobi Philippi dOrvillii Sicula. 133-141
Comiti Nobiliffimo Uniconi Gul. WafTenario, pro donatis Virorum Erudi
torum Imaginibus Eucharisticon. - I42-144
Dedicatio Poèmatum Petri Burmanni, ad Virum Ampli??. G. Arn. Hasselaer.
.... I4515o
_ Claudiani, ad Mirum Ampliff. Joannem Hudde Dedel, Conf.
Haganum. 151-159
fi, nori & Meritis J. Hudde Dedel, undecimum Urbis Haganae Confi
iatum auspicantis. - ≈Ó ≈4
- a R r r Jiro
v 428 +
Ï Ó Ö ê Ó ÖÏ Ä Ú Ï.
/iro Nobiliff. If. Sweerfio, Tribunáli judicum Amfielaed. adßripto.
- - - -
- IG5[I69
Viro Ampliff. Ioanni Sixio, Lxxv. aetatis annum ingredienti. 170172.
In Ejusdem Natalem Lxxvi.
i
- I73[T75
In Consulatum Viri Ill. Corn. Hop. -- -
176177. - - Dan. de Dieu.
- I78189
Viro Illufiri, Egberto de Vry Temminck. billextum Con/uli. 181184 pota pro felicitate Patriae, Urbis & Athenaei Anstel uli. die an. 1767,
Juscepta, ... ......."... I85[I88
Ad Ainpliff. Virum Barth. deMoor ab Immerzeel, alterum Urbis Goudae
Consulatum feliciter au/picantem. - - - - -... I39191
Honori 83 Meritis Viri Eximii Abr. Calkoen, Cortenhoevii Toparchae,
fummi Amstelandiae Praetoris. ^ . - e. 192-194
Ad JudicesTholofanos, Senis innocui Joannis CalaG Carnifices. 1952.05
In Herbarium Ambonenfe Georg. Everh. Rumphii, a Fratre Joh. Bur
manno editum.
2O6216
In Trajeâum Eruditum Patruelis Cafp. Burmanni, Urbis Ultrajeâinae
Senatoris ac judicis &jfc.
2 17224 In Descriptionem Urbis Leidae, a Francifco Mierifio adornatam, & a
Viro Ampliff Dan. van Alphen locupletatam.
225227
Reyerendo Adfini Lucae Conynenburg, propter emeritam Jacrae stationis
militiam, & 59 aetatis Natalem, Gratulatio.
22823o
In Euripidis Hippolytum a L. C. Valckenario illußratum. 231-233
Vira Celeb, Carolo Andr. Dukero,
234236
L I B. I I I.
In Nuptias Nobiliff Comitis Oth. Fred. Lyndenii, & Fred. Loifae
Dousiae a Noordwyck,
- - 23724r
Livii Geelvinck & Cath. Elif. HafTelaer.
242-245
..
Ire
IN DE : - Ó Ï Ä Úv Ï, 49s
-- Jac. Phil dOrville & Elifab, Mariae van Ryn, 246-2so
Joannis Oosterdyck Schacht, & Joannae Aleth. Molliae.
251255
Jacobi Fabricii Burmanni, Curiae Brabanticae Senatori.
- 2562 ≈Ó
Im quintum Conjugii Lustrum Fratris Jo. Burmanni & Adrianae van
Bueren. 261262
Josuae van der Poorteu » G II: llegondae Jofinae
van Eik. 263265
- - - Dan. van Alphen & Eleonorae Bonenfant 268-26?
Genethliacon Filioli Franc. Petri Burmanni. 268[275
Sponsis Illustribus Jo. Bern. Bickero H. F. &? Catharinae, Sixiae.
- 276`278
70tis Amicorum pro incolumitate filii Fr. Petr. Burmanni, fecundo ejus
s Natali fufceptis. - - 279[28r
- Epicedium in Funere Wilhelmi Baronis a Lyere, utriusque Catyici TW
parchae &c. - 282287
Hjnoratis Manibus Jo. Sixii, Viri Ampliffimi. 288292
D. M. Viri & Poitae Eximii Petri dOrville. 293àÍ297
Lesis in Obitum Viri Celeb. Jacobi Philippi dOrville. 298[3o7
In Funere inmaturo Georg dArnaud, 3uris 4h!r in Acad. Fra
Ô. - 3o8[312
I Obitum Patrui defideratiffimi Petri Burmanni. 2r3àÍ32o
I,, acerbum Obitum Conjugis primae, & fobolis extinffae. 32 I-334
In funere inmaturo Conjugis fecundae. 333[342
ai,;,, Mariae Ludovicae, Viduae Auriacae, a Cl. J. Schradero cek
bratis. s,A343àÍ344
In Fürere Petri Vlamingii, ad Cl, Jac. Phil. dOrvillium. 345-347
Epitaphium Viri Ampliff: Jo, van de Poll & Conjugis Margarethae Ren
dorp. - - 348
Rr r 2 Epi
?
Á 1 Ï Ó È Ï ÄÚ v Ï.
Epitaphium Senis Optimi Jacobi Conynenberg. 349.
-- Jac. Fabr. Burmanni, & Angelinae Burmannae. 35o
D. M. Jani Broukhusii. - 35 I
D. M. Gerardi Hooft, Junioris, Urbi Amf?. a Secretis. 352[353
In ejusdem Carmina %uyenilia. 354-356
L I B. I V.
In Secularia Illustris Amstelaedamenfium Athenaei Sacra, d. 8. 3an.
1732. celebrata. - 35736L
Viro Cel Jac. Phil. dOrville, Ordinariam Literar. Humanior. Prose/]io
nem in Athenaeo Am/telaed. au/picanti, , 362363,
Fratri Franc. Burmanno, Sacrum Ministerium apud Cattos ad Rhenum
saptGfnt. - - - 364368.
Firo CI. Jo. Oosterdyck Schacht, Academicos Fastes sollemni Oratione
in Asad. Ultraj, p9: ié, fi. - - 36937 r
Ad Sodalem, FCtorun ordini siemniter inferendum. 372-375
W. Cl Gothofrido du Bois Epistola. 376379.
Etegia in Morbo si p!a. 38o-385
Jayeni Egregio Jo. Schradero, Affaeun edenti. 386388
Fratri Franc. Burmanno, S. Theologiae Prof.]ionem Ordinariam in Acad.
Ultrajestina follemniter ajpicanti. - 389[395
piro Celeb. Ad. van Royen, Botanice. Prose]ionem in Acad. Leidana
elegantiffimo Carmine depohenfi. 396-327
Piro Cl. Petro Curtenio, S. Theologiae Proseffìonem Ordinariam in Illu
fíri Amstelaedamenf. Athenaeo Oratione fallemni auspicanti. 3984o4
In Pinacothecam Virorum Iltfrium, ab Ainpliff. Ger. Papenbrouckio
Athengeo Amfel. donatam. - 4C5
In Belgica Fr. Haii Poëmata Sacra. 400
Mars Pigila. - 4o7[4Ç3
Mi?
I N D E X P o E MAT V, M. 5 or.
Afifocola Parrhefiaftes Petro Burmanno Secundo. 4o94io
Mifocolaci Parrhefiaftae Petrus Burmannus Secundus. 41 I-412
Vindiciae Carminis ad Manes violatos Joannis Wittii. 4 I2-4I4
In Auâorem Apologetici Famofi, publico Carnificis igne combufsi. 415416
Berga Obfessa.
-
- 4I?
In Trochaicum Ernesti Gulielmi Higtii de Reditu Peris, 418-422.
Ad Philomelam.
- 423-425
Puero Nobili Duconi ab Haeren.. 426
Andreae Weisio & Adr. van Royen, VV CLL. 427
Henr. Verheykio, Gymnafii Amstelaed. Reâori inaugurato. 429
Jacobo Hovio, Medico & Viro Optimo. 43 I
Lufiro Decimo Sodalitii Saturnalis Inlustrium XIV. Virorum, quorum.
plerique inter Magistratur Amstelaed. eminent, splendidissimis Epuli;
celebrato, 85 insigni Numismate decorato. 433
Anniverfarium Joannis Oldenbarneveldii, Patriae Patris, ex Vondelio.
- 435
In Baculum Ejusdem, ex Vondelio. - 438.
In Imagines duorum Fratrum Illustrium Joan. & Corn. Wittiorum. 439
In Statuas Marmoreas Fratrum Celebrium, Coff. Amstelaed. Andr. &?
Corn. Bickerorum. ibid.
Filio Cariff. Francifco Petro Burmanno, Musarum sacris operanti. 44o
Ad Belgas, Parodia Horatiana.
-44. I
Anpliff. }iro Petro de la Rue, pro donatis scriptis, in lucem ab eo editis.
- 444
In Effigiem Jac. Phil. DOrville, poffumo Siculorum Operi praefixam.
-. 445
Ampli?? Consuli Hagano Jo Hudde Dedel. 446
Aa Effigiem Dantis Aligherii, a Cel. Gul. Roëllio mihi donatam. 447
Quinto Nuptiarum Lustro Viri Ampliff. Franc. Lestevenon, Con/. An
fielaed. & Elifàbethae Alewyn. 448.
Rrr 3 In
sa, I N DE XP o É M A Tv M.
Iyculptum poculo Sodalitatis Amstelaedamenfis.
449
Petro Burmanno Secundo, Sponso, Epigramma V. CL. Jo. Oofterdyck
Schacht.
-
- 450
Re/ponfio ad superius Carmen..
45I
ln Album Amicorum juyenis egregii Laurentii Santenii.
- 452
Virtuti & Meritis Salomonis Dedelii Junioris. 453
In Effigiem V CL. Jo. Oosterdyck Schacht-
- 454.
Fratris Franc. Burmanni.
- ibid.
Fílio Cariffimo Francifco Petro Burmanno, quintum decimum aetatis an
num au/picanti.
- - - - 45.5457
Phaleucus in Febrim. 458-46É
In Fred. Gul Westhovium, ÒÉÉ ÉÉÉÉ(vanaf:) ÉÉÉÉø, 461462
Hercules Lyfppeus.
... 463
Ex Catone Addiffònii. ---T------ ibid.
Duorum maritorum fors diyerfa.
- 4≈4
Lufus Poëticus in Feminas.
ibid.
Aedium Morianarum ad Rhenum prope Alphemam Inauguratio. 465
1Manibus Hermanni Noordkerkii, }Ctorum Principis. 466467
In Effigiem Viri Illuflris Radbodi Hermanni Scheelii. 468
Dedicatio Voluminis Secundi Anthologiae Latinae, Nobiliff. Comiti Oth.
Freder. Lyndenio inscripta. 469478
Jano Grotio, 3Cto Poètae eximio, Amico candidissimo, 479488
Pro Sodalitio illibati %uventutis Amsteliae floris, Patriae & Musis fa
C70.
489
Juliae, puellae fermofffimae Epitaphium....
- 491.
Aliud de eadem, Gerardo Hooftio Juniori defponfata, 492
Ecphrasis tituli Antiklotzio inscripti.
493 -
Klotzius alter Scioppius.
- ibid.
Albo Amicorum Hier. Boschii inscriptum.: 499
-->
![Continue](../Stijl/Goudstaf.gif) |
ORATIO IN OBITUM J.P. DORVILLE
Visa diu magnos felix jactare Poëtas
Amstelia Aoniis urbs decurata viris,
Quaeque peregrinis opponere gentibus ausa es
Nomina, non sero deperitura die;
kte - UBL 428 A 8
![Continue](../Stijl/Goudstaf.gif) |
BREDERODE:
OF
HET TWEEDE EEUWGETYDE
DER
NEDERLANDSCHE VRYHEID,
VERSCHENEN DEN VYFDEN VAN APRIL MDCCLXVI,
IN DE DOORLUCHTIGE SCHOOLE TE AMSTERDAM
DEN 20sten OCTOBER DESZELFDEN JAARS
MET EEN FEESTZANG GEVIERD
DOOR DEN WELËDELEN HOOGGELEERDEN HEERE
MR. PIETER BURMAN;
NAAR DESZELFS LATYN GEVOLGD DOOR
ANTONI HARTSEN.
[Vignet: munt met wapen van Brederode door N. v.d. Meer].
Te AMSTERDAM,
By de Wed: ANTONI WALDORP, Boekverkoopster, op t Rokkin.
MDCCLXVII. |
KBH 762 D 22 : 3.
Wanneer ik onlangs, in het groen ter neêr gelegen,
Daar my op t stille land de zachte rust belonkt;
Daar Santhorst my een wyk verstrekt, en allerwegen
Tooneelen vormt, wier schoon den zanglust steeds ontvonkt;
(5) Daar t oude Slot den Rhyn rondöm zich heen ziet vlieten,
Die, bogtig in zyn loop, de welige akkers kuscht;
Myn zinnen t streelend zoet der sluimring deed genieten,
Door t lief geruisch allengs als in den slaap gesust;
Scheen t dat de Stroomgod my iet ongewoons deed hooren
(10) Of een van zyn Najaên, terwyl ten zelfden stond
Een zacht gekraak, als dat van lauwerblaên myne ooren,
En fluks een hemelgeur de lucht vervulde in t rond.
k Zag toen een fiere Nimf, met heldren glans omtoogen:
Zy wenkte my en kwam tot by myn legersteê.
(15) k Wierd door geen ydlen droom, of harssenschim, bedrogen:
Ik ken haar al te wel: zy was Calliope.
Haar vriendlyk wezen deed myne aandacht straks herleeven,
Terwyl dees reden vloeide uit haar gewyden mond:
,, De gouden Vryheid, die Godin van Batoos Neeven,
(20) ,, In wier verheffing gy altoos uw blydschap vond,
,, Gebood my deezen togt naar u, die in dees streeken,
,, t Gewoel der Stad ontwykt. Ik kom, haar ten geval,
,, Om door hernieuwde hulp uw dichtlust aan te kweeken,
,, Terwyl zyzelve uw zang ter stoff verstrekken zal.
(25) ,, Wat zag ze Oranjes Telg begroet met eerbewyzen,
,, Wanneer de gulden zon aan s hemels heldren trans
,, Den agtsten dag der maand, naar Mars genoemd, deed ryzen!
,, Hoe schitterde die nacht! Wat huis was zonder glans!
,, Hoe ging dat vreugdbewys, t werk, niemand opgedrongen,
(30) ,, Uit heilverwachting sproot, van bly gejuich verzeld!
,, Toen immers hebt gyzelf een feestgezang gezongen,
,, En, als de mond des Volks, den Lande Heil voorspeld.
,, Doch t smart de Vryheid, door wier gunst toen is gebleken
,, Hoe s Prinsen heil zich paart met dat van t algemeen,
(35) ,, Dat zy, wat achtloosheid, geen fakkel aan zag steeken,
,, Wanneer de vyfde dag der Grasmaand ons verscheen.
,, Die dag, die, jaar op jaar, s Volks eerbied op moest wekken,
,, Maar na twee eeuwen nog een plegtig feest ontbeert,
,, Zy, heilryk Nederland! geprent, met gouden trekken,
(40) ,, In uw gedenkboek, by de dagen, die gy eert.
,, Die dag, toen zy, bezorgd voor haare lievelingen,
,, Der Braaven moed ontvonkte en hen in t harnas joeg;
,, Op de algemeene elende en wreede folteringen
,, Wel laat, maar evenwel meêdogende oogen sloeg;
(45) ,, En, ziende t Volk vermast van t prangend juk te draagen,
,, Haar zetel vestte by doprechte Batavier;
,, (Wat zwygt, wat aarzelt gy?) die heugchlykste aller dagen
,, Eischt, Burman, voor het minst, den feestklank uwer lier.
,, Dat dan uw voorgang naar den Pindus andren noode.
(50) ,, Zo juiche al t Land met u! zo blyv, door uw gedicht,
By t laate Nageslacht de groote BREDERODE
,, Altoos geëerd, en thans elk burger u verpligt!
,, De Vryheid wil dat gy de nyvere Amstelaaren
,, Met hunnen wierook naar haar tempelchoor geleid.
(55) ,, Zy schenkt u t Priesterämpt by haar gewyde altaaren,
,, Daar ze andren kwynen ziet door logge vadzigheid.
,, Gy loopt geen dorpels af noch zoekt de gunst der hoven:
,, Gy, die naar hooger staat noch wankle schatten haakt,
,, Waaräan men t wuft gemeen ziet eere en trouw verlooven:
(60) ,, Gy, die door reine drist voor de eedle Vryheid blaakt;
,, Gy, door haar invloed-zelv tot dichtlust aangedreven,
,, Gy zingt, ontvonkt door t vuur der Vaderlandsche min.
,, Gy moet den cither slaan: hier baat geen tegenstreeven.
,, Dit is het hoog bevel der Vyrheid, s Lands Godin.
(65) Hier zweeg zy, raakte met haar lier myn borst en handen,
En vloog naar Pindus top. k Ontwaakte, zo het scheen.
k Rees op. Haare aanspraak deed myn hart van yver branden,
En straks herriep voor my t geheugen all haar reên.
Terstond kwam my de staat des Vaderlands voor oogen,
(70) En hoe t in Neêrland voor twee eeuwen was gesteld.
Ik zag all de yslykheên, de elende en t onvermogen,
Waarmeê die wreede tyd onze ouders hield bekneld.
kte -
[fol. π1r]
PETRI BURMANNI
SECUNDI
CARMINUM
APPENDIX.
[Vignet: vier putti]
LUGDUNI BATAVORUM,
APUD CORN. VAN HOOGEVEEN, JUNIOREM.
MDCCLXXIX. |
[fol. π1v: blanco]
[p. 1]
PETRI BURMANNI
SECUNDI
CARMINUM
APPENDIX.
______________
VERI HEROIS
WOLRADI WOLTHEMALII
APOTHEOSIS. |
Credite mortales, fastum quîs spirat inanem
Pectus, & ampullis mens male feta tumet:
Fortia qui Proavûm, titulis inscripta superbis,
Facta, sed a vestra non imitanda manu,
(5) Et claros jactatis Avos, Lamiasque propinquos:
(Sed meriti haec vobis summaque dosque levis.)
Qui populum & civem collo spectare recurvo
Suescitis, ut stolidi nomina serva gregis;
[p. 2]
Et velut abjectam cerdonum temnere faecem,
(10) Mancipia in vestrum nata ministerium.
Credite, non gazae, non Lydius aurifer amnis,
Non gemma, aut rubro concha petita mari,
Non genus, aut sceptrum Regale, aut fella curulis,
Illustrem faciunt, sed benefacta, virum.
(15) Qui putat humanum, communi Matre creatum,
Ess suum, terrae filius ipse, genus:
Qui populum censet natos, patremque, nepotes,
Et consanguineae pignora priva domus;
Usque suam, illius tutatur sponte salutem,
(20) Quaque potest, validam tendit amore manum:
Hic magnos Heroum animos virtutibus aequat,
Et caput ex humili tollit in aura solo.
Praebeat exemplum nostro WOLTHMALIUS aevo,
Quod legat adtonitus quod stupeatque nepos:
(25) Quod tumido prensus voveat sibi navita ponto:
Quod Batavûm in fastis Fama celebret anus.
Iliacis patrem Aeneas portasse ruinis
Fertur, & elapsos igne tulisse Deos.
Et Catanae Aetnea ductos fornace parentes
(30) Conmemorant Fratres eripuisse Pios.
[p. 3]
His vitam servasse, quibus vitalia debes
Lumina, Naturae lex pietasque jubent.
Eurydicen Orpheus infernis traxerit oris,
Taenarii rumpens ostia surda Dei.
(35) Phylaciden pietate sua precibusque reductum
Abstulerit Stygia Laodamia domo.
Fulmine percussum Capanea secuta sit uxor
Iphias, ardentes ausa subire rogos.
Memnoniae flammis dederint ambusta puellae
(40) Corda, Virûm accensis interitura toris.
His Veneris fidae, quae lurida litora Lethes
Trajicit, indomitum foedera calcar erant.
Sed solo humani generis stimulatus amore
Illius aerumnas qui facit ipse suas;
(45) Quosque videt Fati pressos gravitate maligni,
Subsidii, ignotos quamlibet, arte levat:
Quem nulla ambitio, neque nominis incitat ardor,
Vana nee ad facinus gloria grande movet;
Sanguinis aut vinclo, lucrive cupidine ductus
(50) Alterius damno crescere avarus hiat:
Sed memor officii, nullo revocante periclo,
Sponte salutiferam fert miseratus opem:
[p. 4]
Hic superat veteris fortissima nomina secli,
Graecia vel quotquot Martia Roma tulit.
(55) Talis erat Nerei terror WOLTHMALIA virtus,
Herculeae virtus laudibus aequa manus.
Talem vesanis agitatum fluctibus aequor
Sensit, turbatis obstupuitque vadis.
Naufraga quum, ventis laniata fretique furore,
(60) Membra videretur solvere hiulca ratis;
Actaque per foedas, Borea bacchante, procellas
Undarum rabidis obrueretur aquis:
Vectorumque cohors jam conclamata, supremas
Tolleret in coelum mox moritura manus.
(65) Hippotade horrisono pontum quatiente tumultu
Fatalem tremeret quum sibi quisque diem:
Et planctu, gemituque gravi, magnoque ululatu,
Et prece, quae moveat saxa ferasque truces,
Questibus & totum resonaret inanibus aether,
(70) Quos vix contigui litoris ora capit.
Vidit, & indoluit casum WOLTHMALIUS atrum,
Auxiliumque, animo magna minante, parat.
Dumque homimun turbam dictis incendit inertem,
Ut miseris promtam, se Duce, ferret opem;
[p. 5]
(75) Totque animas, pelago praedas, letalibus undis
Ne, tabulis lacera nave, perire sinat:
Dum socios frustra, securo in litore stantes,
Admonet, & pavidas increpat usque moras:
Prendit equum, humanae tactum pietatis amore,
(80) Cujus inaccessas ungula findat aquas:
Qui mediis secum caput objectare periclis
Audeat Oceani victor, ut ipse sui.
Paret hero sonipes, tergoque, ut Ariona delphin,
Per vada conmoti vexit & alta maris.
(85) Qua tumidis insultat aquis, glomeratque superbos,
Accelerans gressu non titubante, pedes;
Naufragio ereptos redimit, dominumque reducit,
Et cauda haerentes fert geminatque viros:
Bis septem invito nautas WOLTHMALIUS Orco
(90) Extorquet, patriis restituitque focis:
Quotque homines reddit terrae, retrahitque profundo,
Quot spolia e Thetidis portat ademta sinu;
Quercea tot capiti servatis sorta meretur
Civibus, heu vitae prodigus ipse suae!
(95) Nam fati nimium secura, animosa tropaeis
Corda gerens, dubium rursus iturus iter;
[p. 6]
Ut reliquos Erebo, successu audacior ipso,
Raptet, & a domita morte triumphus eat;
Et senio gravis, & septeno lassa natatu,
(100) Nec defecta, animi membra vigore novans,
Scandit equum, repetitque viam fatalibus ausis,
(Humanae his stimulus cura salutis erat.)
Dumque pium navis Tiphyn jam redderet illis,
Quos sibi praereptos maluit ipse sequi;
(105) Et jussum interitu par eximit, adsilit alter,
Dilatae inpatiens ferre pericla morae,
Cornipedemque, tenax freni, sic gurgite pressit,
Aëre ne posset liberiore frui.
Hinc opifer torta raptus vertigine fluctus,
(110) Et submersus, equo praecipitante, perit.
Sic equitans terrae patulum flammantis hiatum
Curtius, infernos insiluitque specus:
Devotumque caput, medios moriturus in hostes
Admisso Decius proruit acer equo.
(115) Tanti erat his pensare animas, populique salutem,
Morte lacessita si redimenda foret.
Sed quid ago? haud periit saevis WOLTHMALIUS undis,
Nec data carnivoris piscibus esca natat.
[p. 7]
Non volucres stabunt super ossa ejecta marinae,
(120) Nudave discerpet viscera vultur edax:
Non tumulum nautae congesto ex aggere ponent,
Lumine qui cursum monstret, ut alta Pharos.
Quidquid enim mortale fuit, Nympha abstulit illi
Leucothëe, aequoreis inseruitque Deis.
(125) Heroëm curru exceptum Neptunus adoptat,
Et lateris dextri donat habere locum.
Tergeminaque novum maris ornat cuspide Numen,
Qua pelagi infestum temperat ipse salum.
Quadrupedemgue Viri, redimitum frondibus algae,
(130) Caeruleis socium jungere gaudet equis.
Ut, qui naufragiis luctatur in aequore vasto,
Horret & irati sidere in ima maris,
WOLTHMALUM inplorans, Libitinae praeda negetur,
Et BONA SPES portum praebeat aequa suum.
[p. 8]
SALUTIFERA VARIOLARUM
INSITIO,
CELEBERRIMO
GUALTHERO A DOEVEREN,
MEDICINAE IN ACADMIA LUGD. BATAVA
PROFESSORI,
DICATA. |
Quis stupor obtusos vel quae vecordia Belgas,
Quis populum infausto sidere torpor agit?
Quae mala mens, lento nimium sopita veterno,
Errorisque tenax obsita corda premit?
(5) Aut resides animos, tardoque simillima vulgo
Pectora, in exitium desidiosa, tenet?
Ut sanae rationes iners, studioque sinistrum
Praeferat arbitrium deteriora sequi:
[p. 9]
Damnatoque diu fallaces tramite gressus
(10) Ponere, vel certae mortis adire viam.
Quis furor, adversis dare turgida lintea ventis,
Indomitoque ratem praecipitare mari?
Quae fera durities, inmoto cernere vultu
Ante diem inferno corpora mersa lacu?
(15) Totque repentino quassas ceu fulminis ictu
Letifera infestas peste videre domos?
Tot viduet gentes cum trux Libitina, tot urbes,
Totque viros rapiat lurida, totque nurus;
Tot juvenes, formae tot raras dote puellas,
(20) Ditis ut in thalamos Persephonesque cadant;
Aut Patri eripiat natum, natove Parentem,
Alter ut alterius funere moestus eat.
Aut placitam uxorem, aut casti tot pignora lecti,
In tumulos, Orco nil miserante, trahat.
(25) Jam gemit inposito sub pondere cymba Charontis,
Nee requiem umbriferae navita lintris habet.
Ipsi tot exuvias Tellus invita repostas,
Fauce licet paceat semper hiante, capit.
Horrorem incutiunt tot deformata veneno
(30) Corpora, tam foedi tabe perusta mali.
[p. 10]
Quaque luem exhalant cumulata cadavera tetram,
In Styga contages obvia quaeque rapit.
Qua ruit, inmissis Mors, parcere nescia, loris,
Fertur, ab Ogygio Maenas ut icta Deo.
(35) Et quascumque petit, latas bacchatur in oras,
Et face. contactas vastat acerba domos.
Ut quos florentes aetate adspexit Eous,
Quîs rosa purpureas tinxerat ante genas,
Dissimiles formae vultus, depastaque membra
(40) Funerea busti Vesper in aede locet,
Claudite, mortales, nimis heu patefacta sepulcri
Ostia, qui tanta strage oneratis humum?
Non sunt priva domus tantum dispendia vestrae,
Iste dolor secum publica damna trahit.
(45) Fecundo thalami quot gignitis ubere natos,
Tot Patria ex omni gente tributa petit.
Quaecumque a meritis sit conspicienda propago,
In sua deposcit commoda, remque suam.
In Patriam peccasse nefas. quid aduritis agros,
(50) Ne Batavo surgat messis opima solo?
Illa salutiferam jubet inseruisse medelam,
Et tandem feras poenituise moras.
[p. 11]
Utque diu exemplo Byzantia turba praeivit,
Auxilia & Rheno Bosporis unda tulit,
(55) Exprobrat haec Belgis, Othomana a gente doceri,
Quae simul ars miseris vulnus opemque ferat.
Sic quondam Haemonia Pelidae saucius hasta
Telephus hac ipsa cuspide sanus erat.
Albionum sollers populus, praescripta secutus
(60) Mox tenuit curae prosperioris iter.
Effeti & paleas arvi projecit inanes,
Arcadico linquens pabula sueta gregi.
Hinc debellata prope morte insultat Averno,
Et dudum ex Erebo mille tropaea refert.
(65) Cumque salutares Anglorum adsciverit ausus,
Hac Medicos tuta conscius ire via,
Gloria Leidani numquam interitura Lycei,
Boerhavius, secli prodigiumque sui;
Nos dubitamus adhuc communi occurrere cladi?
(70) Rapta vel e medio praeda Acheronte pudet?
An, quia ventosus non cognita jactat Agyrtes,
Seque novum inflato venditat ore Sophum,
Et plebi inludens, ampullas spargit inertes,
Dum fruitur populi credulitate sui,
[p. 12]
(75) Nulla ideo humanae reperit saluberrima genti
Succedens, proavis quae latuere, nepos?
Artis Apollineae via nondum recta pateret,
Ni melior Coo semita aperta Seni;
Nulla nec herbarum detecta potentia, nec quae
(80) Natura abscondit divite feta sinu;
Haec nisi venturo monstrasset Plinius aevo,
Aut Theophrasteae sedulitatis opus:
Quot, tenebris addicta prius, medicamina? quae nunc
Certa, manu in lucem vindice ducta, manent.
(85) Pervius Oceanus nondum mortalibus esset,
Navita magnetis si caruisset ope:
Et sine Vespucio, latebras rumpente Columbo,
Abdita pars mundi non referata foret.
Sed tamen egregiis semper comes aemulus ausis
(90) Obstitit antiqui moris ineptus amor.
Et potius chorda resupinus oberrat eadem
Suetus in obtrita serpere lentus humo.
Invidiamque juvant vesanae murmura plebis,
Cui maledicendi commodat arma furor.
(95) Munere non alio constant ingentia facta,
Hoc pretio magnis Fama petenda viris.
[p. 13]
Ingratamque sui mercedem retulit aevi,
Quisquis inadsueta sustinet ire via.
Post obitum meritis sed numquam adversa rependit
(100) Praemia sincerus posteritatis honor.
Quo feror? Invidiae domitor, DOVERENE, triumpha:
Et Bona propositum Mens comitetur iter.
I pede selici! successu animosior ipso
Perge Tibi humanum demeruisse genus.
(105) Quotque animas furvae Ditis submoveris aulae
Limine, virtutis sint monumenta tuae.
Ipse salutiferae Phoebus Te praeficit arti,
Prosperaque adplausu signa Hygïea dedit.
Adspirans votis praecessit Arausius aequis
(110) Exemplo Batavos extimulare suo:
Et nutu auspiciis Tibi confidente benigno
Conmisit carae germina spesque domus.
Nec levis hinc Tibi crevit honos: jamque agmine denso
Paeoniam inplorant femina virque manum.
(115) Quernea servati cives Tibi serta pararunt,
Quîs decorent postes grata caterva tuos.
Mi liceat laurum, Pindi de vertice lectam,
Adjicere, & sacra cingere fronde comas.
[p. 14]
At Vos, quîs Patriae moderamina credita nostrae,
(120) Publica quîs Populi prospicienda salus;
Ista patrocinio firmate reperta potenti,
Spectatamque favor dexter adoptet opem.
Civibus Hospitii tutum statuatur Asylum,
Quîs Fortuna suas scaeva negavit opes.
(125) Communique bono (si sas est justa precari)
Ponatur tenui Portus & Ara gregi.
Regibus adgesti jactantur caedis acervi,
Palmaque ab innumera strage relata venit;
Hic sibi servato toties de cive tropaea
(130) Figit in Hollando nobiliora solo.
[p. 15]
ELEGIA
AUCTORIS E MORBO CONVALESCENTIS
AD EUMDEM MEDICUM
GUALTHERUM A DOEVEREN. |
Quod vivam, & morbi depulsa nube triumphem,
Artis Apollineae, fax, DOVERENE, tuum est.
Quod redeant lapsae paullatim in pristina vires,
Quod gressu incedam non titubante, tuum est.
(5) Inpiger & lecti quod desidis otia linquam,
Jamque fruar coelo liberiore, tuum est.
Nec dolor excrucians mihi viscera pungat acutus,
Nausea nec vexet ructibus ora, tuum est.
Haereat aut sitiens in adusto lingua palato,
(10) Membrave concutiat febris anhela, tuum est.
[p. 16]
Haec curae debere tuae se sponte fatetur
Musa, nec ingratis officiosa modis.
Sed queror hoc unum, (veniam concede querenti,)
Atque utinam arbitrio stet mea caussâ tuo!
(15) Aspera sunt nimium dictamina, formula victûs
Quis me tam stricto limite dura tenet.
Carnea namque cibis abigis mihi fercula, tamquam
Sanguinea corpus sit temerare dape;
Mollitisque jubes herbis vel frugibus uti,
(20) Aut niveo tantum lacte piare Palem.
Non mea conveniunt fatuis praecordia mensis.
Niteris hoc Samium reddere more Sophum.
Pocula quin etiam modici libare Lyaei,
Sit licet hic vatum cura Deusque, vetas.
(25) Ista bipenniferi scripsere edicta Lycurgi,
Quum vitem exscidit, Bacche jocose, tuam.
Carmina jejuno quae turba famelica cantat
Gutture, & eructat potor inertis aquae,
Proveniunt numquam vel Apolline condita dextro,
(30) Vel Charitum pura quae probet aure chorus.
Murmure & horrisonum stomachus parat ipse tumultum,
Arma tuis jussis seditiosa movens:
[p. 17]
Frena rebellanti non moriger abjicit ore,
Et negat inposito succubuisse jugo.
(35) Ut populus liber frangit Regalia sceptra,
Semper & in leges ire recusat Heri,
Sic rigidis nimium scitis cohibere poëtas
Difficile est: quamvis imperet ipsa Salus.
è Santhorstiano
d. VIII. Junii
MDCCLXXVI.
[p. 18]
Ille tot eximios mentis, doctisque probatos,
Cerbereo solitus rodere dente viros,
Invisum superis caput, exitiabile terris
Portentum, sacra crimina veste tegens.
(5) Vertumnus, Proteusque, ex amici nomine falso
Hostis Arausiacae perniciesque domus.
Vafritiae exemplum, fictae virtutis imago,
Dedecus & secli noxa pudenda fui.
Saucius Herculeae nuper de stipite clavae,
(10) Ictibus & certis ilia rupta dolens,
Pestis Echidueae coníiriótos sensit hiatus,
Oraque Lernaeo lurida felle stupent.
Dum fremit, & rabida tentat convicia voce,
Quaque potest, pressa fauce venena jacit;
[p. 19]
(15) Fertur in Aetnaeam mox diriguisse cavernam,
Murmure Trinacrios & superasse specus.
Gutture & ignivomo flammantia flumina ructans,
Obvia quaeque suo tracta fruore rapit.
Sic quondam Encelado vastus praeeunte Typhoeus,
(20) Ausus ab aetheria sede movere Deos;
Cumque Gigantea coelum oppugnare caterva,
Phlegraeisque Jovi bella parare jugis;
Cum Japeto, Caeoque fero, diroque Mimante,
Vindicis adtacti fulminis igne, ruunt:
(25) Et, licet Inarimes jaceant sub mole reposti,
Sulfir adhuc, fumos, saxaque adusta vomunt.
[p. 20]
PARODIAE SPECIMEN
EX
EPISTOLA HYPERMNESTRAE OVIDIANA
Vs. 3 & seqq.
AD
HUGONEM GROTIUM
RELATAE. |
Captus in hac teneor, claustrisque coërcitus, Arce:
Est mihi supplicii caussa, fuisse pium.
Lingua quod haud timuit patriae defendere leges,
Nec Domino famulam se dare, plector ego.
(5) Sum reus: & summi me raptum e sede Senatus
(Haec pietas meruit praemia) carcer habet.
Esse reum praestat: quam sic servire Tyranno.
Non piget inmunes vincula ferre manus.
Carnifici licet hoc jugulum quoque tradat, eodem
(10) Ut, Patriae cecidit quo Pater, ense cadam;
Non tamen, ut dicam morienti, poenitet, ore,
Audiet, aut vitam supplice voce rogem.
Poeniteat sceleris Dominum, Dominique Ministros.
His solet evinctus facta pudenda sequi.
[p. 21]
EPITAPHIUM
GULIELMI KOPSII. |
Consiliis & amore hominum tutela, fidelis
Conjugis exemplum, veraque norma Patris:
Dilectus Phoebo, Musisque faventibus usus,
Palladis alternans Majugenaeque vices:
(5) Candoris specimen, factis sua dicta rependens,
Nec fracta victus mente in atroce malo:
Longinquis agitans commercia ditia terris,
Civibus & patriae dos columenque suae:
Talis erat, quem nunc omnes lacrimamur ademtum,
(10) KOPSIUS, Harlemiae publicis urbis amor.
Versum e Belgico Gul. Barnardi. |
[p. 22]
INSCRIPTUM ALBO
PRINCIPIS RUSSIACI
DE YOUSSOUPOFF. |
I Felix! quo ducit iter: seu Puppe Britannos
Visere, vel Latias tendis adire domos;
Seu Te Liligeri tellus Mavortia Regis
Adlicit, Hesperii vel plaga lata soli;
(5) Musarum te castus amor comitetur euntem,
Aegide te sacra diva Minerva tegat!
Ignea vis animi, generosum pestus adurens,
Te vigor ingenii magna minantis agunt.
Queis stimulis motus peregrinis doctus in oris
(10) Innumeras solida mente videbis opes.
In Patria excipies, reducem quum sistet Apollo,
Hospitio doctas nobiliore Deas.
Exemploque Tuo, populi laus magna Rutheni
Ingenuae in cunctos Palladis ibit amor.
[p. 23]
DE
COLUMBO,
ALTERIUS COITUM INPEDIENTE. |
Invide, concubitus quid turbas gaudia nostri,
Quid prohibes dulci conpare posse frui?
Tu facis, utcupidi nexu solvantur amantes,
Tu facis heu medium rumpar ut inter opus.
(5) Nam tua quod nobis injuria perdit iniqua,
Quod perit è generis fonte, columba perit.
Sic foetura gregis si spe frustrata carebit
Prole, columbarum natio tota ruet.
Nec Cytherea suas, materno; jungere curru
(10) Quas puer Idalius possit, habebit aves.
[p. 24]
IN PUELLAS
NEAPOLITANAS
FLABELLIS VESEVO
MONTE DEPICTIS
SE REFRIGERANTES. |
Parthenopes Nymphae, quîs tanta est gratia formae,
Dulichium ut raperent in sua vota virum;
Se recreant pictis Vesevo ardente tabellis.
Torret an has Vesvî*non minor igne calor?
[p. 25]
NICOLAI ASSCHENBERGII
ALBO INSCRIPTUM. |
ASSCHENBERGIACIS quisquis sua nomina char tis
Scribere, amicitiae vel dare signa cupit;
Huic sincera fides, candorque, & amabile morum
Nectar, inoffensam ducat agatque manum:
(5) Huic Musae faveant, huic carmina dictet Apollo,
Huic Patriae constans verba ministret amor.
Sed procul his tabulis malesana Calumnia vultum
Vertat, & invisum condat in antra caput.
Sint procul hinc, taeda quîs pestus adurit Erinnys,
(10) Poculaque e Stygiis porrigit hausta vadis.
Namque bonos, sacra velut aegide, ut ille tuetur,
Sic Acherontei conprimit ora Canis.
[p. 26]
ALBO AMICORUM
JUVENIS OPTIMI
W.P. BARNARDI
INSCRIPTUM. |
Sorte tua felix si laetae commoda vitae
Carpere, nec vulgi passibus ire voves;
Virtuti comites semper conjungere Musas,
Otiaque exculto rure beata sequi;
Et Patriae civis non degener, utilis Urbi,
Si cupis humanum demeruisse genus;
Patris ad exemplum te nobilis excitet ardor,
Nam stimulo tangi non propiore potes.
[p. 27]
JOANNI GOUDANO,
MARTINI TOULONII,
CIVITATIS GOUDANAE PRAETORIS, FILIOLO,
D. XIX. MAJI, MDCCLXXVI.
SACRIS CHRISTIANIS INITIATO. |
Quatuor insignes GOUDANAE fascibus Urbis,
Et meritis famae nomina nota Patres;
Mentorea hoc dederunt caelatum munus ab arte,
Suscepti ut pueri non leve pignus eat.
(5) Praeturae trabeaeque argentea vasa loquuntur
Indelibatae foedus amicitiae.
[p. 28]
Qui Latii veteris claros virtute Metellos,
Et Fabios aequat, maxima Roma, tuos;
Amstelios inter Temminckivs inclyta Patres
Gloria, Apellea fie gerit ora manu.
Ya pater, venerare Virum; quam cernis, imago
Haec meritis magni Consulis inílar habet.
[p. 29]
SUSANNAE REGINAE TITSINGH
VARIOLARUM MORBO
ANTE DIEM VIVIS EREPTAE,
PROSOPOPOEÏA
AD
PATREM MOESTISSIMUM
GULIELMUM TITSINGH. |
Desine, care Pater, lacrimis sine fine refusis,
Et gemitu manes sollicitare meos:
Desine inexhaustis Fata incusare querelis,
Stamina vel vitae scissa dolere brevis:
(5) Et desiderio raptae tabescere Natae,
Singultu atratam concutiente domum.
Siste tuos luctus, lamentaque conprime Matris,
Corda nee obtutu plangere perge mali.
Nec cineri fer dona meo, neque lilia busto
(10) Sparge, nec a fletu serta rigata tuo:
[p. 30]
Nec mea odoriferis adspersa liquoribus ossa
Myrheus Assyrio, rore perungat onyx.
Ipsa loquor Tecum; nimio ut fomenta dolori,
Jam meliore mei parte beata, feram.
(15) Ila ego,quae nuper Tibi cura & summa voluptas,
Dilectumque tori pignus amorque fui,
Cui mea virgineae spectata modestia frontis,
Et non fucata simplicitate pudor,
Cui pietas sincera, & fictae nescia scenae
(20) Integritas, purae mentis amica comes,
Cui nivei semper mores, probitasque placebant,
Cui numquam, nisi nunc morte, dolenda fui.
Quodque puellaris sprevisse crepundia lusus,
Ausa super secli furgere desidiam,
(25) Ingenium & Latias potui formasse per artes,
Nec veterum ignara volvere scripta manu:
Seu me Tulliacae raperet facundia suadae,
Adtonitam auferret sive Maronis epos:
Castalidumque choris dextram inseruisse juvaret,
(30) Pollice vel facili fila movere lyrae:
Seu libuit varias Naturae discere leges,
Quaque Deus mundi struxerit arte domum:
[p. 31]
Noscere & alternos Solis Lunaeque recursus,
Utque suas peragant sidera cuncta vices:
(35) Utque Syracosiae constet sibi machina sphaerae,
Sive Euclideae regula certa manus.
Nec tamen hinc vano turgebant pectora fastu,
Despicerem ut sexum facta superba meum;
Virginis aut doctae nomen mihi Fama pararet,
(40) Res invisa mihi, res adiosa viris;
Sacra sed haec colui, Naturae concita ductu,
Contenta ad privos orgia ferre Lares.
His ego deliciis minimum satiare solebam,
Ne mihi vita levi tramite abiret iners.
(45) Obstitit inceptis docilis Mors atra juventae,
Et mea consumsit viscera tetra lues;
Tetra lues, dulci viduans quae prole Parentes
Tot desolatas vastat acerba domos.
Inmatura quidem, Genitor, te, care, reliqui,
(50) Ut cadit in verno flore resecta seges:
Sed forti gratare meae, neque gandia turba,
Quae tua in aetheria sede SUSANNA capit.
Hic mihi cunctarum manifesta scientia rerum,
Quarum homini tenuis cernitur umbra, patet:
[p. 32]
(55) Hic Sophia, obscura quae vobis obsita nube,
Jam mihi se claro pandit aperta sinu:
Hic docet eloquium, quo Majestatis honore,
Voce nec inculta fas sit adire Deum.
Sponte sua hunc celebrant Jessaeo condita plectro
(60) Carmina, mortali non imitanda sono.
Humanis erepta malis, subductra periclis,
Secula laetitiaeplena perennis ago:
Hic vita aerumnis nullisque exercita curis,
Nec rerum instabiles ferre coacta vices:
(65) Et numquam arbitrio malesanae obnoxia Sortis,
Aut scaevo Boreae turbine sueta rapi.
O statio! o fractae solidum navale carinae!
O non abrupto tuta tenore quies!
Hic choreis Tecum coelestibus addita, quondam
(70) Excipiam in supera Teque Tuosque domo.
[p. 33]
GENETHLIACON.
PUELLAE SCITISSIMAE
ELISABETHAE MARIAE ALETTAE TEMMINCKIAE,
VIRI EXIMII,
MATTHIAE TEMMINCKII
PRIMAE SOBOLIS. |
Visa, diu genitrix pudibundo Aeneïa vultu,
Idalias, tacito fusa rubore genas,
TEMM1NCKÎ thalámo Lucinam questa malignam,
Pofliciti immemores increpuisse moras:
(5) Et male dilato lecti genitalis honore
Insimulat nulla prole beaflè Virum.
Dum clarae delusa domus, frustrata Parentis
Vota, suos moeret non habuisse Deos.
Depuduit Divam, castis quae pronuba sacris
(10) Praesidet, & Veneris jussa ministra subit:
[p. 34]
Lunâque quum nonós repararat córnibus orbes,
Eque Cytheriaïis ductó fuffimisse miyrtis.
Formosae adfpergit Qpnjugis alma {finum. 3 ;)
Illa uterum fenfit, crefcentem pqndere foetus , «
(15) Matris in optato nomine spemque fovet.
Exhilarabtu fjitì fìva virüih
Et natam e gfehibì proâucit laetâ venustam,
Auspicium ut felix fertilitatis eat.
Infantem enixa teneram, de matre. cadentem
(20) Subposita Eurynome suscipit ipfa manu:
Demulcetque finu, propriaque ab imagine formans
Collocat in partes membra decora, suas.
Et, cunas dum verfat Amor crepitántibus: alis,
Jnbuit ora fui nectaris: imbre - Venus.
(25) Divaque virgineam sibi vindicat, utraque prolem, :
Certatim donis adcumulantque suis.
Dote vel ingenii vel formae laudibus ornant,
Ut Charitum, trinos augeat:ipfâ choros.
Phoebus at, haec Clarii nemoris. speculatuis ab umbra,
(30) Quamlibet adfenfu vota; favente probet,
Dixit: amicâ sacris;domus est; T E MM 1N cx I ALnostris,
Eripiet mefles nata nec ifta meas.
[p. 35]
Postmodo succedet Sexu meliore propago,
Olim Thespiacis non inhonora jugis;
(35) Me duce laurigeri qui nisus ad ardua Pindi
In patrias artes perpoliendus erit.
Omine laetatae Phoebo adrisere Sorores;
Augurio adplausit Rhenus & Ya bono.
Altius, aërias tollunt, Swieteria Tempe,
(40) Quas Zephyri adspirans ventilat aura, comas.
[p. 36]
EPICEDIUM
IN FUNERE
VIRI AMPLISSIMI
JOANNEIS HUDDE DEDEL.
EXIMII CONSULIS HAGANI. |
O quam funesti letalis nuncia casus
Percussit sensus adtonuitque meos
Litera!
JOANNIS HVDDE DEDEL,
EXIMII coNS VL IS, HAGANI.
* , - - -<
quam funesti letalis nuncia cafus :
]Percuffit fenfüs adtonuitque meos *.
Elitera! quae nigri circumdata margine limbi
Invitis oculis adjicienda venit: .
Infandique animum telo mihi conficit iâus
Afpera D E D E L I I fata legenda ferens.
D E D E L I I , primis colui quem femper ab annis,
Quique suo Mufas fovit amore meas:
[p. 37]
Quem mihi vix puero stimulos ad Apollinis artes
Carminibus memini saepe dedisse suis:
Exemploque gravi monílrafle, ad limen Honoris
Qua non fallad tramite tendat iter-
?? ego, care Senex, obitu infelice peremtum
Obfcuram patiar lentus inire domum?
Ut mea, honoratum procul heu venerata feretrum,
Tendat ad arfuros muta Thalia rogos?
Nam, licet annofae numerares tempora vkae,
Et Tibi per longos stamina duela dies;
Te vegetum, & viridi florentem, Hvddene, fenecta
Praecipiti raptum funere quisque dolet.
Dumque tuae invifi conduntur fede fepulcri
Exuviae, populi Te comitatur amor.
Omnis enim queritur communem civis ademtura,
Nomine quo vivum Te coluere, Patrem.
Et viduata viro, carisque parentibus orbi,:
Et quicumque tuam follicitabat opem,;
In certamen eunt fletus, vel pectora palmis
Concutiunt, sciflos dilacerantque finus.
Et sua sublato fuspirans Consule damna
Rore pió ciñeres infigat Haga tuos. -í:i
Vicini Dryade? némoris tabescere vjibe,:::.::: J
Et cava mu&ofuni condere in antra-. caput,
Deliciaeque tuae quondam, Oílhomana viret*- y..l
Squalida contraóHs" diriguere cotoi&.i n;
Quaeque tibi toties trabeam fellamque jcurulenr...:
Crediderat, fascès dum lieutfique dédit
Jngemit ad timulum, nçc fido pallida vultu
Deflet inexhauítis Curia Te lacrimis.
Praeside Te spoliata fedet, curamque fidelem 1
Quaerit, at auxilium moeret abefíe
Consortesque operum veri dant pignora luéfcus,
Adfurgens meritis conícius ordo tuis.
Et Patrem foboles, & Avum Proavumque nepoteäi
Membraque Dedeliae;fient numerosa domus.
Aanides atro obducunt velamine frontem,
Fautoremque fui plangit Apollo chori.
Officium trifles peragimt ferale Poëtae,
Plestra tuae toties gens venerara lyrae.
Naenia lugubris letum miserabile plorat,
Adtonitamque chelyn mors violenta movet.
Non Tu dignus eras tam crudae turbine fortis
Ante diem abrupta fata future colu;,;:...-..
Instar & ^ippplyti. bijugis excuflus & aevo
A consternatis ut rapereris equis:- - /.. ".;
Aut vclup Eurydamas frastos atrociter artus.T
Senfit, Achuleis Priaraidefve rôtis.. /
Sed mage Pegaseo ferri super aethera dorfo,
Triptolemi aut Cürrü! fidera ad alta ^vehi,
Haec fati fors dira tui lamente reíb¡rvít
Publica, & in qUeruIos concitat ora modos.
Te moriente, eadem cundtis concordia flendí,
Densaque ut. ex uno lumine gutta cadit.
Publica si justo pateat jacbrra dolori,
Fas mihi fit planclus confociare meos.
Tu requiem: vitae placidam, tu dulcia ruris
Gaudia, quae ítudiis commodat aptus ager:
Quosque; dat optatos Santhorstia villa receíEtó,
Convistu toties exhilarata tuo: ",. -.
Et Jargita meis nuper gratiffima Musis
Otia, perturbas funere rupta tuo.
Tecum, vitales quum duceret Hoppivs auras,
Quo patria erestum fustulit alta caput:
Et. Meïrmannvs amor Phoebi, fautorqueSoíóf??,
Membra fodalitii nuper honora- forent:
[p. 40]
Quot non jucundas genialiter egimus horas,
Aestivasque dedit mutua mensa dapes.
Tunc ego rure meo, tantis vicinus amicis,
Visus eram in media vivere Thessalia.
Et colere Herculei laetissima Tiburis arva,
Cinctaque Bajanis praedia litoribus:-
Aut juga Pausilypi, vel Parthenopaea vireta, -
Quae Mergillines inclyta deliciis.
Nunc desolatus, doctisque sodalibus orbus,
Maenalia videor degere in Arcadia.
Et rigidae Libyës per inhospita tesqua vagari,
Aut Garamanteis finibus exsul agi.
Museove latens, nemoris vel conditus umbra,
Flere tot amissas cogor amicitias.
Atticaque arboreis quoties in frondibus ales
Ismarium querulae voce dolebit Ityn,
Te lyra nostra, tuis Parcarum crimine ademtum,
Flebilibus toties congemet icta sonis.
Interea, conjuncta animis felicibus umbra,
Ingrederis vitae dum melioris iter:
Quum male luxatos, HUDDENE, refeceris artus,
Fractaque Lethaeo laveris ossa vado;
[p. 41]
Sedibus Elyfiis choreas age,
t aura nemus. Semper ubi roseum tempera
Et si quis cari refter tibi fènfùs amici, ;{ I
Burmannique tui cura supertes est; ,,..,.,
Haec, quia carmen amas, & carmine digna gerebas ,
In fortunatis accipe `dona locis. I. .\ \ I\
blanda, Favonf
ix ad ruricolas reducem, BARNARDE, penates
Santhorsti excepit me geiiialis ager,
Quum memorem ñibiere ammum tot figna favoris,
Et non fucatae pignora amicitiae;
Dum calices inter Lenaeo rore madentes,
Atque inter mensae fercula lauta tuae,
Natalisque tui revocantia pocula feilum,
Explicita licuit ducere fronte diem,
Et Genio sacrata tuo bona dicere verba,
Verba, suos numquam non habitura Deos:
Qui
.Lev ä î m;:?. oí?? v-??.?? 43*
Qui Tibi nascenti jmTeruht stamina Parcas
Volvere purpurea çontinuata Colu...;;:..
Mox:p\#rum plaeidis Fortuna excepit in ulnis,
Amplaque de cornü divite dona tülitc-:~[" Ut tibi felici semper decurfa tenore
Vita, nee adverfa Sorte agitata, foretSed simul his donis longe:majora çaducis
Munera non parea contribuere manu. -...:!:.i
Nam Bona Mens animum justique aequique tenaccm,
Et Probitas. frçudisiàefeiacoiîda dédit:{ ^
Et docuït ré
Figere, nec dubio calle referre pedem.! L.
Pectus & ingenuas Tritonia finxit ad artes,
Et cul tu Aonides erudiere suo.
Dotibus his longo spectatum » tempore amicum
Te mihi conjunxit non dubitata fides.
Natali vetat illa tudtorpescere Musam,.
Nec patitur mutani conticuiflè lyram. Candida sed votis conjungeje,4vota Tuorum,
Quae Deus adfenfu conprobet asta, jubet.
Vita diu felix, (nam fie, Barnarde, mereris,}
Exhilaret curfu perpete laeta domum!
-? F2 Et
Et nullis concufià malis, sed libera cutis i <
Nube nee aerumnae follicitata, fluat!;>:r v..-.-//
Et praèclara tori jconfors, tua?? P S I A » fbfptp
Tranfigat aetatis fata benigna suae!? i: ;:;. \
Indolis egregiae specimen fie Filius annos
Inpleat, & generis laùs fit honora?!.: -l
Ingenium excultas pergatque polire per artes,;:.
Et Batavi íludeat nofeere fata fiolii?
BARNARDAEque domus feriem producat in aevumf
Si faveat precibus pronuba Diva pus.;.;.
Sic fausta, Natalis, avi (Dî vota fecundent!^
Barnardo redeas prospera faepe meo!c:
CARMINA
I N
OBITUM
PETRI BURMANNI
S E? V N D I.
Hic ubi sponte sua jam furgit Delphica laurus,
Qualis & Andino nascitur in tumulo,
Pegafidum Bvrmannvs amor, Phocbique facerdos,
Quem coluit moriens, vernis in ofla jacet.
Subreptum fient Graja Venus,.Pithoque Latina:
Dum tabulas frangit Belgica Mnemofyne.
Consternata gemit, tremebundaque vix tènet hastam
Asturiae Domitrix, sparfa cruore pio.
Rumperc, livor iners: manes comitata fepultos
Gloria, BURMANNo quae venit, acqua venit.
??.1 JANVS GROTIUS.
48 CARMINA I.N OBITUM\ IN?? II? tSf M
P E TRI? VRM AlSTNT
.S E? V N- D- I
LITTERATORUM AC POËTARUM
P RI N CI PI S.
S- «; ~ ?? i lacrymis quidquam ciñeres placantur & mnbrae,
Si lacrymae interdum muneris instar habent;
Hic mihi, quando aliud nil moesto fata dederunt,,-
Quod manes poffit, Petre, decere tuos,
Hic mihi, vicinis Nereus ubi murmurat undis,
Dum matutino fole rubefeit ager, ": I
Fletibus indulgere lubet, fletusque coörtos
Manibus inferias mittere, Petre, tüis¿
Tu mecum, miseranda, pios, Elegeïa, planctus
Ede, tibi veri cauíTa doloris adest..1 r J
Occidit, occidit?? tui Bvrmannvs amores,
Ule, tua a teneris unica cura, fuit.
Quaeque vel Hyrcanas potuhTet ducere tygres
Barbitos, & filicum vincere duritiem,
[p. ]
Non Parcas potuit, non pallida fle&ere Leti
Numina,; non Stygii verteré jura fori, Barbitos Ausonii donum memorabile Phoebi,
Non Parcas potuit, non pallida flectere Leti ,
Numina, non Stygii vertere jura fori,
Barbitos Ausonii donum memorabile Phoebi,
Phoebeisque pares apta referre modos.
Cernis ut adtonitus frondosa cacumina Pindus
Motet, inauditis fit fragor unde fonis.
Exuat, ut viridem laurus Daphnaea coronam,
Areat ut volucris fons pede faétus equi.
Omnia funt sacris luétu. deformia in oris,
Ipsaque feralis numina fqualor habet.:. . ?*!
Flent Charites, fleti Graja Venus, Pithoque: Latina,
Flet Paphius Paphia cum genetrice puer. .
Et Critice, infigni jam nunc viduata patrono, ...
Secula Cimmeriae noëtis adeffe : dolet. *
Pierides, nivea laetas de fronte corollas , . ro.
Vellentes, taxi tempora fronde tegunt. , , , .
Quaeque loca & voce.& cithara modo dulce fönabant,
Nunc miseris iterant nil nifi* triste modis...o%.
P ET Rv M convalles iterant, antra avia p Et R v M, !
PE T R v M iterat nemoris quae quatit aüra comas.
Sed quibus: aut verbis, qua carminis arte ululatus,
Aut furias memorem, pulcher Apollo, tuas?
5ï:? AIM I N A IN DWHT V Mi cf Sed nunc ípes tecum claufas dolet eflfe fepulcro, Clamat &, heu! Vati- qui medeatur ubi est?
Interea, Eyíiis placide spatiare viretis,
Celíior humanis umbra beata malisv -l:j t..:.*[ Illic funt, famâ quos vexit ad aethera virtus,
Pestoraque in patriae: commoda nata.Tuae.? Illic funt Batavae praelustria nomina gentisy:: j:J-.
Nomina.carminibus non peritura tuis. tïiv.?; //J
Dumque tuis aptant mérita ornamenta capillas,;
Gestit in amplexus quisque volare tuos. i c:.i:
At fortunatis Livor malus èxfulat.oris,: inz nv/
Saepius inmérito fuetus obefle tibi.:..
Quaqué jacet. Stygii fedes scelerata barathri
Subplicia infando crimine digna luit. -::.
J. H. Hoevfst.
[p. 53]
IN OBITUM
PETRI BURMANNI
SECUNDI. |
In Batavis latiam quisquis venerare Minervam,
Liberaque, ut musis corda benigna geris;
Non potes amisso non suspirare Secundo,
Mors non ostensa quem modo falce rapit.
(5) Civis obit, studiique sui vir nomine rarus;
Belga, videns populum quod fateare tuum.
Talis adhuc Tacitus, talis Juvenalis Aquinas,
Cum sub Trajano Principe mundus, erant.
Roma brevi posthac, graviores passa catenas,
(10) Non similes regni vidit in orbe sui.
Sed colere extremos, & amare haud destitit unquam,
Vel servata virûm quod modo scripta docent.
Res Batavûm Taciti qui libertate docebat,
Digna Quiritum oculis carmina quique dedit;
[p. 54]
(15) Leida tuas quamquam non extitit inter Abollas,.
Civis & ut scriptor nobile nomen erat,
Et quoque nomen erit, titulo quod utroque colendum,
Libertas, Musae suspicientque novem.
Libertas Batavis & cultae ut numina Musae
(20) Non semel a Batavo prorsus abite solo!
Hoc precor, hoc optet, quisquis tua busta SECUNDE!
Musarum & Patriae civis amator adit.
Groningae die 31 Junii MDCCLXXVIII. |
[p. 55]
Flebile Burmanni Bustum, cineresque sacratos
Qui tegis aeterni Vatis, & oíTa, Lapis!.-
Pro lauro viridi> pro puniceoqué amaranto,
Et molli viola, purpureisque rofis,
(5) Accipe Melpomenes lacrimas, velut imbre, cadentes;
Accipe & hune titulum, quem tibi raoesta dicat.
,, Quodque Elegis Naso, - blandoque Propertius ore,
Carminibus cultis quodque Tibullus erat;
Qui jacet Me, Phoebo Musisque dolentibus, illud
(10) Unus divina Petrus in arte fuit.
[p. 56]
EPICEDION
IN
CELEB ERRIUM VIRUM
PETRUM BURMANNUM
SECUNDUM
DEFUNCTUM xxiv. JVNII. Mdcclxxviii.
Abjice, quae crines decorat, Peneïda laurum,
Sertaque jam cingant taxea, Phoebe, comas.
Flete, piae Musae; laceris lugete capillis:
Virgineos repleat plurima gutta finus.
Orbis honor do&i, nomen memorabile Belgis,
Romula quem totum finxerat ipsa Charis,
Cujus ad eloquium toties pater Ya stupebat,
Gloria, BURMANNUS, vestra decusque, jacet..
Hei mihi! quam íiibito ípem fata inopina recidunt,
Votaque dant levibus diripienda notis?
Otia decurfae vix nactus grata palaestrae
Ducebas placidos, Petrk beate, dies.
Vix rude donatus, villaeque íîlentia captans,
Piërifin laetus tempora cunsta dabas.
[p. 57]
Ecce! voluptates, pacem & ruptura petitam,
Injicit immites trux Libitina manus.
Tuque, operans Phoebo, media inter gaudia raptus,
Occidis, Aonii longa querela chori.
Qualis, fulmineo tetigit quem Jupiter igni,
Immobilis, fenfu deficiente, ítupet.
Sáxea ceu cautcs corpusque animusque rigescunt,
Et color in gelido pallidus ore fedet.
Talis ego horrebam focia cum conjuge, dirae
Nuntia quum cladis litera leéla fuit.
Terque quaterque udo lustravi lumine chartam,
Vixque oculis habui, corde gemente, fidem.
Gaude, Parca, tuo, gaude violenta triumpho,
Et rape cum tanto mimera mille viro.
Nil tamen egisti, mors invida: corpore strato,
Ausoniae vivent suada leporque lyrae:
Quamque Medufaea vindcx tegit aegidc Pallas 3
Gloria, Parnaíi.mole cadente, cadeu
PETRUS DAUSY.
[p. 58]
[p. 59]
Antiquae sapientiae
[p. 60]
Sic nos perpetuo mori
Antiquae sapientiae.
Quos tangit, lacrimis ad tumulum litant.
Cutis liber inanibus,
Vi&uro toties carmine jam sibi Laudatum ingreditur nemus,
Felix ipse. nimis. Plauiibus excipic Vatem Lotichivs, novara
Qui laudem Aönifin confuluit suis.
Umber Callimachus, feram.
Expertus Lachefin nunc iterum licet,
Cycnis Elyíiis lubens
Ostentat medicam fie quoque dexteram
Quae fe reílituit sibi,
Scriptis inmoriens ante diem suis»
Labris oscula millier
Agnati geminat, Patruus & chelyn
Bvrmannvs. ferit auream,
Tanto discipulo rite superbiens.
Cujus primitiis modo
Et Musae adnuerunt & Gharitum chorus,
? magni foboles viri!...
Castos doóte modos hoc duce & auspice,?? per sacra precabimtlr
Semper Thespiadum; vel, tibi fan&ius
Si quid, per cineres Patris,
Antiquum ut generis perpetues deçus,
PETRUS Van BRAAM
Quem modo tollebant explota quotquqt acerra
Pieriis gaudeS]t. muriera ferre focis:
Quem Juvenes coluere ducem, coluere patronum,
Artis Apollineae. quos animaret amor:
Amstela quem toties viereis íuípeníus ab undis
Laiidibus in coelum ut naviger Ya tulit:
Quem desiderium Patrui leniíTe diferti
Pulfanfum Latiam vox erat una chelyn:
Ilium praecipiti plorant jam funere merfum,
Musarumque dolent illo obeunte vices.
Et
4.6 CARMINA INITUM
Ah! quoties ílimulis me competiebat amrcis
Ex Aganippeo fonte levare fitim; ".? "...
Infinnos quoties greífus mihi rexit, & alas .?.
Addidit, & vilem spernere jussit humum!
Privatis majora tarnen funt publica damna,
Prifcorum subeunt quae monimentä virûm.
Quae subeunt Latiae, Bvrmanni cura,???,
Quas sibi íperata restituiifet ope.
Nunc ea ipes periit tenuesque receflît m auras,
Cumque au&ore suo publica vota jacent.
Sed defiderium quamvis jam grande reliquit
Ule fui, famae dote superítes aget. :/ ;. - 1
Fama Bvrmannvs majori a funere vivet,
Quam ferus poterit nunquam abolere dies.
Vivet Bvrmannvs, totoque legetur in orbe,
Qua uus Aonifm contribuatur honos.
Tov.francis Ce, cave, iama ilia domeílica ne mox
In Patre fijbfistat deficiatve tuo. r
Tu", íümto ex illis exemplo Heroïbus, aequas /
A docta laudes posteritate refer.
D. J. VANDER TRAPPEN.
[p. 65]
IN
FUNERE ACERBISSIMO
PATRIS HONORATISSIMI
PETRI BURMANNI
SECUNDI. |
Ergo erat in fatis defunctum flere Parentem,
Sortis & heu! tanta de gravitate queri?
Tene, meis oculis & vita carior ipsa,
Tempus ad hoc Musae duxque comesque meae;
(5) Tene, Pater, moestis raptum lugere querelis
Cogor, & his lactrymis busta rigare tua?
Ut Te sustinui languentem in limine mortis . ,
Adfpicere, & fletus conbibere ipfe meos?
Quis mihi tunc fenfus (fcd scnfum animumque gementi
Abftulerat fati vis nec opina) fuit? . . ;, ; : f . j
Oscula quum gelidis tentabam figere labris, ; ,, , ,
Pallida jam mulcens membra tremente manu; ,
Obrigui infelix, & non minus ipfe videbar , . ,
Funere praecipiti mortis inire viam.
[p. 66]
At tu singultus inter, lamentaque dira,
Quum summa instaret funeris hora tui,
Oscula jungebas, suprema sed oscula, Nato,
Adstringens collo brachia fida meo;
Atque ita: Quid ploras? hac omnes lege tenemur.
Patris ab exemplo, mi Petre, disce mori.
Dixisti, & pietas me lumina claudere jussit:
Nec mora, carnivoris vermibus esca jaces.
Quo ruis, exclamo, Pater optime? siccine PETRUM,
Non rediture, tuum deseris ante diem?
Unica tu nostrae tutela decusque juventae
Siccine in aeternum, magne Magister, abis?
Quod mihi praefidium tençris jam reílat in onnis?
Nullus enkn-, qui me nunc tueatur, erit.
Quo duce nunc Phoebi lustrare sacraria; cujus
Auspiciis potero tutus, ut ante, rcgi?
Qui mihi nunc lymphae put«mJuBi Aganippidos haustum,
Castalios latices qui dare pofík, ubi est?
O quoties mea non, Te sospite, vota fuerunt,
(Sed nimium fallax & breve vita bonum est)
Ut possem manibusque tuis & mente fagaci
Forman, ore tuo mellea dicta bibens,
Et tecum in studiis confumere raolliter aeviim,
Docbque Musarum Te duce caílra fequi,
Et fie venturae solamen dulce fenecbe
Essem, & spes vitae deliciumque tuae;
Utque foret procul illa dies, quum justa fepulto
Reddere, & exfequias cogerer ire Tibi!
Haec mihi fingebam demons, sed fata dederunt
Vota procellofis diripienda nods.
Una dies misero mihi fustulit omnia Tecum!
O nimis infelix, o nimis atra dies!
Di superi! cur non busto nos claufit in uno,
Offibus & mea non miscuit ofla tuis!
Umbriferis nemoroíà comis Santhorstia villa
Villa fenestuti grata latebra tuae^
Quae tibi docb prius placid tot gaudia ruris
Praebuic, & Musis apta theatra tuis;
Carmina. quae todes cantontis Apolline dextro
Audivit números obstupuitque tuos;
Orba suo cultore dolet, fortemque malignam
Plorat, & aerumnis incubât aegra suis.
]yioerec ager, moerent sylvae,? mstica cantus
Effundit grato tibia, ut ante, fono.
[p. 68]
Squalet nostra domus, veloque obnupta capillos
Amissum queritur Mater amata virum.
Et nos, qui cupimus Matris lenire dolorem,
Rumpimur in lacrymas, dum gemit illa, pias.
Sed me prae reliquis desertum, me spoliatum
Linquis! & heu, vitae spes mea fracta jacet.
Nam duce destituor tanto, tantoque Magistro,
Clauditur & studiis portus & ara meis.
At quo me meus ardor agit? mihi grande Parentis
Exemplum posthac nobile calcar erit.
Phoebe fave, & nostro fac ut sim nomine dignus,
Ne possim a Proävis degenerare meis;
Gentis & ut nostrae liceat producere laudes,
Nomen & a docta posteritate feram!
F.P. BURMANNUS. J. U. Stud.
Appendix p. 24 Vesvî cf. P. Burmannus: Anthologia veterum latinorum
epigrammatum et poëmatum, deel 1 (1759) p. 141.